Το ήθος στην Ελληνική Οργανοποιία

Τον παλιό Θασσαλονικιό οργανοποιό Χρήστο Παρασίδη, τον γνώριζα μόνον ως όνομα. Πρόσφατα μου έτυχε να έχω κοντά μου ένα αρκετά παλιό όργανό του, ένα λαούτο.

Πάντα γιά μένα , ένα από τα ζητούμενα στην Ελληνική Οργανοποπιία ήταν το ήθος των παλιότερων ή νεότερων μαστόρων. Είχα μέχρι τώρα δεί την αρνητική πλευρά : Οργανοποιοί με κάποιο όνομα, να υπογράφουν όργανα άλλων, προκειμένου να εξαργυρώσουν το όποιο κύρος της υπογραφής τους !

Είναι πολύ σημαντικό όμως να υπογραμμίζεται και το θετικό παράδειγμα.
Στην κατασκευή άλλων οργάνων -κυρίως οργάνων ορχήστρας- πολλοί από τους εκτός Ελλάδας συναδέλφους, όταν βασίζουν την κατασκευή τους σε μοντέλο άλλου, συνήθως παλαιότερου και ιστορικού κατασκευαστή, έχουν την ευαισθησία να το αναφέρουν και στην ετικέτα του κατασκευαστή, δίπλα στο δικό τους όνομα.

Κάτι τέτοιο, δεν το είχα μέχρι τώρα συναντήσει στα καθ`ημάς…
Μέχρι που συνάντησα το λαούτο του Παρασίδη, όπου με έπληξη διάβασα στην ετικέτα:
«ΑΘΗΝΑΪΚΟΝ ΣΧΕΔΙΟΝ ΚΟΠΕΛΙΑΔΟΥ»,
αναφερόμενως προφανώς στον ιστορικό, παλαιότερο κατασκευαστή Εμμανουήλ Κοπελιάδη του οποίου το μοντέλο αντέγραψε.

Ανέβηκε πολύ με αυτό στην εκτίμησή μου ο Οργανοποιός Χρήστος Παρασίδης, που έρχεται από το σχετικά πρόσφατο παρελθόν να διδάξει ήθος αρκετούς νεότερους -αλλά και παλιότερους- ομοτέχνους του…

Πολύ ωραία, Νίκο (άλλωστε, εγώ ειδικά έχω και προσωπική αντίληψη για το γεγονός που περιγράφεις)!

Ίσως είναι μια ευκαιρία η δημοσίευσή σου αυτή, να συζητήσουμε λιγάκι για το ήθος γενικότερα στην ελληνική οργανοποιία, με παραδείγματα και σχόλια (θετικά και αρνητικά) από όσους έχουν σχετική εμπειρία. Νομίζω πως ένα από τα θέματα που έχει εντοπιστεί περισσότερο από άλλα, από τους ασχολούμενους με την οργανοποία στον τόπο μας, είναι ο “μυστικισμός”, αλλά και η “μυθολογία” που περιβάλλει τη δουλειά πολλών, παλαιότερων κυρίως οργανοποιών και έχει περάσει “παραδοσιακά” και στους νεώτερους, όπως συχνά ακούω να λέγεται, ιδίως για τον πρώτο. Άλλο ένα θέμα ίσως είναι η ουσιαστικά απελπιστική έλλειψη δυνατοτήτων για μια σωστή μαθητεία νέων στην οργανοποιία, με τις αποτυχίες σχετικών πρόσφατων προσπαθειών και τι θα μπορούσε να γίνει για βελτίωση της κατάστασης.

Ξεκίνησα το θέμα γιά να υπογραμμίσω τη θετική πλευρά, που είναι σημαντική έστω και ως εξαίρεση του κανόνα.

Ας μην αναλωθούμε πάλι στα αρνητικά παραδείγματα, που είναι σαφώς πολλαπλάσια.

Και βέβαια η «μυστικιστική» και συντεχνιακή αντίληψη είναι ένα πρόβλημα για την Ελληνική οργανοποιία, που επιβιώνει και στις μέρες μας. Τα πράγματα όμως -και λόγω ίντερνετ- έχουν αλλάξει καθοριστικά.

Έχω προσωπική αντίληψη αυτής της αλλαγής και από τα πρόσωπα της νέας γενιάς των οργανοποιών που έρχεται, που είναι πολύ καλύτερη από την προηγούμενη. Και στην αντιμετώπιση της τέχνης τους και στο ήθος. Πιστεύω πως η αλλαγή είναι πολύ αργή μεν, αλλα σταθερή !

