Canavaccio- κείμενα περί της ηδονιστικής δρόγης


(Αντώνης) #1

«Κάν΄ τονε Σταύρο, κάν΄ τονε!»


Φύλλα φούντας στο εξώφυλλο και μια φωτογραφία του ΄30 από τη Γενική Ασφάλεια, με οκτώ άντρες και έναν έφηβο που κοιτάζουν στοχαστικά τον αστυνομικό φακό. Τους έχουν συλλάβει ως «χασισοπότες» στη στοά Πάππου, εκεί στη Σοφοκλέους όπου ήταν μαζεμένοι οι τεκέδες και σύχναζαν οι πρόσφυγες, οι μεροκαματιάρηδες, οι ρεμπέτες, οι νταήδες κ.ά., όμως ούτε μαστουρωμένοι μοιάζουν ούτε «αληθινά ανθρώπινα ράκη» όπως τους θέλουν οι Αρχές ούτε και φαίνεται να ντρέπονται που κάπου κάπου «γίνονται δερβισάδες». Ο αναγνώστης που θα πιάσει στα χέρια του αυτό το βιβλίο θα υποψιαστεί από την κουβερτούρα του κιόλας το σχόλιο στην κοινωνική υποκρισία και το χιούμορ που το διατρέχουν, το ακτιβιστικό του περιεχόμενο και τις ερεθιστικές ιστορίες που περιγράφει. Το Canavaccio- κείμενα περί της ηδονιστικής δρόγης (εκδόσεις Ηeteron) που συνέλαβε, συν-έγραψε μαζί με εκλεκτούς ειδικούς και επιμελήθηκε φροντίζοντας ιδιαίτερα τη σπάνια εικονογράφηση ο 40χρονος Φώτης Παπαδόπουλος, είναι ένα πολυσυλλεκτικό βιβλίο. Ο τίτλος αναφέρεται στο γνωστό γερό πανί και ο υπότιτλος σε μια μυθολογία, αλλά το Κανναβάτσο προχωρά βαθύτερα. Το θέμα του κινείται στην κόψη του ξυραφιού καθώς θέλει να αποκαταστήσει την ιστορική- πολιτισμική- επιστημονική, αλήθεια για την κάνναβη- τόσο την κλωστική όσο, κυρίως, την ευφορική που από το 1932 αντιμετωπίζεται στην Ελλάδα ως «σκληρό» ναρκωτικό. Εξερευνά λοιπόν τα αίτια και τα αποτελέσματα της δαιμονοποίησής της (τόσο από το κατεστημένο όσο και από μια ορθόδοξη Αριστερά), υποστηρίζει την αποποινικοποίηση της χρήσης της, ζητά την εναρμόνιση της ελληνικής με την ευρωπαϊκή νομοθεσία για την καλλιέργεια κλωστικής κάνναβης, φωτίζει τις προκαταλήψεις και τα συμφέροντα που τη μάχονται. Και παράλληλα αποενοχοποιεί την κουλτούρα του χασίς, παρουσιάζοντας το ιδιόλεκτο του «πότη» (από εκεί λ.χ. το «πηγαδάκι»), την ιεροτελεστία του ναργιλέ αλλά και τα ολλανδικά coffee shops (729 σημεία ελεγχόμενης πώλησης), τα λαϊκά αναγνώσματα, τη σάτιρα (Μποστ λ.χ.), τα τραγούδια, τις μαρτυρίες (του Βαμβακάρη, του Άκη Πάνου κ.ά.), τα επιχειρήματα συγγραφέων (Μποντλέρ αλλά και Πετρόπουλος κ.ά.), νευροψυχιάτρων, βιολόγων, εγκληματολόγων, οικολόγων, ανθρωπολόγων, χωρίς παρ΄ όλ΄ αυτά να αποσιωπά τις αρνητικές απόψεις που έχουν εκφραστεί. Η βιβλιογραφία για το χασίς είναι μεγάλη, ωστόσο το Canavaccio ξεχωρίζει, διότι απευθύνεται σε ένα ευρύτερο κοινό, είναι σφαιρικό και επίκαιρο, σοβαρό σαν μελέτη και «διαβαστερό» σαν μυθιστόρημα.

