Ερασιτέχνες μουσικοί και εργασία


#41

Γι’ αυτό το ζήτημα δεν έχω να πω τίποτε κατά του εργοδότη:

Άπαξ και επιλέξεις να μάθεις μουσική (όργανο ή τραγούδι), το ενδεχόμενο να πάθουν τα χέρια σου ή τα φωνητικά σου όργανα υπάρχει. ή θα προσέχεις (υπάρχουν τρόποι), ή αλλιώς θα πεις «ε τι να γίνει, τα 'χει αυτά η δουλειά μας».

Όσο για το μαγαζί χωρίς μικροφωνική, έχει κάποια ακατανίκητα θέλγητρα για μια μερίδα μουσικών (και θαμώνων εξάλλου). Φυσικά, έχει και ένα τίμημα, όχι μόνο την πιθανότητα να πάθεις από υπερπροσπάθεια αλλά και το να πάει στράφι όλος σου ο κόπος και το μερακλήκι λόγω βαβούρας. Κι εδώ το ίδιο ισχύει: ή προσέχεις (δηλαδή δεν πας), ή το αποδέχεσαι.

— Νέο μήνυμα προστέθηκε στις 23:07 ::: Το προηγούμενο μήνυμα δημοσιεύθηκε στις 23:02 —

Αν δεν έχεις εξασφαλισμένη τη βεβαιότητα ότι μπορείς να πληρώσεις, δεν ανοίγεσαι να λες «ελάτε σερβιτόροι, ελάτε μαγείροι, ελάτε μουσικοί, …ωπ, σήμερα δεν έχει λεφτά».

Το να είσαι επιχειρηματίας έχει κάποια ρίσκα. Δεν μπορείς να τα μετακυλίεις στους υπαλλήλους. Γι’ αυτό έγιναν υπάλληλοι, γιατί τους ενδιαφέρει όχι να αναλάβουν ένα ρίσκο έναντι της πιθανότητας ενός έξτρα κέρδους, αλλά μια μισθολογική σταθερότητα, εξασφαλισμένη για όσον καιρό κρατάει η επαγγελματική σχέση. Αλλιώς θα άνοιγαν δικιά τους επιχείρηση.


(ΒΡΑΔΥΝΟΣ) #42

ΕΔΩ ΛΕΝΑ…στις 2 πρώτες σειρές…


#43

pepe Δεν γνωριζω ποια μπορει να ειναι αυτα τα θελγητρα γιατι ειλικρινα δεν το καταλαβαινω.Παιρνουν περισσοτερα;Ειναι πιο παρειστικο;Δεν καταλαβαινω και δεν μπορω να σκεφτω τον λογο.Για να ζηταει μαγαζι μουσικους,προφανως και μπορει να πληρωνει.Ομως αυτη η σταθεροτητα δεν υπαρχει οχι στους υπαλληλους,στους μουσικους(καλα οι μουσικοι ετσι και αλλιως ειναι σε μια αβεβαιοτητα)ουτε και σε αποφοιτους.Θα ηταν το ιδανικο,ομως εγω αναφερω τι συμβαινει εκει εξω.Δυστυχως…

— Νέο μήνυμα προστέθηκε στις 23:28 ::: Το προηγούμενο μήνυμα δημοσιεύθηκε στις 23:26 —

ΒΡΑΔΥΝΟΣ Δεν βλεπω να γραφει οτι αν δεν εχει κοσμο δεν θα πληρωθουν οι μουσικοι…Και σαφως ισχυει,δηλαδη αν μπαινουν μεσα 2-3 παρεες αξιωνετε αμοιβη 100 ευρω στην ταβερνα;Το θεωρειτε λογικο;


(ΒΡΑΔΥΝΟΣ) #44

και εδώ επίσης…Λένα έγω δεν θα συνεχίσω στο θέμα…τοποθετήθηκα νομίζω με αρκετά σαφή λόγο…τις αμέτρητες ώρες απο τη ζωή μου που έφαγα στο όργανο (και καλά έκανα και στην επόμενη ζωή αν υπάρχει το ίδιο θα κάνω μάλλον) για να φτάσω σε ένα επίπεδο (όποιο και να ναι αυτό που ακόμα πολύ ΛΙΓΟ με θεωρώ μπροστά σε μουσικάρες) δε θα τις διαπραγματευτώ με το πόσα κέφάλια μπήκαν σήμερα στο μαγαζί…
Καληνύχτα…


#45

«Εκεί έξω» συμβαίνουν τα χίλια δυο. Και φόνοι γίνονται, και πόλεμοι, και κομπίνες και και και. Το ότι υπάρχουν δε συνιστά και δικαιολογία.

