Σκυλάδικα και σκύλοι


(Kostas(tm)) #41

Στις εύστοχες ερωτήσεις του Γρηγόρη, να προσθέσω ότι το “κάτι μου κρύβεις” είναι ένα απ’ τα καλύτερα “σκυλάδικα”, που όμως γράφηκε απ’ τον “ποιοτικό” Ορφέα Περίδη. Το “σκυλάδικα” και το “ποιοτικό” τα βάζω σε εισαγωγικά διότι αφορά εκτιμήσεις άλλων αλλά ευτυχώς όχι όλων.

Προσωπικά διαφωνώ μ’ αυτές τις ανούσιες κατατάξεις. Ειδικά δε, όταν αφήνουν υπονοούμενα για την (δήθεν χαμηλή) ποιότητα των τραγουδιών και το επίπεδο των δημιουργών (δηθεν καψούρηδες, σκυλάδες κ.λπ.).

Ποτέ δεν θα ξεχάσω την κριτική που μου άσκησαν ορισμένοι φίλοι, όταν τους πήγα να ακούσουν τον Ιορδάνη σε “σκυλάδικο” της Καλλιθέας το '80. Αλλα κι αυτοί δεν έχουν ξεχάσει την επιπολαιότητά τους.


(ΛάζαροςΡαζής) #42

Αραγε τι λένε τώρα αυτοί οι φίλοι σου Κώστα σήμερα …; έχω πει κι άλλες φορές ότι το λαικό τραγούδι έχει δεχτεί ,διμέτωπο πόλεμο απο τη μιά η εκάστοτε εξουσία και απο την άλλοι κάποιοι εκπρόσωποι του λεγόμενου εντέχνου οι οποίοι ανακάλυψαν και τόν όρο Εντεχνο λαικό ,προφανώς γιά να ξεχωρίζουν απο το ΄΄ατεχνο λαικό΄ .ποτέ τους δέν το αγάπησαν βέβαια κι άν κατά καιρούς το πλησίασαν είχαν ιδιοτελείς σκοπούς . Ας το αφήσουν ήσυχο επιτέλους …και τέλος τέλος ας μήν κολάμε ταμπέλες …υπάρχει το καλό τραγούδι και τό μέτριο εως κακό τραγούδι και το ίδιο ισχύοι και για τούς δημιουργούς και εκτελεστές …τα παραδείγματα χιλιάδες …έχει μνήμη ο λαός


(billk) #43

Παραθέτω απόσπασμα από το βιβλίο του Ηλία Πετρόπουλου “Το Άγιο Χασισάκι” εκδ.“Νεφέλη”:

" Η λέξη σκυλάδικο βγαίνει από τη λέξη σκυλος. Η λέξη σκύλος υποδηλώνει τον σκληρό μάγκα, τον αμετανόητο, τον αδάμαστο, αυτόν που τη βγάνει σπαρτιάτικα. Η λέξη σκύλος είναι αρχαιότερη από τη λέξη σκυλάδικο. Μετά τη λέξη σκυλάδικο λανσαρίστηκε η λέξη .Κωλάδικο πα να πεί μαγαζί για κώλους ενώ το σκυλάδικο από πάντα του ήτανε το μαγαζί για τούς σκύλους και για τα τσακάλια.
Η αντιπαράθεση των λέξεων σκυλάδικο/
μας παρέχει το κλειδί για την κατανόηση των αιτιών που οδήγησαν στην δημιουργία των σκυλάδικων.

Οι μάγκες αποκαλούν εκείνα τα άνοστα κέντρα διασκεδάσεως, όπου παίζουν διάφορες βεντέτες του μπουζουκιού. Τα ******** δυνάμωσαν κι απόχτησαν την μορφή, που διατηρούν καί σήμερα, στα μέσα της δεκαετίας του ‘50. Τα ******** -αντιπαθητικά και πανακριβα μαγαζιά- απώθησαν τον κόσμο της μαγκιάς. Οι μάγκες αναγκάστηκαν να βρούν κάτι άλλο εξ ου και η εφεύρεση του σκυλάδικου. Στο ******** ο μάγκας νιώθει σαν ξένος, ενώ στο σκυλάδικο είναι, κυριολεκτικως, στο σπίτι του. Μέσα σε ελάχιστα χρόνια το ******** απέβη το κατ’ εξοχήν κέντρο διασκεδάσεως των κώλων, τουτέστιν των μπουρζουάδων.Το ******** (διασημότερο δείγμα το Χάραμα στο Σκοπευτήριο) είναι το μέρος οπου μπορείς να πεθάνεις απ’ο πλήξη και αηδία. Οι μάγκες δεν αγαπούν την πλήξη."

