Γιώργος Κάρλας - Πειραιώτης ρεμπέτης

Πριν απο 20 και πλέον χρόνια,κυκλοφόρησαν (σε κασέτα) κάποια τραγούδια με τον Γιώργο Κάρλα (Πειραιωτης Ρεμπετης) όπου τραγουδάει και παίζει μπαγλαμά .Δεν θυμάμαι όμως απο ποιά εταιρεία ήταν.(Ισως ανεξαρτητη παραγωγη).Δυο απο αυτά υπάρχουν στο αρχείο μου.Γνωριζει καποιος αν κυκλοφορουν σημερα?
Ελενη βρηκες κατι?

Δυστυχώς, ούτε εγώ έχω βρει στοιχεία.
Μόνο μια πληροφορία πως ήταν κρατούμενος το 1947 στο παλιό παγοπωλείο του Φιξ, στα Γιάννενα - ένα μέρος που χαρακτηρίστηκε ως το ελληνικό Νταχάου, με θαλάμους από τσιμέντο βαρύ και πόρτες βαριές, από όπου δεν μπορούσε να ακουστεί ανθρώπινη φωνή…
Και όλα αυτά, για τη συμμετοχή, την προσωπική αλλά και του αδελφού του στην Αντίσταση, όπου μάλιστα ο αδελφός του είχε χάσει τη ζωή του.
Ανάμεσα μάλιστα στα μέλη του στρατοδικείου, το οποίο δίκασε τους κρατούμενους του Φιξ, ήταν ο γνωστός και αργότερα Παττακός…

Εκείνο το διάστημα της κράτησής του ο Κάρλας έγραψε και το τραγούδι:

“Στα Γιάννενα, μέσα στου Φιξ”, το 1947.

«Έλα μανούλα, να με δεις στη φυλακή που μ’ έχουν
στα Γιάννενα, μέσα στου Φιξ, τα δάκρυά μου τρέχουν.

Με κλείσαν σε μια άβυσσο μακριά απ’ την κοινωνία
και τυρανιέμαι, μάνα μου, μέσα στην υγρασία.

Έλα, μανούλα, βγάλε με, να ζήσω πια κοντά σου,
να φύγω απ’ τη φυλακή που είμαι μακριά σου».

Παιδιά έχω μία κασσέτα από τον πατέρα μου. Μου είπε ότι τις πουλούσε ο ίδιος.Επέμενε να την περάσω στον υπολογιστή για να μην χαθεί το υλικό(η κασσέτα είναι πλέον σε άθλια κατάσταση) και έτσι έκανα. Μπερδεύει μουσικές και στίχους από γνωστά τραγούδια και τα εμπλουτίζει με δικά του λόγια. Για να πω την αλήθεια μου φάνηκε αστείο αυτό… Στην κασσέτα παίζει με εντελώς δικό του τρόπο και χρόνο.

Και μια φωτογραφία του Γιώργου Κάρλα με το μπαγλαμαδάκι του.

Πληροφορίες για τον Γιώργο Κάρλα έχει δημοσιεύσει ο Τάσος Σχορέλης στη Ρεμπέτικη Ανθολογία του.

Ο πολύ καλός κιθαρίστας Χρήστος Μανιφάβας όταν μερακλωθεί τραγουδάει ένα τραγούδι του Κάρλα
που δυστυχώς δε θυμάμαι τον τίτλο του.

Ο Τάσος Σχορέλης για τον Κάρλα.