Κοπάνιζαν σπόρους κάνναβης στην περιοχή της Φλώρινας κι έφτιαχναν ένα νηστίσιμο φαγητό… νόμιμα, μέχρι τα τέλη του ΄50 οπότε απαγορεύτηκε η καλλιέργεια και της κλωστικής κάνναβης (φτωχής στην ουσία που προκαλεί το «ανέβασμα»). Μια καλλιέργεια συστηματική από το 1875, η οποία «γέννησε» εργοστάσια επεξεργασίας ινών κυρίως για σακιά, χαλιά, σχοινιά (10 κανναβουργεία το 1928) και υποσχόταν, όπως έλεγε χαρακτηριστικά ο εργοστασιάρχης και υπουργός Κοινωνικής Πρόνοιας το 1947 Θ. Δεσύλλας, «λευκό χρυσό» για τη χώρα - εξέλιξη που ανακόπηκε από τη ναρκω-υστερία αλλά όχι μόνον. Το ίδιο είχε γίνει νωρίτερα με την ευφορική κάνναβη που είχε αρχίσει να καλλιεργείται συστηματικά στην Ελλάδα από το 1880 (26.000 στρέμματα το 1915) και απαγορεύτηκε το 1925. Μέσα από διαφορετικά άρθρα λοιπόν του Φώτη Παπαδόπουλου, του καθηγητή Βασίλη Καρύδη, της ποινικολόγου Λίνας Καρανασοπούλου, του Κώστα Γκοτσίνα, του Αμερικανού Τζακ Χερέρ κ.ά. το Canavaccio επισημαίνει τους οικονομικο-κοινωνικο-πολιτικούς λόγους που έκριναν την τύχη- και την απαξίωση- της κάνναβης σε πλήθος κράτη: η επεξεργασία της ήταν ανταγωνιστική σε καινούργιες, αμερικανικές κυρίως, βιομηχανίες φαρμάκων, πετροχημικών, καπνού, χαρτιού. Έδινε λ.χ. παγκοσμίως το 75-90% του χαρτιού ώσπου ο μεγαλοεκδότης Χιρστ θέλησε στα 1933 να μονοπωλήσει την παραγωγή χαρτιού από δασική ξυλεία. Απ΄ την άλλη, η αγχολυτική και αντικαταθλιπτική επίδραση της χρήσης της γινόταν αντιληπτή ως ηδονιστική απειλή για τις κυρίαρχες αξίες της καπιταλιστικής κοινωνίας. Τα πράγματα ωστόσο αλλάζουν πλέον. Η Ολλανδία λ.χ. από το 1972 εγκαινίασε μια πολιτική ανοχής στο χασίς και στη μαριχουάνα, που έφερε μείωση των βλαβών από το εμπόριο των ναρκωτικών, και η Ε.Ε. από το 1990 επιδοτεί την καλλιέργεια της κλωστικής κάνναβης (ίνες υποαλλεργικές, αντιμυκητιακές, θερμορρυθμιστικές, ανθεκτικές). Στην Ελλάδα όμως οι σχετικές μελέτες του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Έρευνας μένουν στο συρτάρι και καμία κυβέρνηση δεν θέλει να αναλάβει το πολιτικό κόστος του νομικού διαχωρισμού «μαλακών» και «σκληρών» ναρκωτικών. Γι΄ αυτό βιβλία όπως το Canavaccio, που μπορούν να τροφοδοτήσουν τον προβληματισμό της κοινής γνώμης, είναι χρήσιμα. «Γιατί όχι;».Έτσι κλείνει το άρθρο του ο εγκληματολόγος Β.Καρύδης επιχειρηματολογώντας υπέρ της αποποινικοποίησης της χρήσης χασίς. Ο Καρύδης καταδικάζει τον παραλογισμό των «εργολάβων της ηθικής» οι οποίοι αθωώνουν το αλκοόλ ή τον καπνό, παρότι αυτά αποδεδειγμένα σκοτώνουν ενώ το χασίς όχι. Και εξηγεί πώς η εντονότερη καταστολή φέρνει μεγαλύτερη παραβατικότητα. Ιδιαίτερα επισημαίνει ότι η δήθεν παρεκκλίνουσα συμπεριφορά του χρήστη της κάνναβης δεν είναι παρά μια ετικέτα που του αποδίδεται από τις κυρίαρχες ομάδες, που επιβάλλουν την κοσμοθεωρία τους στο κοινωνικό σώμα.