Το να πει κάποιος «ανοίγω μια θέση εργασίας» αποτελεί εγγύηση και δέσμευση εκ μέρους του ότι έχει να πληρώνει. Αν μια μέρα πέσει έξω, οφείλει να βάλει από την τσέπη του, όπως ακριβώς θα έκανε κι αν δεν είχε μουσικούς (ή άλλον εργαζόμενο με τέτοιους «χαλαρούς» όρους) κι έπεφτε έξω.

Σκέψου πολύ απλά ότι ο μουσικός που παίζει στο Α μαγαζί έχει κλείσει τη βραδιά του. Αν την είχε ανοιχτή, θα μπορούσε να παίζει στο Β μαγαζί. Αν λοιπόν παίζει στο Α και ένα βράδυ δε δουλέψει καλά το μαγαζί, και μόνο που αυτός έκλεισε τη βραδιά του και είχε διαφυγόντα κέρδη (από το Β που δεν πήγε) είναι κάτι που πληρώνεται.


(Νίκος Σαρηγιάννης) #46

τα είπαν πολύ καλά και ο pepe και ο βραδυνός για τις συμφωνίες και τις υποχρεώσεις (και ο άγης στο γενικότερο πλαίσιο). με στεναχωρεί πολύ το ότι κάποιοι σπεύδουν εξαρχής να πάρουν την θέση του αφεντικού. δεν θυμάμαι να αναρωτήθηκε κανείς τί ανάγκες και έξοδα έχει ο εργαζόμενος.

απλά να συμπληρώσω για τις μικροφωνικές ότι κανονικά είναι υποχρέωση του μαγαζιού, είπε ποτέ κανείς στον μάγειρα να φέρει υλικά και τηγάνια από το σπίτι του; κανονικά τα σχήματα ή οι ηχολήπτες που έχουν δικά τους μηχανήματα τα νοικιάζουν στο μαγαζί (εννοώ κονσόλες ενισχυτές και ηχεία, δεν μιλάμε για μαγνήτες και μικρόφωνα που είναι ο προσωπικός ήχος του καθενος).
απλά κάποιοι καλομάθανε στο φτηνό και στο τζάμπα, και γι’αυτό φτάσαμε κάποιοι να προτιμάμε να παίζουμε σκέτα παρά να έχουμε χάλια ήχο. κι άμα γκαρίζουν οι πελάτες απλά χαμηλώνουμε ένταση αντί να αυξάνουμε.

όσο μπορούμε να επιλέγουμε αυτό που μας ταιριάζει, αλλά ας μην εθελοτυφλούμε -η ανάγκη για επιβίωση προκαλεί εκβιασμούς από τα αφεντικά αλλά και αυτοϋποτίμηση στους εργαζομένους.


#47

my 2 cents:

Προσωπικά συμφωνώ με την άποψη πως ο μουσικός πρέπει να αμοίβεται είτε πατήσει κόσμος είτε όχι. Κακά όμως τα ψέμματα, αν δεν πατάει κόσμος, κάποια στιγμή και ο μουσικός δεν θα έχει δουλειά.

Απο την άλλη, παρατηρώ πως προτιμείται ο μουσικός που θα κάνει τη γύρα του στα διαδύκτια,θα διαφημίσει τη δουλειά του και θα αναλάβει ενεργό ρόλο,όσο μπορεί, στο να υπάρχει κόσμος.

Βλέπω γενικά μια στροφή σε αυτό,και παρατηρώ πως η δουλειά του μουσικού περιλαμβάνει όλο και περισσότερο την διαφήμηση.