Γιώργος Κάρλας

Γεννήθηκε στο Μαραθόκαμπο της Σάμου το 1922. Από το 1936 ασχολήθηκε με το ρεμπέτικο τραγούδι. Παίζει μπαγλαμά και μπουζούκι. Αν και έχει γράψει πολλά τραγούδια, λίγα έχουν γραμμοφωνηθεί. Χαρακτηριστικός τύπος ρεμπέτη, δε δούλεψε ποτέ πάνω στο πάλκο, αλλά σαράντα χρόνια γυρνάει από ταβέρνα σε ταβέρνα με τον μπαγλαμά του και τη «σφουγγάρα» του. Και σήμερα ακόμα τον συναντάς στα ταβερνάκια του Πειραιά και της Κοκκινιάς παίζοντας και τραγουδώντας ρεμπέτικα όπως στον «παλιό καλό καιρό».
«…Στον Πειραιά ήρθα το 1932. Ήμασταν 7 αδέλφια. Τον ένα τον χάσαμε στο μπλόκο της Κοκκινιάς. Τον κάρφωσαν οι προδότες γιατί ήταν πατριώτης. Πιτσιρικάς ακόμα, με τον Παναγιώτη τον Καμπούρα, τον Κόντη που λέγαμε, το Χρήστο το Δημόπουλο γυρνούσαμε μέσα στους τεκέδες. Και με άλλους που δεν τους θυμάμαι. Δεν πα να μας κυνήγαγε ο αδελφός του Χρήστου, ο Νίκος, εμείς δεν καταλαβαίναμε τίποτα.
…Στην αρχή έπιασα στα χέρια μου ένα μαντολίνο. Κάθε μέρα στην αστυνομία. Γιατί τούτο, γιατί τʼ άλλο. Στα ʼ37 με ʼ38 τσάκωσα ένα γραμμόφωνο στην πλάτη για να σταματήσουν οι τσαμπουκάδες. Το ʼ39 έπιασα τον μπαγλαμά. Θα τον αφήσω όταν πεθάνω. Αργότερα, έκλεψα ένα ακορντεόν από τους Ιταλούς…
Στην Κατοχή με πιάσαν οι Γερμανοί για σαλτάρισμα. Κάθισα μέσα και μετά την κοπάνισα. ….Από τότε δουλεύω «σφουγγάρα». Ούτε μια ώρα σε μαγαζί. Δε σηκώνει. Κάρλας με παπιγιόν…
….Τρεις άνθρωποι ξεχωρίζω. Ο συγχωρεμένος ο Απόστολος ο Χατζηχρήστος, που τέτοιο χρυσό παιδί δε θα μεταγεννηθεί, δε θα βγάλει η φύση σαν αυτόν, το ίδιο και ο Παπαϊωάννου. Όποιος πει κακιά κουβέντα γιʼ αυτούς… Το λοιπόν αυτοί λέγανε στους μαγαζάτορες:

  • Όταν έρχεται αυτό το παιδί να βγάζει σφουγγάρα, δε θα το διώχνετε.
    Το ίδιο και ο Στράτος. Τούτος είχε ένα λαρύγγι που άρχιζε στο στόμα του και τέλειωνε στην πατούσα του. Και πάρα κάτω ακόμα…

Τραγούδια του:

Ο αλήτης.
Παλιώσανε τα ρούχα μου
δεν έχω να τʼ αλλάξω
και στηνν αλήτικη ζωή
ως πότε θα βαστάξω;

Η ανεργία μʼ έκανε
να φύγω απʼ το σπίτι
και μεσʼ στα παλιοκούρελα
να ζω σαν τον αλήτη.

Ως πότε τόσα βάσανα
εγώ θα τα περνάω
και μες στην ψ εύτικη ζωή
να ζω και να πονάω;

Σαν τον αλήτη.

Σαν τον αλήτη μες στους δρόμους τριγυρίζω
και την κακία όπου πάω αντικρύζω
παραμιλώ και κλαίω μόνος τον καημό μου
κι απʼ το μεράκι έχασα το λογικό μου.

Εγώ μεγάλωσα μέσα στην παραλία
με του περαία τα αιδιά στην αλητεία
και δε με νοιάζει τι θα πουν όσοι με βλέπουν
φράγκο δε δίνω κι όσο κι αν με κατατρέχουν.

Όταν νυχτώσει στις μαούνες την αράζω
κλείνω τα μάτια και κοιμάμαι σα νυστάζω
και κάθε βράδυ μες στο κρύο τουρτουρίζω
και την ορφάνια μου θυμάμαι και δακρύζω.