Η μαθητεία βεβαίως και είναι ένα μεγάλο πρόβλημα. Τίποτε απολύτως δεν πρόκειται να λύσει μιά ακόμη κουβέντα, μιας και το θέμα εναπόκειται στις προθέσεις άλλων…

Τόχω ξαναπεί. Τα πράγματα είναι πάρα πολύ απλά ! Δε χρειάζεται να ανακαλύψουμε την Αμερική. Στο επιίπεδο που υπάρχει η πρόθεση, αρκεί να ρίξουμε μιά ματιά στις σχολές της Ευρώπης ή στα αντίστοιχα πανεπιστήμια, της γειτονικής γιά παράδειγμα Τουρκίας και να ακολουθήσουμε τον τυφλοσούρτη! Στο επίπεδο που δεν υπάρχει η πρόθεση, δεν υπάρχει και λόγος να συζητάμε !

Όσο για μας τους παλιότερους, το καθήκον μας νομίζω είναι νάχουμε την πόρτα μας ανοιχτή στους νεότερους για να τους μεταδώσουμε όχι τόσο τα «μυστικά» -αν υπάρχουν- αλλά την αγάπη γι`αυτή την Τέχνη και το ήθος -αν διαθέτουμε-.

ΥΓ. Για την εκπαίδευση, θα πω και τη λαΐκή παροιμία:
Με πορδές δε βάφεις αυγά !

ποιος θα ηταν ο τροπος να μεταδωσει αυτα που γνωριζει ο καθε οργανοποιος σε καποιον νεο που θελει να μαθει την τεχνη?
να τον προσλαβει σαν υπαληλο με μησθο και ι.κ.α.?
δεν νομηζω οτι εχουν την οικονομικη δυνατοτητα ουτε εσεις κυρ. φρονιμοπουλε.
να μην τον προσλαβει και να να τον εχει μεχρη να μαθει την δουλεια και φυγει?
ουτε αυτο γινεται να εχεις δυο ατομα να σε ρωτανε συνεχεια. και να μην μπορεις να κανεις την δουλειασου.
ο μονος τροπος θα ηταν μεσο καποιας σχολης με καθηγητες οι οποιοι θα ειναι παλοι κατασκευαστες που ξερουν την τεχνη με μησθο και τα σχετηκα.

εσεις τη νομιζεται οτι χρηαζεται για να σπασει η συντεχνεια?
θα ηθελα γνωμες απο σχετικους και ασχετους

εγω κατα την γνωμη μου οποιος θελει να μαθει πραγματηκα δε χρηαζεται να του δειξει κανενας!!
ο πατερας μου ελεγαι η τεχνη δεν μαθαινεται κλεβεται.

Σχετικα με το θεμα, για να υπαρχει ηθος θα πρεπει να υπαρχει και γνωση. Παραδειγμα ηθους ο μακαριτης κ Παρασιδης ο οποιος στην εποχη του παραχωρησε τα “πνευματικα δικαιωματα” του σχεδιου σε καποιον αλλο χωρις να εχει καποια υποχρεωση παροτι πιστευω δυσκολα θα γνωριζε τοτε καποιος (ποσο μαλλον τωρα) την προελευση του σχεδιου .Το θεμα ειναι οτι η οργανοποιεια στην Ελλαδα μιλωντας βεβαια για τα δικα μας παραδοσιακα οργανα δεν εχει θεσπισει καποιες σταθερες πλην καποιων βασικων οπως οτι το π.χ. μπουζουκι εχει ταστα! Αποτελεσμα ειναι ο καθε κατασκευαστης να σου λεει τα δικα του, χωρις να μπορεις να διασταυρωσεις εγκυρα το τι ειναι σωστο και τι λαθος. Το καλο ειναι οτι ζουμε στην εποχη της πληροφοριας και ετσι δυσκολα ο κοσμος πιανεται κοροιδο. Ερχεται ο πελατης στην δουλεια μου και ξερει περισσοτερα απο εμενα για το σερβις της μοτοσυκλετας του γιατι εχει ξενυχτισει σε ολα τα μοτο φορουμ!!!:slight_smile: Σιγουρα ενα οργανο δεν ειναι “μετρημενα κουκια” και στα σχετικα λιγα χρονια του μπουζουκιου οι δρομοι ειναι ορθανοιχτοι σε καινοτομιες οχι ομως σε ασαφειες… Κατα τα αλλα και οι οργανοποιοι, εμποροι ειναι και το ηθος τους δεν εναι αναλογο της δουλειας τους αλλα του χαρακτηρα τους.