Αυτό το βρίσκω υγειές και τελικά, ίσως η αγγελία της Λένας θα πρέπει, σε ιδανικές συνθήκες, να απευθύνεται σε μουσικούς που θεωρούν μέρος της δουλειάς τους το να συμβάλλουν έτσι ώστε η επιχείρηση να είναι βιώσιμη, με το να δυκτιωθούν ηλεκτρονικά και όχι μόνο, με το υποψήφιο κοινό τους.*


#48

pepe Ειναι επιλογη του ομως.Ολα ειναι επιλογες των ανθρωπων.Οσο για τους φονους κα τους πολεμους σαφως και δεν ειναι δικαιολογια(και για εμενα δεν κατατασσονται στην ιδια κατηγορια με το θεμα που συζητουμε),ομως ειναι μιαπραγματικοτητα.Δεν μπορουμε να μην τα βλεπουμε και να απαιτουμε πραγματα τα οποια δεν ειναι εφικτα.Ολα γινονται με συζητησεις και αν ο μουσικος ενδιαφερεται να κλεισει στο αλλο μαγαζι,μπορει να το κανει απο τη στιγμη που βλεπει λαθος τη συμπεριφορα στο αλλο μαγαζι.Πλεον για να το γνωριζετε,δεν ξερω αν συναναστρεφεστε και με νεα παιδια,δεν υπαρχει δουλεια,πρεπει να το κατανοησετε ολοι,τα νεα παιδια αναγκαζονται να παιζουν τη μια μερα στο ενα μαγαζι και την επομενη στο αλλο.Οποτε τι σταθερη δουλεια και τι ιστοριες λεμε.Αν δειτε την πραγματικοτητα,τα μαγαζια δεν δουλευουν οπως πρωτα.Τωρα απο τη μερια του μουσικου ισως και εγω να απαιτουσα πολλα…ομως υπαρχει και ο ρεαλισμος.Μονο μεγαλα ονοματα μουσικων και τραγουδιστων εχουν ευκαιριες πλεον!Βεβαιως ζητουν σχηματα και με πιο μικρα ονοματα,ομως δεν ειναι το ιδιο και δεν σημαινει οτι δεν πληρωνονται.Μαλλον δεν εχετε καταλαβει τι εννοω.Ας πουμε οτι ο εργοδοτης τον πληρωνει για ενα αδειο μαγαζι(που ειναι μονοπλευρο και λαθος για μενα),γιατι αν ειναι ετσι και το εργοστασιο αν δεν εχει δουλεια,θα πρεπει να συνεχισει να πληρωνει και οι εργαζομενοι να μην ψαξουν να βρουν νεα δουλεια,αν το μαγαζι ειναι αδειο ο μουσικος θα παει να παιξει;Πολυ απλη ερωτηση


#49

ΒΡΑΔΥΝΟΣ Δεν μου απαντατε ομως,που ακριβως γραφει οτι δεν θα πληρωθουν οι μουσικοι;Δεν μπορω να σας καταλαβω ειλικρινα…Αν δηλαδη πανε 4 ατομα για δουλεια και ζητησουν 100 ευρω θα δωσει στον καθενα απο 100;Σαφως και αν ειναι 2-3 ατομα ισως παρουν και αυτα τα 100 ευρω.Αυτο εννοω ξεκαθαρα!Οχι οτι δεν θα υπαρξει αμοιβη!Σας το λεω με απολυτη ειλικρινεια αλλα ο καθενας μας για να φτασει σε ενα επιπεδο που θα ζηταει δουλεια θα πρεπει να ειναι πολυ καλος αν οχι αριστος.Με αμετρητες ωρες δουλειας(ή προβων,αν προκειται για μουσικο).Δεν εχει τοσο μεγιστη σημασια αν ειναι καθαρα επαγγελματιας ή ερασιτεχνης,οσο το ποσο μπορει να δουλεψει και ειναι διατεθειμενος γι’αυτο.Οποτε ολοι προσπαθουν και εργαζονται δεν ειστε ο μοναδικος.Τωρα αν το βλεπετε διαφορετικα ειναι δικο σας θεμα.Παντως ανταγωνισμος υπαρχει και σε αυτη τη δουλεια και αν εσεις θεωρειτε οτι δεν σας ταιριαζει μια αμοιβη κατα απο 100 ευρω,υπαρχουν αλλοι που ψαχνουν για αυτα τα 50ευρω.Καλη συνεχεια