Επίσης αναφέρονται και άλλα δικά του τραγούδια:
«Στο λιμάνι μια ζωή», «Τα λεβεντόπαιδα», «Του αδελφού μου ο χαμός», «Φτώχεια δε σε φοβάμαι» «Στα Γιάννενα μέσα στου Φιξ» και αναφέρει ο Σχορέλης πως υπάρχουν και άλλα δικά του, τα οποία δεν κατονομάζει.

άριστα !
αν είχαμε και λιγάκι ήχο … κά-πως…πως να γινόταν, βρε παιδιά ;;;

και by the way, τι εστί “σφουγγάρα” ?

και τι εστί “γύρα” ?
Σφουγγάρα.

Ήμουν σε δίλλημα να σου απαντήσω ή όχι. Δεν ξέρω αν το ρώτας επειδή όντως έχεις άγνοια (που μου φαίνεται πολύ περίεργο να μην έχεις ξαναακούσει την έκφραση) ή το κάνεις, έτσι… σε δουλειά να βρισκόμαστε.

Επειδή όμως δεν είμαι σίγουρος και επειδή αν δεν το ρωτάς για την πλάκα σου ίσως σε βοηθήσει να καταλάβεις περισσότερο για τον τρόπο επιβίωσης του Κάρλα αλλά και άλλων μουσικών που το έκαναν από επιλογή (όπως ο Κάρλας) ή βρίσκονταν σε δυσχερείς οικονομικές συνθήκες. Στην “γύρα” εννοούμε με το όργανο στο χέρι και ό,τι αρπάξουμε, ό,τι έχει ευχάριστηση να μας δώσει ο κάθε ένας. Να του παίξουμε παραγγελιές (και όχι μόνο) και ό,τι χαρτούρα πέσει. Όταν αναφερόμαστε στο οικονομικό θέμα και συνεπώς ως αναγκαστική “σφουγγάρα” τότε ίσως η έννοια έιναι εφάμιλλη της ζητανιάς και της ελεημοσύνης.

Όπως έκανε ο Βαμβακάρης που γύριζε με τον γιό του με το “πιατάκι”. Και το πιατάκι την ίδια έκφραση δηλώνει.

Μάλλον άσχετο, στην κερκυραϊκή διάλεκτο, η έκφραση “να βγεί στη γύρα” πάει να πει οτι μια γυναίκα …είναι ελαφρών ηθών…η οτι αναγκάζεται να βγάλει τα προς το ζειν έτσι τελος παντων

Κάθισα και έγραψα τους στίχους από την κασσέτα του Κάρλα που έχω και τους παραθέτω για όσους φίλους ενδιαφέρονται.
Να προσθέσω ότι κάποια σημεία που ίσως να φαίνονται λάθος, είναι όπως ακριβώς είναι στην κασσέτα. Όπου υπάρχει “?” σημαίνει ότι δεν ακούγεται καθαρά τι λέει ο Γιώργος Κάρλας.

Νο1 Μπροστά πηγαίναν τʼ άλογα
Και πίσω τα μουλάρια
Και ʽμεις καπνίζαμε λουλά
Καβάλα στα σαμάρια

Και ʽμεις ρουφάγαμε λουλά
Καβάλα στα σαμάρια
Μπροστά πηγαίναν τʼ άλογα
Και πίσω τα μουλάρια

Κάρλας: (Παναγιά μου…)
Άγνωστος: (Γειά σου Γιώργη Κάρλα)

Μπροστά πηγαίναν τʼ άλογα
Και πίσω οι φουράδες
Και ʽμεις απάνω σάμαρα?
ρουφάγαμε λουλάδες

Και ʽμεις απάνω σάμαρα?
ρουφάγαμε λουλάδες
Μπροστά πηγαίναν τʼ άλογα
Και πίσω οι φουράδες

Μπροστά πηγαίναν τʼ άλογα
Και πίσω τα γαϊδούρια
Και ʽμεις αλάνι αράξαμε
Απάνω στα ταμπούρια(1-2,2-1)

