Παρτιτούρες για ούτι‏

.ExternalClass .EC_hmmessage P{padding:0px;}.ExternalClass EC_body.hmmessage{font-size:10pt;font-family:Tahoma;}.ExternalClass .EC_hmmessage P{padding:0px;}.ExternalClass EC_body.hmmessage{font-size:10pt;font-family:Tahoma;}Γεια σας,
Άρχισα να μάθω το ούτι. Στο φορουμ εδώ έχω βρει παρτιτούρες για κιθάρα, μπαγλαμά, αλλά όχι για ούτι.
Ήθελα να ξέρω πού μπορώ να βρω ή αν κάποιος έχει παρτιτούρες για ούτι, ειδιαιτερα - μικρασιάτικα/σμηρνεικα τραγούδια? Δεν είναι εύκολο να βρω εδώ παρτιτούρα που δεν είναι για αραβικά τραγούδια. ευχαριστώ, Λαρίσσα

από fagottobooks.gr :

http://www.fagottobooks.gr/details.php?isbn=M-801151-17-9

ΤΟ ΑΣΤΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ - ΣΜΥΡΝΑΙΙΚΑ & ΠΕΙΡΑΙΩΤΙΚΑ ΡΕΜΠΕΤΙΚΑ
Ευγένιος Βούλγαρης-Βασίλης Βανταράκης

Η δεύτερη έκδοση, σε συνεργασία με το Τεχνολογικό Ίδρυμα Ηπείρου (Eκδόσεις Τμήματος Λαϊκής & Παραδοσιακής Μουσικής), αποτελεί μια συμβολή στη βιβλιογραφία του «ρεμπέτικου» τραγουδιού και περιλαμβάνει την καταγραφή ενός σημαντικού αριθμού ηχογραφήσεων του Μεσοπολέμου (1922-1940), που αφορούν συνθέσεις του αστικού ρεπερτορίου.

Όλοι οι γνωστοί συνθέτες της εποχής:
Γρηγόρης Ασίκης
Μάρκος Βαμβακάρης
Δημήτρης Γκόγκος (Μπαγιαντέρας)
Ανέστης Δελιάς
Αντώνης Διαμαντίδης (Νταλγκάς)
Γιάννης Δραγάτσης (Ογδοντάκης)
Κώστας Καρίπης
Α.Κωστής
Ιάκωβος Μοντανάρης
Δημήτρης Μπαρούσης (Μπαρούς ή Λορέντζος)
Γιώργος Μπάτης
Σταύρος Παντελίδης
Βαγγέλης Παπάζογλου
Σπύρος Περιστέρης
Κώστας Ρούκουνας
Δημήτρης Σέμσης
Κώστας Σκαρβέλης
Κώστας Τζόβενος
Παναγιώτης Τούντας
Γιοβάν Τσαούς
Βασίλης Τσιτσάνης
Εμμανουήλ Χρυσαφάκης κ.α.
αντιπροσωπεύονται στην επιλογή αυτή, η οποία στηρίζεται σε κριτήρια τόσο αισθητικής, όσο και ανάδειξης ιδιαίτερων μελωδικών αναπτύξεων. Το μουσικό υλικό αυτό δεν είναι βέβαια άγνωστο, όμως για πρώτη φορά προσεγγίζεται συστηματικά μέσα από το θεωρητικό σύστημα των μακάμ. Η μεθοδολογική αυτή πρωτοτυπία αποσκοπεί στην ανάδειξη του τροπικού χαρακτήρα των συνθέσεων, μέσα από την ανάλυση και κωδικοποίηση των μελωδικών δομών τους.