— Νέο μήνυμα προστέθηκε στις 14:28 ::: Το προηγούμενο μήνυμα δημοσιεύθηκε στις 14:05 —

liga rosa Δεν παιρνω τη θεση κανενος.Απλως αναφερω και τις δυο πλευρες.Οπως εχει εξοδα ο μουσικς,εχει και ενα μαγαζι και αφου ο μουσικος περιμενει να πηλρωθει απο το μαγαζι,πρεπει να καταλαβαινει και τα εξοδα που εχει,εσεις μονο κατακρινετε τα μαγαζια.Επιπλεον δεν νομιζω καποιος μουσικος να ξεκινουσε για εργασια σε μια περιοχη μακρυα απο το σπιτι του και καθημερινα,με την αμοιβη των 50 ευρω σε καποιο μαγαζι,ακομη και να πληρωνοταν κανονικα.Οσο αφορα τη μικροφωνικη δεν ανεφερα πουθενα οτι ειναι υποχρεωμενος ο μουσικος να καταπονει το λαιμο του και τα χερια του επειδη δεν φροντισε ο μαγαζατορας να εχει τουλαχιστον το πιο βασικο(ηχειο)που οι περισσοτεροι ουτε αυτο εχουν.Αυτο δεν ειναι θεμα προς συζητηση;Οι ελλειψεις σε μουσικα εξαρτηματα απο τα μαγαζια;Και αυτο εχει κοστος,οπως και τα μουσικα οργανα.


(Νίκος Σαρηγιάννης) #50

λένα, αυτά τα 100 ευρώ που λες συνέχεια από πού προέκυψαν; 50 ευρώ +ένσημο λέω σαν ελάχιστο πλέον. όσο για τις αποστάσεις, κάνω πολύ μεγαλύτερες για τα μαθήματα κάθε μέρα. για τα έξοδα του μαγαζιού τα ξέρω και τα είπα. αν δεν βγαίνει ας μη βάλει μουσική. για τα έξοδα του εργαζόμενου ποιος θα μιλήσει;
αλέξανδρε (αλκ) το μαγαζί θα διαφημιστεί εφ’όσον αξίζει, έχω γεμίσει αρκετά μαγαζιά έτσι και ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι. αν όμως το μαγαζί θέλει την μουσική μόνο για διαφήμιση, σερβίροντας κονσέρβες και κλέβοντας μεροκάματα και ένσημα, το ίδιο αρπαχτή θα την δεί κι ο μουσικός. πλέον το αποφεύγω όπως ο διάολος το λιβάνι, κι αν καμιά φορά πάω σαν εξυπηρέτηση σε συνάδελφο, δεν το μαθαίνει κανείς.
(επίσης καλά τα είπαν μπάμπης, νικοςν και αντουάν -τους ξέχασα πριν)


#51

alk Ειναι η αποψη σας,ομως οσο αφορα την αγγελια ειναι ξεκαθαρο το τι ζητουν.

— Νέο μήνυμα προστέθηκε στις 16:36 ::: Το προηγούμενο μήνυμα δημοσιεύθηκε στις 16:20 —

liga rosa Το θεμα με τα ενσημα το εχω εξηγησει(συμφερει παρα πολυ τους μουσικους,γιατι δεν υπαρχει φορολογια),απο εκει και περα σαφως και συμφερει και το μαγαζατορα να μην ασφαλιζει,ομως ενας μουσικος που ειναι οντως ενταξει,εκτος απο μισθο(που ολοι για αυτο λετε μονο)θα απαιτησει να ασφαλιστει και να φορολογηθει!Οπως πρεπει δηλαδη.Οσο για τις αποστασεις,ισως εξαιρειστε,αν ρωτησετε,οι περισσοτεροι δεν συμφωνουν για 50 ευρω(4 ημερες)να μετακινουνται καθημερινα(μιλαω για καθημερινες σε μαγαζι,οχι Παρασκευοσαββατα) και εχουν δικιο γιατι ειναι εξοδα και η μετακινηση,σαφως ομως δεν γινεται να βρουν εργασια κοντα στο σπιτι τους(τωρα εσεις,πιθανον να μπορειτε)ομως ειναι λογικο και κατανοητο να μην τους βολευουν οι αποστασεις,αλλα εδω δεν ευθυνεται ο ιδιοκτητης.Τα 100 ευρω τα ανεφερα για το πιο πανω σχολιο που αναφερω πως αν τα ατομα σε σχημα ειναι 4 ειναι λογικο να μην πληρωθουν με 100 ευρω ο καθενας.Η απαντηση μου προς εσας ηταν στο θεμα των 50 ευρω που σχολιασατε εσεις.Νομιζω πως 50 ευρω και ενσημο δινουν ολα τα μαγαζια,αυτα που γνωριζω εγω τουλαχιστον δινουν!Σαφως και βγαινει απο τη στιγμη που βαζει μουσικη.Ενας σωστος μουσικος ανεξαρτητου διαφημισης του μαγαζιου ή οχι ωφειλει να μην το βλεπει σαν ‘‘αρπαχτη’’ και ενας μαγαζατορας να πληρωνει το συμφωνηθεν ποσο.