Μια ετικέτα που μπορεί να εσωτερικευθεί ως στίγμα και να τον οδηγήσει στη λεγόμενη δευτερογενή παρέκκλιση, σε μια πραγματική δηλαδή εγκληματική συμπεριφορά. Ίσως λοιπόν να έχουν δίκιο όσοι υποστηρίζουν ότι η απαγορευτική πολιτική δημιουργεί μια ανεξέλεγκτη παράνομη αγορά όλων των ναρκωτικών ουσιών.

Εφημερίδα “Τα Νέα” 23.8.2008


(Ελένη) #2

Πολύ καλή - συλλογική δουλειά - το βιβλίο αυτό.
Τιμή: 15,30 ?.

Αναλυτικά το περιεχόμενό του:

Η κάνναβη στην Ελλάδα
• Η ποινικοποίηση της ινδικής κάνναβης
• Χρήση ινδικής κάνναβης: Παρέκκλιση και Εξουσία
• Διεκδικώντας το αδύνατο
• Πότες, αστυνόμοι και τα σέα
• Στης μαστούρας το σκοπό
• Ο Ναπολέων Λαπαθιώτης, ο Μήτσος Παπανικολάου και οι ουσίες
• Με αφορμή μια στροφή του Βάρναλη
Ο ελληνικός τύπος στα ίχνη των χασισοποτών:
• ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ (1893) / Το μυστηριώδες καφενείον
• ΣΚΡΙΠ (1902) / Τα απόκρυφα των Αθηνών. Οι χασισοπόται εγκληματίαι
• ΣΚΡΙΠ (1904) / Η σύμβασις Ελλάδος και Αιγύπτου
• ΕΜΠΡΟΣ (1906) / Επιψήφισις νομοσχεδίων. Το νομοσχέδιον του χασίς
• ΕΜΠΡΟΣ (1906) / Χρονογραφήματα. Έλληνες Φελλάχοι
• ΕΜΠΡΟΣ (1909) / Χρονογραφήματα. Το χασίς
• ΣΚΡΙΠ (1909) / Δυόμισυ μήνες στον Παλαιόν Στρατώνα
• ΣΚΡΙΠ (1909) / Αι αθλιότητές μας. Όλαι αι φυλακαί μας
• ΕΜΠΡΟΣ (1915) / Χρονογραφήματα. Οι τεκέδες
• ΕΜΠΡΟΣ (1922) / Ένας απηγορευμένος θησαυρός
• ΕΘΝΟΣ (1925) / Οι χασισοπόται Αθηνών-Πειραιώς. Προς ανακάλυψιν «ντεκέ»
• ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ (1947) / Το Χασίς, ένας μεγάλος κίνδυνος για τη νεολαία μας
• ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ (1948) / Ένας μεγάλος κίνδυνος. Το χασίς και οι συνέπειές του
• ΕΘΝΟΣ (1956) / Γενική Ασφάλεια ώρα Χ
• ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (1960) / Η καλλιέργεια της ινδικής καννάβεως εις την Ελλάδα
• ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ (1946) / Η εκστρατεία ενάντια στους τεκέδες
Σύντομη ιστορική διαδρομή της κάνναβης Η ιστορία της κάνναβης στους λαούς
Ένα ποτό που αφαιρεί τη θλίψη
Η πολιτική της Ολλανδίας για τα ναρκωτικά Η αντίληψη της «μείωσης των βλαβών»
Coffee shops: Οι τεκέδες της Ολλανδίας
Ευρήματα (Σπόρια και Τρίμματα) Οι βιολογικές επιπτώσεις της χρήσης κάνναβης
«Γιατί να μην χρησιμοποιήσουμε την κάνναβη για να αντιστρέψουμε το φαινόμενο του θερμοκηπίου;»
Ποπάϋ, ο χασισοπότης
Παρατηρήσεις ενός καπνιστού του χασίς
Τα «Σέα» της γλώσσας
Πηγές και Βιβλιογραφία.