Αν εξαιρέσουμε τα περί Χαράματος συμφωνώ απολύτως με τον Πετρόπουλο.Απο τις επισκέψεις μου στα σκυλάδικα στις δεκαετίες του '80 και του '90 μου έχει μείνει σαν ανάμνηση η γνήσια ατμόσφαιρα, τα ανυπόκριτα γλέντια και μια αίσθηση χαλαρότητας και " ελευθερίας", αυτό που λέει ο Πετρόπουλος οτι οι πελάτες αισθανόντουσαν σαν στο σπίτι τους.
Ένα τυπικό σκυλάδικο της δεκαετίας του '80 είχε τριών ειδών τραγουδιστές/ριες:

Α) Μερικές ,κατά κανόνα, άφωνες τραγουδίστριες που λέγαν καναδυό τραγούδια για τα προσχήματα
και όλο το υπόλοιπο βράδυ γύριζαν στά τραπέζια των πελατών γιά κονσομασιόν.

Β) Έναδυο ελαφρολαϊκούς τραγουδιστές/ριες ενίοτε και λίγο καραγκίοζηδες (π.χ Τόλης Τσιμογιάννης) που αναλόγα με το μπρίο τους ,ή ανέβαζαν το κέφι ή τους βαριόσουν μέχρι θανάτου.

Γ) Καθαρόαιμους λαϊκούς τραγουδιστές με κορυφαίους τους δύο επικεφαλής του σχήματος τραγουδιστή και τραγουδίστρια, τους λεγόμενους και υπεύθυνους, που στο μέρος τους γινόντουσαν και οι μεγάλες “ζημιές”.

Αυτό όπως είπα πιο πάνω ηταν ένα τυπικό σκυλάδικο της δεκαετίας του '80, ωστόσο υπήρχαν διαβαθμίσεις. Δυο παραδείγματα, τα Καβούρια στην Ιερά Οδό μαγαζί τελείως underground με ορχήστρα ένα μπουζούκι και ένα ντράμς και στο άλλο άκρο το Κυκλαμίνο στη Βάρη πολύ hi σκυλάδικο με ορχήστρα που είχε μέχρι πνευστά.
Στα σκυλάδικα τραγούδησαν και έπαιξαν μεγάλες φίρμες του λαϊκού και ρεμπέτικου τραγουδιού.
Αναφέρω κάποιους που μου έρχονται στο μυαλο χωρίς διάθεση άξιολόγησης.
Γιώργος Χατζηαντωνίου, Γιώργος Ταλιούρης, Χρήστος Κωλοκοτρώνης, Σπύρος Λιόσης, Αργύρης Βαμβακάρης, Στέλιος Βαμβακάρης, Σωτηρία Μπέλλου, Μπάμπης Γκολές, Μάνος Παπαδάκης, Καίτη Ντάλη, Φωτεινή Μαυράκη, Κώστας Καφάσης, Γιώργος Αιγύπτιος, Βαγγέλης Περπινιάδης, Γιώργος Ζαμπέτας, Πάνος Γαβαλάς, Μανώλης Αγγελόπουλος, Παναγιώτης Μιχαλόπουλος, Ρένα Βιολάντη, Δημήτρης Ξανθάκης, Μανώλης Τοπάλης, Βασίλησ Βασιλειάδης, Ανθούλα Αλιφραγκή, Στράτος Διονυσίου, Ρένα Ντάλια κ.α
Θα μου μείνει αξέχαστη μια βραδυά τον Μάρτιο του '84 στο Φαληρικό με τη μεγάλη Ρένα Ντάλια και τον Παναγιώτη Μιχαλόπουλο.Επίσης υπέροχες βραδυές στο Ιφιγένεια με τον Μάνο Παπαδάκη και την
Κάιτη Ντάλη.Τέλος να αναφέρω το Ελυζέ και την Αθηναία στην Πάτρα και τα Γούστα και τον Ζυγό στη Θεσσαλονίκη.