Στο πρώτο μέρος του τόμου φιλοξενείται ένας πρακτικός οδηγός για τη γνωριμία του αναγνώστη με τα μακάμ ως μελωδικές φόρμες, καθώς και μια σύνθεση παρατηρήσεων που απορρέουν από την τροπική ανάλυση του ρεπερτορίου. Η συνολική μελέτη φιλοδοξεί να αποτελέσει πρόσφορο πεδίο για πολυεπίπεδη αξιοποίηση του υλικού το οποίο διαπραγματεύεται, σύμφωνα με τις ποικίλες ανάγκες ενός ευρέως και ετερόκλητου κοινού, που θέλγεται από τον πολυδιάστατο χώρο του αστικού λαϊκού τραγουδιού του Μεσοπολέμου.

ΤΙΜΗ: € 35.00
ΝEA ΤIMH: € 31.50
ΣXHMA: 23,50x28 - ΣΕΛΙΔΕΣ: 360
ISBN:M-801151-17-9

Συμβωνώ απόλυτα. Και εγώ με ηχογραφήσεις και παρτιτούρες του Ευγένιου ξεκίνησα.

Επίσης και του Κ. Καλαϊτζίδη “Το Ούτι” είναι καλό.

Αυτό που είναι στην κορυφή για ΟΛΑ τα παραδοσιακά όργανα είναι το “Ρωμηοί Συνθέτες της Πόλης” του Τσιαμούλη - Ερευνίδη.

Ψάχνω το βιβλίο του Τσιαμούλη- Ερευνίδη το οποίο είναι εξαντλημένο από τον εκδότη. Αν κάποιος το έχει θα το αγόραζα ακόμη και σε φωτοτυπίες. Γράψτε μου στο mail μου για παραπέρα συννενόηση

Πάτα εδώ

https://www.google.gr/search?q=Ρωμηοί+Συνθέτες+της+Πόλης&ie=utf-8&oe=utf-8&gws_rd=cr&ei=GhXnVaOAGoHRygODjYSACw

http://oudpartitoures.blogspot.com

Είσαι σίγουρος ότι έχεις γράψει σωστά τη διεύθυνση του ιστολογίου;

εδω παρτιτουρες αραβικης μουσικης για ουτι

http://oudanantes.canalblog.com/albums/partitions/index.html


Εγώ το γράφω και μπαίνω
Βγάζει μάλιστα “Ούτι δωρεάν παρτιτούρες”

Ναι, τώρα είναι ΟΚ ο σύνδεσμος.

Πάντως για αρχάριους μαθητές, είναι τέλειο το βιβλίο του Κυριάκου Καλαιτζίδη “Το ούτι” και για μέτριους και προχωρημένους το “Ρωμηοί Συνθέτες της Πόλης” των Τσιαμούλη Ερευνίδη.

Τα έχω και τα δύο, του Τσιαμούλη -Ερευνίδη σε μορφή PDF. Του Καλαϊτζίδη σε βιβλίο.
Καλά και τα δύο, όμως του Κυριάκου Καλαϊτζίδη - που με βοήθησε αφάνταστα - βλέπει το θέμα στενά από τη Βυζαντινή μουσική ,την Εκκλησία και η κατεύθυνση που δίνει κατά την άποψή μου είναι λάθος. Ο κ. Τσιαμούλης είναι κάπως αποστασιοποιημένος, στα πλαίσια του εφικτού βέβαια.

Μα, η εκκλησία και κατ’ επέκταση και η “βυζαντινή” μουσική αγνοούν και οι δύο την οργανική μουσική, με μεγάλη μάλιστα επίταση. Ολόκληρη η θεωρία αλλά και η διδασκαλία, βεβαίως, της εκκλησιαστικής μουσικής βασίζεται στον έλεγχο της ανθρώπινης φωνής, ποτέ των μουσικών οργάνων, τα οποία και δεν χρησιμοποιούνται, βέβαια.