(Kostas(tm)) #3

http://heteron.gr/CANAVACCIO.pdf


(Ελένη) #4

:109: :109:

Κοίτα να δεις!
Να μην το έχω πάρει χαμπάρι νωρίτερα ότι υπήρχε ολόκληρο το βιβλίο στο διαδίκτυο…
Πάντως, τα αξίζει τα λεφτά του.


Με πιο προσεκτικό κοίταγμα, τελικά δεν περιέχεται ολόκληρο το βιβλίο, αλλά μόνο ένα μέρος του.


(Αντώνης) #5

Εξαιρετικό βιβλίο, συλλογική εργασία, ψύχραιμη και διεισδυτική ματιά,με τις αναφορές στο Ναπ. Λαπαθιώτη να κλέβουν την παράσταση (κλιπ).


#6

…και άλλη μια συμβολή στην υιοθέτηση του καταστροφικού ιδεολογήματος της αποποινικοποίησης, στην αθώωση της ναρκωκουλτούρας (δεν είμαστε στο '30, ξέρουμε ότι το χασίς δε χρειάζεται πλέον, δεν έχουμε τα βιώματα των ρεμπετών) και άλλη μια κούφια τάχα νεωτερίζουσα και “ψαγμένη” επιχειρηματολογία για την πρωώθηση του μυθεύματος περί διαχωρισμού των ναρκωτικών σε “σκληρά” και “μαλακά”…αυτό αφορά όλο αυτό το ρεύμα, δεν κρίνω από το συγκεκριμένο βιβλίο μόνο… γνώμη μου


#7

Για κάντο πιο λιανά…:082:


#8

τι πάει να πει πιο λιανά? είναι σαφείς οι λέξεις.

Δηλαδή πόσο πιο λιανά? να πω “αντιτίθεμαι στην όποια προσπάθεια πρωώθησης της ναρκωκουλτούρας”. Ή ότι “δε μ αρέσουν τα δημοσιεύματα που αποπροσανατολίζουν σχετικά με το ρόλο και τις συνέπειες των ναρκωτικών στην κοινωνία”…

η νεολαία -τουλάχιστον- δε χρειάζεται ντάγκλα και ψευδοηδονές να γεμίσει τις χαμένες ώρες της, χρειάζεται πραγματική ζωή


#9

Πάει να πει ότι, όταν εκφράζεις μια θέση θα πρέπει να παραθέτεις και τα επιχειρήματά σου τα οποία θα ήθελα να ακούσω… άλλωστε αυτό επιβάλλει ένας δημόσιος διάλογος. :089:

Η θέση αυτή είναι προσβλητική για τους συγγραφείς του βιβλίου και ειδικά για τον Πανεπιστημιακό Καθηγητή κ. Ντίνο Καρύδη, που είχα την τιμή να τον έχω καθηγητή στις πρόσφατες όψιμες σπουδές μου στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και πίστεψέ με, μόνο αποπροσανατολιστικός δεν ήταν!

Συμφωνώ! Και ο προαναφερόμενος μεταξύ άλλων και αυτό το μήνυμα περνούσε στις παραδόσεις του…:088:
Αν μπορούσα θα σου έδινα ένα σεμνομπραβόκουμπο (σεμνά για τα προηγούμενα και μπράβο για την τελευταία σου πρόταση)!


#10

δηλαδή πόσα επιχειρήματα να παραθέσω για την εναντίωση στη χρήση χασίς και στη ναρκωκουλτούρα? δεν είναι δα και το μεσανατολικό…και ούτε έχω διάθεση να φάω όλο το βράδυ στο ιντερνετ για να αναλύσω αυτό το -λυμένο- θέμα.