Έρχεται και το παπάζι
Με τη φούντα τη χρυσή
Τρέμει ο ουρανός να πέσει
Με τʼαστέρια του μαζί(1-2,2-1)

Ήταν δυό φίλοι καρδιακοί
Χορεύανε σεκλέτι
Ο ένας πίστευε Χριστό
Κι ο άλλος Μουχαμέτι

Ο ένας πίστευε Αλλάχ
Κι ο άλλος Μουχαμέτι
Ήταν δυο φίλοι Οθωμανοί
Πιστεύαν με σεκλέτι
Νο2
Έβαλα υποψήφιος για δήμαρχος να γίνω
Να κάθουμε τεμπέλικα να τρώω και να πίνω
Να κάθουμε μποέμικα να τρώω και να πίνω
Έβαλα υποψήφιος για δήμαρχος να γίνω

Να μπαίνω με το μπαγλαμά μέσα στη δημαρχία
Και να γλεντώ καθημερνώς μʼ όλη την κοινωνία
Και να γλεντώ καθημερνώς μʼ όλη την κοινωνία
(εδώ δεν τραγουδά αλλά παίζει τα λόγια με τον μπαγλαμά)

Όλος ο κόσμος κι ο ντουνιάς τον Κάρλα να ψηφίσει
Να βγάλει δήμαρχο μπεκρή, μποέμη και ντερβίση
Να βγάλει δήμαρχο μπεκρή, μποέμη και ντερβίση
Όλος ο κόσμος κι ο ντουνιάς το Γιώργο να ψηφίσει

Οι άλλοι ψευτοδήμαρχοι όλοι τους θα πεθάνουν
Θα τους δικάσει η εργατιά απʼ τα καλά που κάνουν
Θα τους δικάσει η εργατιά απʼ τα καλά που κάνουν
Οι άλλοι ψευτοδήμαρχοι όλοι τους θα πεθάνουν
Νο3 - Ο αλήτης που έχει καταχωρηθεί ήδη
Νο4 Καλά εμείς καθόμασταν και παίζαμε μπαρμπούτι (δις)
Ποιος διάβολος μας έσπρωξε να πάμε για τσιμπούκι (δις)

Κι απʼ τα ντουμάνια τα πολλά σπάσανε τα καλάμια (δις)
Κι εμείς τα χασικλόμουτρα εμείναμε χαρμάνια
Κι εμείς τα ντερβισόπαιδα εμείναμε χαρμάνια

Ξεκρέμασα το μπαγλαμα κι έβαλα το ζουνάρι (δις)
Να φαίνομαι μες στον τεκέ πως είμαι παλικάρι
Να φαίνομαι αλάνια μου πως είμαι παλικάρι
Νο5 - Σαν τον αλήτη , που επίσης έχει καταχωρηθεί
Νο6
Μες τον τούρκικον οντά έχει ο Γιώργαρος σεβντά (δις)
Του χορεύουν χανουμάκια με τα κεντιτά γουβάκια (δις)

Ο Γιώργος παίζει το μπουζούκι μες το τούρκικο κουτούκι
Ο Γιώργος παίζει το μπουζούκι στο δικό του το κουτούκι
Του χορεύουν χανουμάκια με τα κεντιτά γουβάκια
Του χορεύουν χανουμάκια με τα κόκκινα γουβάκια

Γιού χου, γιού χου, γιού χου γιαμ και τρακάρανε τα τραμ (δις)
Και βουλιάξαν τα βαπόρια και πνιγήκαν τα κοκόρια (δις)

Και βουλιάξαν τα βαπόρια και πνιγήκαν τα κοκόρια (δις)
Παναγιά μου δυό κουλούρια για να τρώνε τα μαστούρια
Μας τον φάγαν στα ταμπούρια τον ταμπλά με τα κουλούρια