Συμφωνώ, συμπληρώνοντας ότι χρησιμοποίησε μουσικό όργανο-τον κανόνα- μόνο για την εκμάθηση. Επίσης στο βυζαντινό μουσικό σύστημα η μουσική υπηρετεί τον λόγο, εν αντιθέσει με τη λόγια Οθωμανική μουσική και με κάθε αστική-λόγια μουσική. Γενικά, παρ’ ότι υπάρχουν πολύ καλές μελωδίες και παρ’ ότι έχει μεγάλη διαδρομή η εκκλησιαστική-Βυζαντινή μουσική, επειδή η εξέλιξη στηρίχτηκε σε δόγματα και αποφάσεις Συνόδων, παρέμεινε δογματική και μονόπλευρη. Στην ουσία η “άγνοια”, όπως γράφεις, της οργανικής μουσικής την κατέστησε “φτωχή” ακουστικά και σχεδόν αδιάφορη για κάποιον που δεν είναι πολύ κοντά στην Εκκλησία. Περί ορέξεως όμως κολοκυθόπιτα. Το θέμα της έκφρασης και μάλιστα σε τόσο βαθιά ψυχικά θέματα είναι υποκειμενικό, απλά η δογματική αντίληψη των πραγμάτων δεν με εκφράζει και πιστεύω ότι η ψυχή είναι ενέργεια-ύλη σε άλλη μορφή.

Έτσι είναι όταν είσαι τελείως ανίδεος και χωρίς τριβή στη γνώση και το παίξιμο. Επίσης έτσι είναι όταν έχεις PDF και δεν έχεις τα αυθεντικά βιβλία, χιλιοσημειωμένα και τσαλακωμένα από τις μεταφορές και την μελέτη. Και έτσι επίσης είναι όταν δεν έχεις πάει στο δάσκαλο, να έχεις φάει χρόνο και χρήμα στο να παιδέψεις τα χέρια, το μυαλό και την καρδιά σου.

Έτσι είναι, λες μπούρδες και ασυναρτησίες για τους δασκάλους και τα βιβλία.

Όταν θα φιλοτιμηθείτε και θα το δείτε σωστά το θέμα, θα σταματήσετε να λέτε κακοχαρακτηρισμούς για όλα τα έργα των δασκάλων.

Και ο Καλαϊτζίδης, και ο Τσιαμούλης και όλοι οι φιλότιμοι άνθρωποι που έχουν ξενυχτίσει για να εκδόσουν μετά κόπων και βασάνων ένα έντυπο, αξίζουν όσο δεν πάει το φτωχό μυαλό μας. Πέρα το προηγούμενο της ζωής τους όπου έχουν φάει δεκαετίες στη ξεχωριστή μελέτη, ευρωπαϊκής, βυζαντινής και οθωμανικής μουσικής.

Αν τώρα εσείς την προσέγγιση τους την βλέπετε βυζαντινή ή τούρκικη ή ευρωπαϊκή τότε είστε ακόμη πολύ πίσω. Πρέπει να σωπάσετε, να αρχίσετε να μελετάτε την κάθε μουσική ξεχωριστά, να αρχίσετε να γράφετε χιλιόμετρα στα όργανα και μετά να αποκτήσετε την όποια άποψη.

Βγαίνει ο κάθε ένας εδώ στο internet και μιλάει για τον οποιοδήποτε αξιοσέβαστο δάσκαλο με οποιαδήποτε φράση του έρθει στο μυαλό χωρίς καν να ξέρει ΤΙ σημαίνει η κάθε λέξη που λέει.

Αν θέλετε να φανείτε χρήσιμοι, απλά απαντήστε στο θέμα, και μην κάνετε σχόλια - μπούρδες γιατί αυτό δεν εξυπηρετεί αυτόν που αναζητά παρτιτούρες για το Ούτι.

Τέλος όσον αφορά τη Βυζαντινή μουσική, αυτή είναι ανώτερη όλων. Και θα εξηγήσω πολύ απλά.

Όλες οι μουσικές του κόσμου αναφέρονται κυρίως στα όργανα, την μελωδία και την αρμονία τους. Όλα τα όργανα με τη σειρά τους, υπηρετούν τη Μία και μοναδική μελωδία. Η οποία στην καλύτερη εκτέλεση της αποδίδεται από το τελειότερο όργανο, την ανθρώπινη φωνή. Αν υπολογίσουμε ότι η Βυζαντινή μουσική είναι η μία και μοναδική που περιλαμβάνει ΟΛΟΥΣ τους ήχους, δρόμους, κλίμακες, μακάμια κοκ τότε ο νοών νοείτο.