θές ένα μόνο? γιατί νομίζω ο μέσος άνθρωπος καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτή την ιστορία που μας πλασάρουν για τα ναρκωτικά…

ο άνθρωπος έχει ένα Α ένστικτο και γνώση που καταλαβαίνει τι του χρειάζεται και τι όχι… τι είναι βλαβερό και τι όχι…

η χρήση χασίς είναι μια πλασματική ανάγκη που δημιουργήθηκε από όλη αυτή τη ναρκωκουλτούρα και από αυτούς που πάνω στον πειραματισμό τους ανακάλυψαν τις…ιδιότητες αυτού του φυτού. το ίδιο θα μπορούσε να συμβεί αν γινόταν συνήθεια και τάση να καπνίζεται η…τσουχνίδα. Χώρια την ιατρική πλευρά του πράγματος, μην αρχίσω να λέω για τα εγκεφαλικά κύτταρα που καίει άπαξ, κτλ. Όλα αυτά είναι γνωστά, αλλά πολλοί δε θέλουν να τα σκέφτονται, μπροστά στην ανάγκη να “ξεφύγουν”.

Μπροστά σε μια δύσκολη κατάσταση, ο χρήστης άνθρωπος (έστω και χασισιού) τι θα κάνει? θα κάνει πίσω, θα την αποφύγει, θα καπνίσει κανα τσιγάρο. Ο άνθρωπος που αγωνίζεται (με όλες τις σημασίες της λέξης, ατομικές και συλλογικές) θα κοιτάξει να την αντιμετωπίσει. Η στάση της ντάγκλας είναι με το κεφάλι κάτω. Να με συγχωρείτε, αυτό δε με εκφράζει, όσα βιβλία κι αν βγουν. Και μην αρχίσετε να μου λέτε ότι παλιά καλλιεργείτο,ότι οι αρχαίοι έτσι κι έτσι κτλ, αυτό δε σημαίνει τίποτα, ο κόσμος προχωρά, εφόσον είναι το χασίς κάτι βλαβερό καλά έκανε και απαγορεύτηκε η καλλιέργειά του.

Ούτε δέχομαι το άλλο επιχείρημα, ότι “το αλκοόλ είναι χειρότερο”… δεν έχω ακούσει για την ινδική κάνναβη κάτι παρόμοιο με το “και οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου”…

…γενικά μιλώντας για το φαινόμενο, δεν κατακρίνω τις επιλογές κανενός και ούτε με νοιάζουν, μπορώ να πω ότι τις σέβομαι κιόλας

με νοιάζει όμως τι στάση ζωής καλλιεργείται στην κοινωνία, σε τέτοιο βαθμό που ο άλλος δεν έιναι ελεύθερος να επιλέξει την α ή τη β αλλά παρασύρεται από το ρεύμα.

— Νέο μήνυμα προστέθηκε στις 23:49 ::: Το προηγούμενο μήνυμα δημοσιεύθηκε στις 23:42 —

δεν είχα διάθεση να προσβάλλω κανέναν, ούτε το πόνημα κανενός, απλά είπα ότι διαφωνώ με το συμπέρασμα του-τους, περί αποποινικοποίησης, αλλίμονο, μπορούμε νομίζω να εκφράζουμε όλοι τη διαφωνία μας ή τη συμφωνία μας χωρίς να προβάλλουμε.

όσο για το σεμνομπραβόκουμπο, υπάρχει τρόπος: πατάς και τα δύο :78:


(billk) #11

“Με πίκρες και με βάσανα
με προίκισε η φύση
κι όλα περνούν και χάνονται
μόνο με το χασίσι”

Μάρκος Βαμβακάρης


#12

και δηλαδή αυτό γιατί πρέπει να το κρατήσουμε σήμερα ως κάτι παραπάνω από στίχο? δεν έχουμε αντανακλαστικά, έστω ένα κριτήριο? ίδια βιώματα έχουμε εμείς ίδια ο Μάρκος? αυτά κρατάμε από τους ρεμπέτες?