(Παραδοξολόγος) #44

Απ΄ αυτά τα δυό μαγαζιά, έχω αρκετές αναμνήσεις. Αρχές της δεκαετίας του ΄80 με τις νεανικές μου παρέες.
Μου έχουν μείνει, χαραγμένες στη μνήμη, επικές στιγμές διασκέδασης, εκτόνωσης και ζάλης.
Δεν είχαμε βέβαια την οικονομική άνεση για καθημερινές επαναλήψεις αλλά… μιά-δυό φορές το μήνα με τη μιά ή άλλη αφορμή και σαν …:019:νταραβεριτζήδες που είμαστε:089:.
Η αλήθεια είναι ότι σ΄ αυτή την ηλικία, με την ενέργεια και την ερωτική διάθεση να χτυπάει κόκκινο, οι “μεγάλες” στιγμές είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Παρ΄ όλα αυτά, η διασκέδαση σε αυτά τα μαγαζιά ήταν κάτι ξεχωριστό. Ένα “Θέατρο του Υπερθετικού”:090:
Αν βρω λίγο χρόνο μετά τις γιορτές, θα προσπαθήσω να περιγράψω κάποια απ΄ τις βραδιές εκείνες, που ξεκινούσαν απο τα Ψηλαλώνια και τελείωναν στη παραλία του Ρίου με το Ζαχαράτο (άγνωστο και μικρούλη τότε) να μας τραγουδάει σαν “Αλίκη”, φωτισμένος, όπως σε μεγάλη σταρ αρμόζει, από τους προβολείς των αυτοκινήτων και των διτρόχων της παρέας…


#45

Δείτε και αυτό:
http://www.youtube.com/watch?v=mOOf9RI_Vnw&feature=related
Μια άποψη για το σκυλάδικο.


(koukidou) #46

μαγαζια οπου εκανες απιστευτα γλεντια … στην Σαλονικη παντα …

οχι απαραιτητα σκυλαδικα , αλλα ειχαν δικο τους χρωμα και ψυχη …

οσοι απο τους πιο παλιους θυμουνται κι αλλα ας συμπληρωσουν στοιχεια …

εμεις παντως , τα αποκαλουσαμε << μπουζουκια >> !!!

Καν Καν
Δειλινα
Σπηλια = με Λιλη και Κεφαλα ( μ` ενα χαστουκι σου )
Καλυβα = Χοντρονακος ( Στεφανος Κιουπρουλης )
Κασμπα
Ιφιγενεια = εδω ακουσα τον Πασπαρακη …
Φεμινα = πολλοι τραγουδησαν και η Σωτηρια Μπελλου
Μινουι = Καμπουρελος - Σωκρατης - Λιλη ( οι δυο τελευταιοι μεχρι που εκλεισε )
Ρομεο
Αναμνησεις
Γιοσκας ( μετεπειτα Υδροχοος )
Αριγκατο

εθνικος υμνος , το ασμα << Θελεις να πεθανω >> ( ισως πιο μετα ) …

φιγουρα γραφικη ο “τομπολατζης” και ο χοντρουλης με τα “αμυγδαλα του παγου” …


#47

Αξέχαστες βραδιές στο κέντρο Michel (πρώην Χρυσό Βαρέλι) στην παραλία Μοσχάτου στις αρχές της δεκαετίας του '90. Με: Βασίλη Στακτέα (με δικό του σουξέ τότε το «Περαστικά σου»), Βασίλη Χαραλάμπους, Βάνα Καμπά (έχω και αυτόγραφο), Σόφη Τσιμαχίδου κ.α. Κάποια περίοδο είχε εμφανιστεί και ο Κλωναρίδης.
Χαρακτηριστικά:
(α) το μπαλέτο με κοπέλες από την αλλοδαπή. Μετά το τέλος του χορευτικού, λόγω μέλους της παρέας που είχε τα κονέ (μα ποιος είσαι ρε μεγάλε!) μερικές κοπέλες καθόταν στο τραπέζι μας και ρουφάγαμε (εμείς, όχι οι κοπέλες) ένα-δυο φιάλες ακόμη (επί Μητσοτάκη, 20 χιλιαρικόπουλα έκαστη).
(β) Το γκαρσόνι με τη σκούπα που μάζευε τα λουλούδια μεταξύ των εμφανίσεων των τραγουδιστών-ονομάτων.
(γ) Τις σαμπάνιες που ανοίγανε στην πίστα όταν εμφανιζόταν ένα από τα μεγάλα ονόματα. Τις σαμπάνιες τις φέρνανε σε δεκάδες (κυριολεκτικά) χαρτόκουτες των έξι φιαλών και τις ανοίγανε όλες. Ο/η καλλιτέχνις για τον (την) οποίο(α) γινότανε αυτό έφερνε στο στόμα του το ποτήρι, έκανε νόημα σε κάποιο τραπέζι και συνέχιζε το τραγούδι.

Απ’ όσο θυμάμαι, πάντως, η ορχήστρα ήταν αξιοπρεπέστατη.