Ο ίδιος ο Βάγκνερ είχε πει: Όλες μας τις εμπνεύσεις τις έχουμε από τους Βυζαντινούς. Όποιος δεν έχει ακούσει βυζαντινούς, απλά δεν έχει έμπνευση.

Naxios παρακαλούμε όχι χαρακτηρισμους και να χαμηλώσεις τους τόνους.
Θα συζητήσουμε καλύτερα, ακόμα και αν διαφωνούμε με περισσότερη ψυχραιμία.

Ονομάζομαι Τσουμάνας Γιώργος, είμαι από την Καστοριά, ήμουν 20 χρόνια μαέστρος μικτής χορωδίας, είμαι 62 χρονών, έχω κάνει σπουδές στο ΑΠΘ και μουσική στο Ολυμπιακό Ωδείο Αθηνών, ασχολήθηκα με πολλά όργανα και στη χορωδία πάντα είχα βυζαντινό τραγούδι. Ποιος είσαι εσύ που μιλάς μ’ αυτό τον τρόπο και δεν σε διαγράφουν από το φόρουμ. Από πού γνωριζόμαστε και εξαπολύεις τέτοιες ύβρεις. Δεν θα κάνω το χατήρι κανενός να απαντήσω με τον ίδιο τρόπο. Για να δούμε όμως βήμα- βήμα τι ενόχλησε γιατί κύριέ μου και γνώσεις έχω και κυρίως εμπειρία. Πρώτον δεν βλέπω κάποιο επιχείρημα παρά μόνο ύβρεις. Σε τι να απαντήσω δεν γνωρίζω. Όσον αφορά το βιβλίο του κ. Καλαϊτζίδη ας πούμε, με βοήθησε και ακόμη με βοηθα, παρ’ όλ’ αυτά, αν το έχεις και έχεις και γνώσεις όπως ισχυρίζεσαι, θα διαπίστωσες ότι τα λάθη είναι πολλά, αν το θελήσεις μπορώ να σου τα αναφέρω ένα ένα.Δεν πρέπει να ειπωθεί αυτό; Παρ’ όλα αυτά ο κ Καλάϊτζίδης 'εκανε κάτι που δεν το έκανε κανείς στην Ελλάδα και βοήθησε και θα βοηθήσει πολλούς που ασχολούνται με την ανατολική μουσική. Με χαρά θα περίμενα την υπόσχεσή του για το δεύτερο βιβλίο που θα εξέδιδε. Ποιος όμως είσαι εσύ ή ο κ. Καλάϊτζίδης που έχει την μία και αλάνθαστη άποψη. Μπορώ να σου αναφέρω αρκετούς μουσικολόγους που έχουν άλλη άποψη και άλλη φιλοσοφία των makams.Δεν είναι βέβαια ο χώρος για τέτοιου είδους συζητήσεις και μάλιστα με ανθρώπους που πίσω από ένα όνομα naxios υβρίζουν με τον χειρότερο τρόπο και χωρίς λόγο. Όσον αφορά το κ. Τσιαμούλη είναι από τους ανθρώπους που θαυμάζω μαζί και τον Σωκράτη τον Σινόπουλο, το βιβλίο του με βοήθησε να ανατρέξω στις πηγές που αναφέρει για να δώ από περισσότερες πλευρες το θέμα της ανατολικής μουσικής. Όσα ανέφερα για τους δύο, αφορούν τη φιλοσοφία της ιστορίας, οποιασδήποτε και της ιστορίας της μουσικής φυσικά, που μιλά για την αδυναμία των ανθρώπων να ξεφύγουν από τα προσωπικά πιστεύω, ώστε να πλησιάσουν την αντικειμενικότητα αποστασιοποιημένοι, για το λόγο αυτό από τις αρχές του 20ου αιώνα τέθηκαν κανόνες και αρχές που ακολουθεί κάθε ιστορικός ή κάποιος που γράφει ένα βιβλίο, όχι πεζογράφημα ή ποίημα. Τέλος πάντων τι να πρωτοπώ τέτοια ώρα που είδα τις ύβρεις. Όσον αφορά τη Βυζαντινή μουσική το « είναι ανώτερη όλων» , είναι συμπέρασμα ύστερα από μελέτη όλων των μουσικών του κόσμου; Με την ίδια λογική και αυθαιρεσία γράφω «η ποντιακή μουσική είναι ανώτερη όλων». Έχ εγώ δίκιο ή εσύ και γιατί. Επίσης η Βυζαντινή μουσική περιλαμβάνει μόνο ήχους