και αυτό που έγραψα για το κρασί είναι διαχρονικό, αυτό το στιχάκι για το χασίσι σαφώς και έχει λιγότερη διάρκεια ζωής :slight_smile:


#13

Το θέμα δεν είναι καθόλου λυμένο στην Ελλάδα, αντίθετα με άλλες χώρες…
Επειδή παρέθεσες ατεκμηρίωτες θέσεις και απόψεις, κατά την ταπεινή μου γνώμη, θα σου πρότεινα να διαβάσεις περισσότερο για το θέμα και θα διαπιστώσεις ότι η ποινικοποίηση της ινδικής καννάβεως έχει σχέση με κοινωνικοπολιτικά και οικονομικά αίτια. Μάλιστα αρχικά στην Αμερική εξυπηρέτησε τον στιγματισμό και κοινωνικό αποκλεισμό των εργατών-μεταναστών από το Μεξικό. Καλό σου βράδυ αφού δεν έχεις διάθεση για παραπέρα συζήτηση, μόνο προβληματίσου λίγο μήπως είσαι ανενημέρωτος για να μην πω, (χωρίς παρεξήγηση), αποπροσανατολισμένος…:089:
Φιλικά
Θοδωρής
(μη χρήστης καμίας ουσίας…)


(Ελένη) #14

Βεβαίως και συμφωνώ με τη θέση του Βορειοανατολικού.
Σε μια ιδανική κοινωνία δεν θα είχε καμιά θέση η ναρκοκουλτούρα.
Αλλά… σε μια κοινωνία με τόσα αδιέξοδα, ειδικά για τους νέους ανθρώπους, πρέπει να σκεφτούμε τρόπους διαφυγής… και μια λύση προσωρινή μόνο θα ήταν είναι η αποποινικοποίηση, ο διαχωρισμός, η καταγραφή σε μητρώα των χρηστών και η χορήγηση αντικατάστατων … μόνο και μόνο για να σώσουμε μια μεγάλη μερίδα νέων από την αυτοκαταστροφή.

Κατά τα άλλα, ειδικά την εποχή του μεσοπολέμου και λίγο αργότερα, η ναρκοκουλτούρα σχεδόν καθιερώθηκε με τις ευλογίες της επίσημης πολιτείας και απάλλαξε μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων από την ψυχολογική κατάρρευση, στην οποία σίγουρα θα οδηγούνταν από τα απανωτά χτυπήματα της οικονομικής εξαθλίωσης και των κοινωνικών αδιεξόδων.

Υ.Γ. Ανενημέρωτος επάνω στο φλέγον αυτό θέμα - προσωπική μου αντίληψη - δεν θεωρώ πως είναι κανείς μας !
Διαφέρει - όπως είναι φυσικό - η οπτική μας και οι λύσεις που προτείνουμε.


#15

Σιγα ρε παιδια!!!
Στο Ρεμπετικο φορουμ ημαστε και ταιριαξε ο στιχος.Μην τα βαζετε ολα αυτα που γραφονται στην ζυγαρια!!!
Οσο για το θεμα μας ,αυτο που ειναι αποδεδηγμενο και σιγουρο ,ειναι οτι απο τοτε που χαλαρωσαν τα μετρα ,Π.Χ στην Ολλανδια,εχουν γινει πολυ καλυτερα τα πραγματα ,στο θεμα αντιμετωπισης της εγκληματικοτητας απο τα ναρκωτικα!!!Το να παει κανεις σε μαγαζι να καπνισει ενα τσιγαρακι,η να φαει ενα μπισκοτο που εχει μεσα ναρκωτικη ουσια,ειναι πλεον τελειως κανονικο φαινομενο.:089:

Υ.Π.Χωρις να ειμαι ενημερωμενος για τις αλλαγες του νομου στην Ελλαδα!!!


(kosmatarif) #16

και δηλαδή αυτό γιατί πρέπει να το κρατήσουμε σήμερα ως κάτι παραπάνω από στίχο?