Τι να σου πω, Πολύκαρπε;
Βέβαια η τελευταία σου φράση έχει μιαν αλήθεια: Το χαρισματικό άτομο, που θέλει οπωσδήποτε να πετύχει κάτι, θα το πετύχει παρ`όλες τις τυχόν αντίξοες συνθήκες. Στην εποχή μας όμως, δε χρειάζεται να ανακαλύψουμε την Αμερική!

Εγώ πιστεύω πως η οργανοποιία, όπως και οι άλλες τέχνες, μπορεί και πρέπει να διδάσκεται , σε ότι αφορά τη γνώση και την ιστορία της. Από κει και πέρα, ο καθένας αναπτύσσει τη δική του προσωπικότητα πάνω στην τέχνη του.

Πως διδάσκεται; Μα το έχω ξαναπεί : Όπως ακριβώς γίνεται αλλού (εκτός Ελλάδας).

Τώρα, τι μπορεί να κάνει κάποιος οργανοποιός στη χώρα μας, που σωστή εκπαίδευση ούτε γίνεται , ούτε ίσως πρόκειται να γίνει , τουλάχιστον σύντομα; Πέρα από προσλήψεις, μίσθούς, ΙΚΑ , ΜΙΚΑ κ.λ.π.;
Μα , νάχει την πόρτα του ανοιχτή σε κάποιους που αξίζουν, να τους μιλήσει με αγάπη και ειλικρίνεια, να τους λύσει πέντε απορίες, να τους πει τον καλό του λόγο και να τους δώσει το θάρρος να του ξανάρθουν…κι`ας δαπανήσει και τον πολύτιμο χρόνο του, για τους μελλοντικούς του ανταγωνιστές !

Αν έχει τα κότσια…:slight_smile:

ΥΓ. Αντιθέτως Στράτο, για νάχεις ήθος δεν είναι απαραίτητη η γνώση. Η τόχεις, η δεν τόχεις !

ΥΓ. Αντιθέτως Στράτο, για νάχεις ήθος δεν είναι απαραίτητη η γνώση. Η τόχεις, η δεν τόχεις ! Συμφωνω απολυτα αλλα ισως η διατυπωση μου ηταν λιγο λαθος. Λεγοντας γνωση εννοω οτι τα πραγματα δεν ειναι οπως παλιοτερα που ο κοσμος δεν γνωριζε τοσα πολλα. Τοσος κοσμος μεσα στο φορουμ και οχι μονο, εχει μαθει τοσες πληροφοριες μεσα απο δημοσιευσεις, δικες σας και αλλων κατασκευαστων που αυτο απο μονο του μαζι με την ευκολια που υπαρχει στις μερες μας της διαφημισης η και δυσφημισης, πλεον ειναι αποτρεπτικος παραγοντας για να μην δοκιμασει καν καποιος την εξαπατηση. Οχι βεβαια πως αυτα μπορουν να κανουν καποιον “αγιο” η ανθρωπο με ηθος αλλα οσο να ναι… Δεν σε βλεπει ο αλλος ευκολα σαν κοροιδο και αυτο δεν αφορα μονο την οργανοποιια.

Καλημέρες από εμένα! Το ήθος δεν είναι θέμα οργανοποιού, αλλά θέμα ανθρώπου όπως και το είπατε παραπάνω.

Όσο για τους νέους που θέλουνε να μάθουνε 5 πράγματα, υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να τους βοηθήσουνε, απλά δεν είναι και τόσο εύκολο να τους βρεις.

Παλιότερα που δεν υπήρχε και το ίντερνετ, ήτανε ακόμη πιο δύσκολο να βρεις! Τώρα διαβάζοντας την γνώμη τους και τις προτάσεις τους σε κάποιο forum, μπορείς να κάνεις την κίνηση να τους πλησιάσεις, εφόσον βλέπεις ότι θέλουν να προσφέρουν.

Όσο για τους οργανοποιούς με μαγαζί και εργαστήριο, έαν θέλουν να σε μάθουν την δουλειά, δεν χρειάζεται ούτε να σε προσλάβουν, ούτε να σου μιλήσουν γι αυτά που κάνουνε. Αρκεί και μόνο να κάτσεις αμίλητος και να τους παρακολουθείς τι κάνουν. Μπορεί έτσι να μην τα μάθεις όλα, αλλά θα μάθεις ένα μεγάλο μέρος.

Όμως ποιος οργανοποιός έχει τα κότσια ή ακόμα και την όρεξη να κάνει κάτι τέτοιο ? Να έχει κάποιον σιωπηλό παρατηρητή πάνω από το κεφάλι του ?