(Νίκος Σαρηγιάννης) #52

τα ένσημα δεν είναι θέμα φορολογίας, είναι θέμα ασφάλισης και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. τί να πώ κι εγώ που βάζω εργόσημα στα μαθήματα για να βγάλω βιβλιάριο…
για τα υπόλοιπα δεν βλέπω σταθερές απόψεις και μπερδεύομαι. δηλαδή το πρόβλημα είναι όταν οι μουσικοί ζητούν από 100 ευρώ έκαστος και πάνω;


(ΚώσταςΜπουζουκι) #53

Καλημερα σε όλη την παρέα ! Νέος στο φόρουμ … παίζω μπουζούκι( όπως λεει και το όνομα :p) αν θα ήθελες Λένα ή οποιαδήποτε άλλος μια ʼʼπροβουλα γνωριμίαςʽʽ θα χαρώ πολύ … σκοπός μου η αναζήτηση σχήματος για να ξεκινήσουμε την διασκέδαση σε μαγαζάκια


#54

Γεια σου Κώστα και καλωσόρισες στο Φόρουμ.

Για θέματα αναζήτησης εργασίας/συνεργασίας μπορείς να δεις και να γράψεις στην αντίστοιχη ενότητα του Φόρουμ (εδώ)
Επίσης μπορείς να βρεις κι άλλα ενδιαφέροντα θέματα μέσα στο Φόρουμ στις υπόλοιπες ενότητες. Καλό είναι όμως για την τάξη του πράγματος να παραμένουμε (όσο είναι δυνατόν) στο πνεύμα του κάθε νήματος και να έχουμε ένα εποικοδομητικό διάλογο.

Για ότι χρειαστείς η συντονιστική ομάδα και οι περισσότεροι από τους χρήστες του είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν.