χρησιμοποιωντας τα λογια σου, υπενθυμιζω οτι και το “και οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου”
ειναι απλως στιχος απο το ασμα ασματων που εγραψε καποιος Εβραιος βασιλιας…
και αυτο δεν το κανει θεσφατο.
Οσο για το τι θα επρεπε να ειναι νομιμο ας μην ανοιξουμε την κουβεντα, γιατι ειναι μεγαλη, και θα επρεπε να αναφερρθουμε και στα αντικαταθλιπτικτα φαρμακα που ειναι νομιμα και παρεχουν την ιδια υπηρεσια που προσφερει η κανναβη με τη διαφορα οτι πλουτιζουν παρα πολλοι απο τη νομιμοτητα τους, ενω αντιστοιχα πλουτιζουν αλλοι απο την απαγορευση της κανναβης.


#17

καλό βράδυ
και όσα και να διαβάσω άποψη για την ινδική κάνναβη δεν αλλάζω => είναι κάτι που δεν το χρειάζεται ο άνθρωπος. Εγώ δεν είπα κανέναν ανενημέρωτο ή αποπροσανατολισμένο, είπα πως το να ασχολούμαστε και να ζητάμε να αποπονικοποιηθεί η χρήση αποπροσανατολίζει από τα πραγματικά προβλήματα. Καλύτερα θα ήταν να καλλιεργήσουμε τη διάθεση του να αποφύγει κάποιος τη χρήση, μέσω της ενημέρωσης. Υπάρχουν σημαντικότερα πράγματα από το να ενημερωθεί κανείς για την κάνναβη

όπως είπε και η Ελένη, διαφέρει η οπτική γωνία του καθενός.


#18

Να θιξω ενα σημαντικο σημειο του θεματος. Υπαρχει τεραστια διαφορα μεταξυ των αιτιων/λογων καθως και των συνθηκων, υπο τις οποιες οι νεοι ανθρωποι καπνιζαν χασις τότε και τώρα.

Η πλειοψηφια των σημερινων νεων που αρεσκονται στη χρηση κανναβης δεν ειναι ουτε οικονομικα εξαθλιωμένη, ούτε στο περιθωριο, ουτε γενικα στην ιδια μοιρα με τους συνομηλικους τους που καπνιζαν το 1930.
Αν τοτε το χασις ηταν μια “αναγκη”, μια “διεξοδος” εστω και όχι η καλυτερη δυνατη, σημερα ειναι περισσοτερο ενα είδος “διασκεδασης” (ή ακομα και “μαγκιας” μερικες φορες), τουλαχιστον για τη πλειοψηφια.


(kosmatarif) #19

Η κανναβη ειναι κατι που δεν χρειαζεται ο ανθρωπος.Συμφωνοι. Αλλα και το να μην αλλαζει αποψη με τιποτα ειναι κατι που επισης δεν τον βοηθαει. Οσο για την απαγορευση ξεκινησε στην Αμερικη απο τις χαρτοβιομηχανιες για οικονομικους λογους γιατι μεχρι τοτε το χαρτι γινονταν απο κανναβη. Γιατι η κανναβη, το φυτο, εχει κι αλλες χρησεις, οικονομικες και οικολογικες. Οτι μας σερβιρουν δεν κρυβει παντα οτι δειχνει η συσκευασια απο εξω…γι αυτο χρειαζεται να το ανοιγουμε πριν το φαμε…
Χωρις διαθεση αντιδικιας αλλα ανταλλαγης αποψεων
Κοσμας


#20

Και φυσικα υπαρχει διαφορα στις συνθηκες ζωης.
Αλλα αν το καλοσκεφτουμε στην σημερινη εποχη υπαρχουν αλλα πιο δυσκολα και διαφορετικα προβληματα.
Δεν ειναι μονο η ανεχεια που αναγκαζει καποιον να καπνισει χασις η να παρει αλλα ναρκωτικα οπως καποτε!!!
Για μενα τα σημερινα προβληματα που αντιμετωπιζει η νεολαια σημερα,και οχι μονο, ειναι πιο μεγαλα και δυσκολωτερα να λυθουν!!!
Τα γραφω αυτα χωρις να εννοω οτι η λυση ειναι το χασις.Προς Θεου!!!