Μας τον φάγαν τα μαστούρια τον ταμπλά με τα κουλούρια (δις)
Γιού χου, γιού χου, γιού χου γιαμ και τρακάρανε τα τραμ
Νο7
Ο βλάχος από τη βλαχιά κι από το Καρπενήσι (δις)
Σαράντα χρόνια στην πουστιά κι ακόμα να ξυπνήσει
Σαράντα χρόνια στην πουστιά δεν θέλει να ξυπνήσει

Από παιδάκι γύριζε στο στρείδι και στο μύδι (δις)
Ούτε και σπίτι απόκτησε ούτε και κεραμύδι (δις)

Εγώ σου λέω ψήσε αυγά και συ μου φέρνεις πράσα
Εγώ σου λέω λάχανα και συ μου φέρνεις πράσα
Κι αφού δε σακουλεύεσαι βρε αϊ σιχτίρ μπαγάσα
Κι αφού δεν τσουβαλιάζεσαι στο διάβολο μπαγάσα
Νο8
Άγνωστος: Κορόιδο αμερικάνε

Μέσα στο αεροπλάνο βρε
Μέσα στο αεροπλάνο (δις)
Πιάσαν τον αμερικάνο
Πιάσαν τον αμερικάνο βρε
Μέσα στο αεροπλάνο

Τώρα τʼ αμερικανάκι βρε
Τώρα τʼ αμερικανάκι (δις)
Έχει μείνει μπατηράκι (δις)
Μάγκες τʼ αμερικανάκι

Βρε του κλέψανε τις λίρες (τρις)
Τα δολλάρια τις χήνες

Βρε κορόιδο αμερικάνο (τρις)
Πως θα μπεις στʼ αεροπλάνο

Άγνωστος: γειά σου ρε Γιώργη με τα ωραία σου

Πό ʽχεις μείνει μπατηράκι
Πού ʽχεις μείνει μπατηράκι
Πό ʽχεις μείνει μπατηράκι
Και δεν έχεις τσιγαράκι

Κάρλας: άλα…
Νο9
Κάρλας: άλα της

Αθήνα και περαία μου (δις)
Βρε Αθήνα και περαία μου
Και γαλανή σημαία μου

Βρε Αθήνα μου και Πειραιά
Αθήνα μου και Πειραιά (δις)
Και όμορφή μου Κοκκινιά

Κάρλας: άλα

Βρε έλα να πάμε κει που λές
Που κάνουν τα πουλιά φωλιές
Που κάνουν τα πουλιά φωλιές
έλα να πάμε κει που λές

Κάρλας: μάνα μου , να χαρώ εγώ τη σμύρνη

Βρε στης σμύρνης τον ανήφορο
Υπάρχει και κατήφορος
Υπάρχει και κατήφορος
Βρε στης σμύρνης τον ανήφορο

Έλα μαζί μου βρε σμυρνιά
Να πάμε για την κοκκινιά
Έλα μαζί μου τέρι μου
Κι ας καις? με το χαμπέρι μου (δις)
Έλα μαζί μου τέρι μου

Βρε έλα μαζί μου μάτια μου
Κι ας φέρνει? τα κομμάτια μου (δις)
έλα μαζί μου μάτια μου

Βρε αϊ Γιώργη γείτονα
να μʼ έπαιρνες να γλύτωνα (δις)
Βρε αϊ Γιώργη γλύτωνα
Νο10
Είναι πικρός ο θάνατος ωχ αμάν
Βρε ο θάνατος ωχ
Μα είναι και ησυχία
Ναι μα είναι και ησυχία
Α που γλυτώνει το κορμί
Από την τυρρανία αμάν αμάν

Μια τουρκοπούλα στο τζαμί
Αλλάχ αλλάχ φωνάζει
Κι ο τούρκος που την αγαπά
Κλαίει και μαστουργιάζει
Κι ο τούρκος που την αγαπά
Κλαίει και μαστουργιάζει
Μια τουρκοπούλα στο τζαμί
Αλλάχ αλλάχ φωνάζει
Νο11
Πρωί πρωί ξεκίνησα
Προς την οδός Λετσίνα?
Στα δίχτυα της με τύλιξε
Κάποια παπαστρατίνα