Νέος είμαι και εγώ. Δεν είχα την ευκαιρία να βρεθώ σε κάποιο μάστορα οργανοποιό κοντά, αλλά βλέπω ότι υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν και θέλουν να δώσουν οδηγίες και χαίρομαι γι΄αυτό.

Παρ’ όλα αυτά όμως, επικρατεί ένα πέπλο μυστηριού σε βασικά θέματα-μετρήσεις της κατασκευής ενός οργάνου, για να γίνει σε πρώτη φάση ΣΩΣΤΟ ενώ εξηγούνται ένα κάρω άλλα πράγματα που δεν έχουν να κάνουν τουλάχιστον με την Βασική Ορθότητα του οργάνου, δηλαδή να είναι Γεωμετρικά σωστό.

Δεν είναι τυχαίο που μέχρι στιγμής δεν έχει βγάλει κανένας έναν γεωμετρικό οδηγό με τις βασικές μετρήσεις.
Δεν γνωρίζω βέβαια και το περιεχόμενο του βιβλίου, ΣΚΑΦΤΟ ΜΠΑΓΛΑΜΑΔΑΚΙ, που ίσως να λέει κάτι παραπάνω.

Για να δούμε, πότε θα καταφέρει κάποιος, να μαζέψει αυτές τις σημαντικές πληροφορίες και να τις αναρτήσει όλες μαζί σε ένα Άρθρο, μιας και δεν είναι πολλές.

Γενικά θα συμφωνήσω μαζί σου. Όμως:

α.) Χωρίς να θέλω να αγοράσω όργανο, επικοινώνησα με τον κυριο Φρονιμόπυλο, ο οποίος με
δέχτηκε πρόθυμα στο εργαστήριό του και μου αφιέρωσε πάρα πολύ ώρα η οποία για εμένα αποτέλεσε τη σπίθα για να ψάξω ένα σωρό πράγματα! Επίσης το βιβλίο του για τον ταμπουρά του μακτρυγιάννη έχει πολύ χρήσιμες πληροφορίες. Δεν εχω καποιο ωφελος για αυτά που λέω,
απλά πιστεύω ότι το σωστό να λέγεται.

β.) Ο κύριος φρονιμόπουλος μου μίλησε για το σκαφτό μπαγλαμαδάκι το οποίο και παρείγγηλα από τον εκδότη. Το βιβλίο έχει πολύ γεωμετρία και πολλά μαθηματικά, ο άνθρωπος περιγράφει για παράδειγμα ένα τελέιως γεωμετρικό τρόπο σκαψίματος του σκάφους!

γ.) Διαπιστώνω ότι είναι τόσα πολλά και τόσο σχετικά όλα τα πράγματα σε σχέση με την οργανοπιία
που νομίζω ότι κανείς δεν ξέρει από που να το πρωτοπιάσει το θέμα!

δ.) Μακάρι να μπορούσε κάποιοσ να μας πάρει να του σκουπίζουμε που λέει ο λόγος, αλλά οι περισσότεροι μάστορες κι αυτοι εχουν μικρά εργαστηριάκια και θέλουν και την υσηχία τους για να δουλέψουν! Πού χώρος για εμάς μεσα στα πόδια τους!

ε.) κι εγώ θα πήγαινα κάπου τζάμπα, αλλά οι συνθήκες θα με ανάγκαζαν να το κάνω μόνο σαββατοκύριακα, γιατί αλλιώς ποιοσ θα μου πλήρωνε το νοίκι!

δ.) Οπως και να χει, αν κάποιος θέλει πολύ κάτι τίποτα δεν τον σταματά, οπότε κουράγιο φίλε
και θα τα καταφέρουμε!

:slight_smile:

Είναι τιμή δική μας ένας επαγγελματίας οργανοποιός, να προσφέρει τις γνώσεις του και τις εμπειρίες του γι αυτό που αγαπάει, σε εμάς και να μας δώσει την δυνατότητα να το αγαπήσουμε και εμείς όσο μπορούμε, αλλά και τιμή δική του μιας και η εξέλιξη μιάς επιστήμης οφείλεται σε πολλούς ανθρώπους που προσπαθούνε για τον συγκεκριμένο τομέα και μοιράζονται αυτές τις πληροφορίες. Δεν προσφέρεις λοιπόν μόνο σε έναν άνθρωπο αλλά στην οργανοποιία.
Δεν διαφωνώ βέβαια, ακόμη και κάτι τέτοιο να γίνεται με καταβολή διδάκτρων, πληρώνοντάς τον ως δάσκαλο, παρόλο που κάτι τέτοιο θα στερούσε την δυνατότητα από κάποιους που δεν έχουνε. Όμως για κάποιους ανθρώπους, ο χρόνος είναι άμεσα συνδεδεμένος με το χρήμα για λόγους επιβίωσης και είναι λογικότατο να ζητάνε κάποια χρήματα. Πολύ μεγαλύτερη όμως είναι η προσφορά όσων μπορούν να συμπεριλάβουν στους μαθητές τους τους μη έχοντες.
Πάντα όμως υπάρχει τρόπος να ανταποδώσεις, ακόμη και αν δεν είναι χρήμα.