#55

Άρη, ο νόμος προσφοράς και ζήτησης ισχύει ανεξαρτήτως υπάρξεως πλεονασμάτων ή ελλειμμάτων. Οι ανταλλαγές απλώς καθιστούν την ισχύ του εμφανή.
Είναι νομίζω αδύνατον να αποδείξει κανείς πως υπήρξε εποχή χωρίς καμία ατομική ιδιοκτησία. Άλλωστε ακόμα κι αν καλόπιστα δεχθεί κάποιος την άποψή σου πως υπήρξε εποχή χωρίς ατομική ιδιοκτησία οποιουδήποτε πράγματος, δεν αλλάζει το γεγονός πως οι άνθρωποι είναι περισσότερο ευχαριστημένοι έχοντας ιδιοκτησία και πως η θεσμοθέτησή της επέτρεψε στους ανθρώπους να ξεφύγουν από επίπεδο ζωής παρόμοιο με των λοιπών ζώων και πολύ κοντά στο όριο επιβίωσης.
Τα πλεονάσματα έγιναν έτσι συχνότερα και σταθερότερα.
Στην Ελλάδα όπου οι “συνθήκες της πατριαρχικής οικογενειακής αγροτικής οικονομίας” όπως τις λες δεν ήταν παντού ίδιες, από κοινού εργασία εμφανιζόταν διαφορετικές μορφές ανάλογα με τον τόπο, δεν ακύρωνε όμως την ατομική ιδιοκτησία.
Δεν καταλαβαίνω γιατί η ατομική εργατική δύναμη είναι η ίδια η ζωή του ανθρώπου. Νομίζω πως η ζωή του ανθρώπου είναι πολλή μεγαλύτερη από την ατομική εργατική του δύναμη. Αλήθεια, πως μετριέται αυτό; Θα μετρήσουμε και την ζωή του ανθρώπου έτσι!
Η άποψη πως η κατανάλωση της ατομικής εργατικής δύναμης γεννά σε κάθε περίπτωση κέρδος είναι εμφανώς λανθασμένη.
Τι σημαίνει δίκαιο του αγοραστή και δίκαιο του πωλητή;
Αν σημαίνει πως ο αγοραστής θέλει να αγοράζει σε τιμές συμφέρουσες για τον ίδιο και ο πωλητής να πουλά σε τιμές συμφέρουσες για τον ίδιο, τότε εκ πρώτης όψεως θα σκεφτεί κάποιος πως αυτά τα “δίκαια” βρίσκονται πάντα και διαρκώς σε σύγκρουση.
Όμως, το αμέτρητο πλήθος των καθημερινών ανταλλαγών και συναλλαγών, θα έπρεπε να έχουν πείσει τους δύσπιστους, πως οι άνθρωποι βρίσκουν σχεδόν πάντα τρόπους για αμοιβαία επωφελείς συναλλαγές. Οι αμοιβαία επωφελείς συναλλαγές λοιπόν, είναι ο κανόνας. Και αυτές διευκολύνονται από τις ανοικτές και ελεύθερες αγορές.
Μπορεί η μισθωτή εργασία να είναι η πλέον συνηθισμένη μορφή απασχόλησης στις κοινωνίες με καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, όμως δεν φτάνει αυτή για να μιλούμε για ύπαρξη κεφαλαιοκρατίας.
Αυτό που είναι εκ των ων ουκ άνευ, είναι η τοποθέτηση του κεφαλαίου στο κέντρο της παραγωγής. Αν η παραγωγή δεν θεμελιώνεται στο κεφάλαιο δεν μιλάμε για κεφαλαιοκρατία.
Και μπορεί εσένα να σου φαίνεται “ασταθής η κοινωνική οργάνωση” με βάση την καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, όμως αυτόν τον τρόπο παραγωγής επιδιώκουν σχεδόν όλες οι κοινωνίες από την εμφάνισή του και μετά.
Και αυτό είναι λογικό και αναμενόμενο. Διότι για τους περισσότερους ανθρώπους, ήταν και είναι δυσάρεστη η καθήλωση και η σταθερότητα σε επίπεδα επιβίωσης, απόλυτης φτώχειας ή σκέτης φτώχειας. Αυτή η καθήλωση ήταν η συνηθισμένη κατάσταση στις προκαπιταλιστικές εποχές για το μεγαλύτερο πλήθος των ανθρώπων που έζησαν.
Επιπλέον, οποιαδήποτε σοβαρή διαταραχή της ισορροπίας όταν κάποιος απλώς επιβιώνει ή ζει σε ακραία φτώχεια μπορεί να αποδειχθεί μοιραία.
Αντίθετα, αν χάσει μέρος των πραγμάτων του όταν έχει περισσότερα από όσα χρειάζονται απλώς για να επιβιώνει, αυτό μπορέι να τον βλάψει μα πιθανότατα δεν θα τον ξεκάνει.
Ανάμεσα λοιπόν στην καθήλωση και την σταθερότητα στο ελάχιστο και σε ζωή με πολλά περισσότερα αγαθά και ευκολίες, μέρος των οποίων θα μπορούσε να χαθεί για διάφορους λόγους, οι περισσότεροι άνθρωποι προτιμούν το δεύτερο και καλά κάνουν.


(Νίκος Σαρηγιάννης) #56

μάλιστα, χάρη στον καπιταλισμό ξεφύγαμε από την φτώχεια. αυτά ούτε στην εποχή του χρηματιστηρίου και των ολυμπιακών δεν πιάνανε, πόσο μάλλον τώρα.
όποιος συσσωρεύει σε βάρος των άλλων (γιατί δεν γίνεται αλλιώς, μετρημένα είναι τα κουκιά) και κοιτάζει μόνο την περιουσία του, αν σε μια νύχτα τα χάσει όλα από κάποιον ισχυρότερο (γιατί έτσι είναι η ελεύθερη αγορά) τουλάχιστον ας καταλάβει τί φταίει.


(Γιώργος Παναγιωτακόπουλος) #57

Η συζήτηση έχει παρεκκλίνει πολύ από το αρχικό θέμα. Κατανοούμε τους προβληματισμούς σας αλλά το αντικείμενο του διαλόγου έχει φτάσει πια να βρίσκεται εκτός της κύριας θεματικής του φόρουμ μας.

Γι’ αυτό το θέμα κλειδώνει για 10 μέρες ώστε να το ξανασκεφτούμε και να δοθεί η ευκαιρία σε επόμενους να απαντήσουν στο αρχικό θέμα: "Ερασιτέχνες μουσικοί και εργασία"


(Γιώργος Παναγιωτακόπουλος) #58

(Γιώργος Παναγιωτακόπουλος) #59

Το νήμα αυτό ανοίχτηκε αυτόματα μετά από 9 ημέρες.