Εγώ μικρή την αγαπώ
Και θέλω να την πάρω
Τον παπαστράτο κάνω γω
Για πάρτυ μας κουμπάρο
Τον παπαστράτο κάνω γω
Για πάρτυ μας κουμπάρο

Στου παπαστράτου την αυλή
Θε να μας στεφανόσουν
Πολλά μπακέτα μετρητά
Και κούτες θα μας δώσουν

Θα σε πάρω καλέ παπαστρατίνα
Να ψοφίσουμε κι οι δυό από την πείνα
Θα σε πάρω θα σε πάρω
Με παπά παπά και με κουμπάρο
Θα σε πάρω καλέ παπαστρατίνα
Έχω ψοφήσει από την πείνα (δις)
Και Θα σε πάρω καλέ παπαστρατίνα
Θα σε πάρω καλέ παπαστρατάκι
Έχω ντέρτι έχω ντέρτι και μεράκι.

στο νο1 μήπως είναι “απανωσάμαρα” ως επίρρημα;
στο νο11 μάλλον αναφέρει την οδό ρετσίνα, πίσω από τον ησαπ πειραιά.
να υποθέσω πως και οι μελωδίες είναι παραλλαγές μουρμούρικων-αδέσποτων, όπως και οι στίχοι;

Οι μελωδίες μάλλον είναι δικές του, εγώ τουλάχιστον δεν τις έχω ξανακούσει.
Σε ένα τραγούδι από τη μέση και μετά χρησιμοποιεί την ίδια μελωδία με κάποιο προηγούμενο.
Έχω την εντύπωση πως κάποιος με κασσετόφωνο του είπε να παίξει οτιδήποτε ήθελε και ο Κάρλας το έκανε.

καλησπερα σε ολους ρε παιδια ο καρλας ηταν ο παππους μου κατα καπιο τροπο… πατριος του πατερα μου… μενω εκπληκτος γιατι εδω και πολυ καιρο ψαχνω σε διαφορα σαιτ για αυτον σας ευχαριτω πολυ. ο παππους πεθανε το 1982 και ο καιμος του ηταν οτι δεν προλαβε να με μαθει μπουζουκι!!!

Γρέκο πρέπει να 'σαι πολύ περήφανος για τον παππού σου αναμφισβήτιτα

το μονο σιγουρο ειναι αυτο… το μονο που εχει μεινει στο μυαλο μου σαν παιδι ειναι καλες αναμνησεις…

Γυρω στις αρχες του’ 81 ο Τασος Σχορελης στην μπουατ Σουσουρο του Ανδριανου στην Πλακα διοργανωνε βραδυες με καποιους ρεμπετες που ηταν ακομη
στην ζωη.Θυμαμαι τον Ρουκουνα,τον Καλφοπουλο,την Αννα την Χρυσαφη και το μπαρμπα Γιωργη τον Καρλα.Ο μπαρμπα Γιωργης επαιζε τα τραγουδια του
μονος του με τον μπαγλαμα του,χωρις συνοδεια ορχηστρας και στο διαλειμμα πουλουσε την κασετα του.Ειχα αγορασει κι εγω,θυμαμαι ειχε μπλε χρωμα.
Δυστυχως την εχασα.Εμεις οι τοτε νεοι(!) βλεποντας και ακουγοντας τον Καρλα ,κατανοουσαμε ποιο και πως ηταν το ρεμπετικο ταραφι στην πρωτογενη του
μορφη.Φιλε Greko γερ’ος να εισαι και να τον θυμασαι παντα.

Ενδιαφέρον θα ήτανε αν μπορούσαμε να ακούσουμε κάποιο τραγούδι του. Φίλε koltsıvet μπορεί να γίνει κάτι;

Το τραγούδι “ο Δήμαρχος” όπως το θυμάμαι από τότε
που το΄λεγε ο συχωρεμένος ο μπάρμπα Γιώργης.

Είσαι φίνος μάγκας! Άλα σου!