Μέχρι στιγμής φίλε Μήτσο, δεν έχω διαβάσει κάποιο από τα βιβλία που λες, πέρα από σκόρπιες πληροφορίες στο ίντερνετ. Το βιβλίο για ταμπουρά του Μακρυγιάννη, δεν το γνωρίζω καθόλου. Μπορείς να δώσεις περισσότερες πληροφορίες γι΄αυτό ? Αν και μπορώ να το ψάξω μέσω google. Το βιβλίο για σκαφτό μπαγλαμαδάκι, έχω στείλει ένα Email, αλλά εδώ και αρκετές μέρες περιμένω απάντηση, αλλά τίποτα. Ίσως κάτι να έχει τύχει στον συγγραφέα. Θα χαρώ πάρα πολύ κάποια στιγμή να το αποκτήσω.
Πέτυχα κάπου στο Ίντερνετ, μία Πτυχιακή για Τζουρά, την οποία έχω ποστάρει εδώ --> http://forum.kithara.gr/index.php?topic=80781.msg636087#msg636087
Βέβαια λείπουνε από μέσα τα βασικά πράγματα για τα οποία μιλάω, αλλά έχει αρκετές ενδιαφέρουσες πληροφορίες.

Σίγουρα, για να φτιάξει κάποιος ένα όργανο συνειδητά, με πολύ συκγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα οποία μάλιστα έχει προκαθορίσει είναι δύσκολο και μάλλον το ζητούμενο από τους επαγγελματίες οργανοποιούς. Συμφωνώ ότι εκεί όλα είναι τόσα πολλά και τόσο σχετικά. ώστε να διαλέξεις μέσα από μία γκάμα παραγόντων. Όταν όμως πρόκειται να αναρτήσεις έναν οδηγό για αρχάριους, μία μέθοδο για κάτι ορθό, έστω και αν δεν είναι το μόνο ορθό οι παράγοντες αυτοί ελαχιστοποιούνται κατά πολύ καθώς και η σχετικότητα. Νομίζω λοιπόν ότι μπορεί να υπάρξει μία μέθοδο ώστε να μάθει κάποιος από που να το πρωτοπιάσει, από εκεί και πέρα σίγουρα οι ορίζοντες μεγαλώνουν στο από που να το πρωτοσυνεχίσει και να το εξελίξει σε κάτι καλύτερο.

Σίγουρα όταν κάποιος θέλει πολύ κατί, θα καταφέρει να φτάσει και μόνος του σε ένα χ επίπεδο. Από εκεί και πέρα για να το προχωρήσει παίζουν ρόλο αρκετοί παράγοντες. Θα ήθελα με κάποιο τρόπο να προσφέρω και εγώ σε αυτό το τομέα και μάλιστα να προσφέρω αυτό ακριβώς το οποίο ψάχνω και δεν βρίσκω εγώ σαν αρχάριος. Ένα κλάσμα του έστω, αν όχι ολοκληρωμένο. Ίσως βέβαια να το έχουνε προσφέρει τα δύο παραπάνω βιβλία που ανέφερες. Όταν τα διαβάσω θα σου πω!

Σε ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σου και τις απόψεις σου.

Καλό μας κουράγιο και καλές συνεργασίες, για να αναπτύξουμε σε πρώτη φάση το μεράκι μας.

καλησπέρα κύριε “φρονιμοπουλε”.συχαρητήρια για τα ωραία όργανα που “φιαχνετε”,είναι κουκλάκια.θα ήθελα να πάρο το θάρρος να σας κάνω μια ερώτηση…υπάρχει τρίχορδο λαούτο…νησιωτικο…η σμυρνέικο,και αν εξής κάποιες πληροφορίες για τι “κατασκεβιτου”; ευχάριστο πολύ…

Hello. And Bye. <a href=“http://www.pornhubhd.com/”>fr33 pr0n</a> this is it!

Από ότι γνωρίζω, όχι.