10
Για τον Κ. Κουρούνη,
Κρίμα, αγαπητέ Κώστα…
Κι εγώ άρχισα να σε διαβάζω με ενδιαφέρον, μέχρι που είδα να ψάχνεις διακαώς για τις ύποπτες προθέσεις μου. Μέχρι που τις βρήκες, ή μέχρι που τις πιθανολόγησες (το ότι τις πιθανολόγησες είναι απείρως χειρότερο, αλλά αυτό είναι άλλη ιστορία…)με ανήκουστο όσο και ανοίκειο τρόπο: πλερωμένος κονδυλοφόρος ο υποφαινόμενος, δραχμικά τα κίνητρα!!!..Και τώρα πώς να συνεχίσω και πώς να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφας;Ας εμφανιστεί κάποιος να ομολογήσουμε, που λέει και ο ποιητής…
Αλλά δεν έφτανε αυτό: με περνάς και από ιδεολογικό νηπιαγωγείο!Και ακολουθούν και άλλα και άλλα…δεν έχει τέλος η στρατιά που εκφεύγει από το έρκος των οδόντων…
Κρίμα, αγαπητέ Κώστα…τί να ανασκευάσω και χάριν τίνος πράγματος;Μέχρι τώρα υφίστατο αυτό το “χάριν τίνος”…
Τόσο δίκιο δεν ανασκευάζεται…και με τι φωνή, άλλωστε; Μου την στέρησες την φωνή με κείνη την πιθανολόγησή σου!!! (Και πόσα μού αποκάλυψες από το γεγονός ότι μπόρεσες να την κάνεις…)