και τίποτα άλλο. Αν έχεις ακούσει κάτι για οκτάηχο! Δεν περιλαμβάνει ούτε τους ρεμπέτικους δρόμους γιατί η Βυζαντινή μουσική είναι αδιαβάθμητη (ασυγκέραστη) ενώ οι δρόμοι που προέκυψαν από τα makams είναι συγκερασμένοι, ούτε βέβαια και τις κλίμακες που αφορούν την ευρωπαϊκή μουσική. Μέχρι το 1750 δεν υπήρχε συγκερασμένη μουσική. Αποφασίστηκε κάτι τέτοιο λόγω της ανάπτυξης των πληκτροφόρων και κυρίως του Οργάνου της Δυτικής Εκκλησίας που για να παίξει μία οκτάβα έπρεπε να έχει 72 πλήκτρα (βυζαντινή μουσική) γιατί των αράβων και τούρκων λιγότερα, αλλά επίσης πολλά. Ο νοών λοιπόν ου νοείτο. Ο Βάγκνερ ήταν ένας απʼ όλους τους συνθέτες της Ευρώπης και είχε μία άποψη. Ο Bach παλιότερος, έγραψε στα παλιά του τα παπούτσια τη Βυζαντινή και δημιούργησε το συγκερασμένο σύστημα. Όλοι οι υπόλοιποι συνθέτες δεν έκαναν καμία αναφορά, γιατί απλά υπηρετούσαν ή πίστευαν στα λεγόμενα της Καθολικής Εκκλησίας και τέλος πάντων είχαν άλλη άποψη από τον Βάγκνερ. Τέλος να σε ενημερώσω, ότι μουσική υπήρχε και πριν εμφανιστεί η Βυζαντινή μουσική. Λίγα λόγια τώρα για την εξέλιξη της Βυζαντινής μουσικής από έναν ανίδεο. Τους πρώτους αιώνες οι Χριστιανοί (που δεν είχαν χωρίσει τα τσανάκια τους) δανείστηκαν τους πρώτους ψαλμούς από τους Σύριους και τους Εβραίους. Στην πορεία οι Σύνοδοι ανέθεταν σε μουσικούς κατά καιρούς να εξελίξουν τη Βυζαντινή μουσική σύμφωνα με τα εκάστοτε δόγματα. Η σημερινή μορφή της ολοκληρώθηκε τον 19 αιώνα αν θυμάμαι, μπορεί και να είναι λίγο αργότρα ή λιγο νωρίτερα. Πήρε και έδωσε στοιχεία από πολλές μουσικές και από την αρχαία Ελληνική ακόμη (που αρχικά θεωρούσε ειδωλολατρική) . Έτσι λοιπόν αναπτύχθηκε δογματικά, απαγορεύονταν η χρήση μουσικών οργάνων, πιστεύω για να είναι διαφορετική από την Καθολική Εκκλησία, η οποία πιστεύει στον ίδιο θεό και στις εκκλησίες έχει μουσικό όργανο. Έχει να επιδείξει υπέροχες μελωδίες η Βυζαντινή μουσική, έχει όμως ως απαράβατη δογματική αρχή ότι η μουσική υπηρετεί τον λόγο. Άρα και μόνο απʼ αυτό δεν μπορεί να είναι η καλύτερη μουσική όλων. Υπηρετεί τον λόγο. Το κατάλαβες;Η “άποψή σου” και ο τρόπος που την εκφράζεις είναι μια -ίσως εν αγνοία και όχι συνειδητά-, φασίζουσα άποψη, γιατί καταλήγει στο «υπάρχουν δύο απόψεις. Η δική μου και οι λάθος». Γνωρίζω πολύ καλά τι είναι αυτό που πείραξε και ξεχύθηκαν τέτοιες ύβρεις. Η άποψή μου για την ψυχή. Ο φανατισμός δεν κάνει ποτέ καλό. Γνωρίζω πολύ καλά αυτόν τον κύκλο των «καλών Σαμαρειτών». Μια έκδηλη κακία και μάλιστα χωρίς λόγο. Αντί να με λυπάσαι που δεν θα σώσω την ψυχή μου με υβρίζεις; Σε τέτοιο θεό πιστεύεις; Μήπως αν το ψιλοψάξεις ο θεός σου είναι κατʼ εικόνα και καθʼ ομοίωσή σου; Αυτό που με συνεπήρε όμως, είναι που με βρίζεις στον πληθυντικό, από «ευγένεια». Μήπως έχεις χιούμορ που δεν αντιλήφθηκα;

Έδωσα το οναματεπώνυμό μου γιατί δεν θέλω να γράφω ως ένας naxios.
Πίστευα ότι το φόρουμ είναι σοβαρό και διαγράφει αμέσως τέτοιους ανθρώπους που εξαπολύουν τόσο βαριές ύβρεις και μάλιστα χωρίς να τους θίξει κανείς . Λυπάμαι, έκανα λάθος.
Ζητώ τη δική μου διαγραφή από το φόρουμ και πρέπει να γίνει σεβαστό το αίτημά μου. Ευχαριστώ για την κατανόηση και όσον αφορά την παρατήρηση του φορουμ στον naxios θυμίζει λίγο ενός λεπτού σιγή του ΟΗΕ για κάποιο πόλεμο που ανέχτηκε.

πολύ όμορφο κείμενο, συγκροτημένο και δίκαιο. συμφωνώ απόλυτα. θα σας ζητήσω να παραμείνετε στο φόρουμ, τέτοιους ανθρώπους θέλω στην παρέα μας και στις συζητήσεις μας! συγγνώμη για τον πληθυντικό, σπάνια μου βγαίνει.
όσο για τον νάξιο, τί να πω; πέρα από το απαράδεκτο τόνο και τα αστεία επιχειρήματα, το χειρότερο είναι ότι μιλάει εκ μέρους των δασκάλων. επειδή έχω προσωπική εμπειρία από την διδασκαλία του κ. τσιαμούλη, έχω την εντύπωση πως δεν τον εκφράζουν τέτοιες τοποθετήσεις και σίγουρα όχι τέτοιος φανατισμός.
δεν ήθελα να παρέμβω γιατί δεν με αφορούσε το ζήτημα (ούτι, βυζαντινή) αλλά με έπιασε το φιλότιμο!

Και γω με την σειρα μου,θα ηθελα να αναθεωρησετε το αιτημα διαγραφης σας,και να παραμεινετε στο χωρο των συζητησεων μας.

Δεν διαγράφτηκα, αλλά δεν μπορώ να γράψω, προσπαθώ και δεν δημοσιεύονται όσα γράφω, δεν γνωρίζω γιατί.
Ήταν μια υπερβολή της στιγμής και όχι μόνο για τον εαυτό μου μόνο αλλά και για τον naxio.

οκ, γι’αυτό βαθειά ανάσα πριν γράψουμε όλοι μας! χαίρομαι με την εξέλιξη, ελπίζω να ξεπεράστηκε και το τεχνικό πρόβλημα.