#48

Εδώ στην Βραζιλία στην πόλη Σάντος του νομού Σαον Πάουλο , ὑπείρξε στίς δεκααιτίες του 70 και 80 στο χάως του λιμανιού , ενα μερος που η Τρούμπα ανάλογα με αυτό είναι το Πασαλιμάνι και Δραπεσόνας η Πλάκα , ένα μαγαζί που το λέγαν : Παρθενόνα , γεματο μισόμαυρες και μαύρες πουτάνες , χασισέμπορους , μησόμαυρους ρουφιάνους που μιλουσαν πολύ καλά τα ἑλληνικά , που τα μάθαν από τους ναύτες απ’τα ἑλληνικά πλοία ,που ήταν η κυρίος πελατία, και πότε πότε πήγεναμε με διαλεκτή σκλιρή και υπολογήσημη παρέα το ελαχιστο πεντε βλάμηδες , για να ανανεόσωμε την μαγκηκή διάλεκτο , να βρούμε “σοκολάτα”:089:απ’την Μαρόκο , και να μάθωμε καμιά νέα φιγουρα χασάπικο ή ζεϊμπέκικο με τους ναύτες , το μπουζούκι του Χρίστου ήταν απέσιο η φωνή του σαν παντα να ήταν σιναχομένος , μα η ατμόσφαιρα πολύ τυπική , θυμάμε που τραγουδούσαμε : “Αραπίνες μαύρες ξεκολιάρες …” Εκί οι σκύλοι ήταν λύκοι… εάν το ύφος σου δεν ήταν υπολογήσημο και δεν είχες δυό αρχιδια μεγάλα ή ήσουν σαχλός ή έκανες πολύ το παλικάρη , σε καθαρήζανε ακόμα και οι πουτάνες , εάν όμως ήσουν γιαβάσης μα με ζόρικο ύφος όλα καλά και όλα ωραία … καλή και ανευθηνη εποχή , χορίς AIDS … ανόθευτη σοκολάτα:019: , μετά εγώ και οι συντροφοι της Οδύσειας , έτσι το λέγαμε ,επιστρεφαμε στην πόλη Σαον Πάουλο και εσχείζαμε στα ξευγενισμένα μπουζούκια τις επόμενες φορές …


(koukidou) #49

[QUOTE=Nicolaras;176837]Εδώ στην Βραζιλία στην πόλη Σάντος του νομού Σαον Πάουλο , ὑπείρξε στίς δεκααιτίες του 70 και 80 στο χάως του λιμανιού , ενα μερος που η Τρούμπα ανάλογα με αυτό είναι το Πασαλιμάνι και Δραπεσόνας η Πλάκα , ένα μαγαζί που το λέγαν : Παρθενόνα , γεματο μισόμαυρες και μαύρες πουτάνες , χασισέμπορους , μησόμαυρους ρουφιάνους που μιλουσαν πολύ καλά τα ἑλληνικά , που τα μάθαν από τους ναύτες απ’τα ἑλληνικά πλοία ,που ήταν η κυρίος πελατία, και πότε πότε πήγεναμε με διαλεκτή σκλιρή και υπολογήσημη παρέα το ελαχιστο πεντε βλάμηδες , για να ανανεόσωμε την μαγκηκή διάλεκτο , να βρούμε “σοκολάτα”:089:απ’την Μαρόκο , και να μάθωμε καμιά νέα φιγουρα χασάπικο ή ζεϊμπέκικο με τους ναύτες , το μπουζούκι του Χρίστου ήταν απέσιο η φωνή του σαν παντα να ήταν σιναχομένος , μα η ατμόσφαιρα πολύ τυπική , θυμάμε που τραγουδούσαμε : “Αραπίνες μαύρες ξεκολιάρες …” Εκί οι σκύλοι ήταν λύκοι… εάν το ύφος σου δεν ήταν υπολογήσημο και δεν είχες δυό αρχιδια μεγάλα ή ήσουν σαχλός ή έκανες πολύ το παλικάρη , σε καθαρήζανε ακόμα και οι πουτάνες , εάν όμως ήσουν γιαβάσης μα με ζόρικο ύφος όλα καλά και όλα ωραία … καλή και ανευθηνη εποχή , χορίς AIDS … ανόθευτη σοκολάτα:019: , μετά εγώ και οι συντροφοι της Οδύσειας , έτσι το λέγαμε ,επιστρεφαμε στην πόλη Σαον Πάουλο και εσχείζαμε στα ξευγενισμένα μπουζούκια τις επόμενες φορές …[/QUOTE

Σαον Παουλο και Παρθενωνας …

ΜΑΓΓΑΝΕΙΑ και ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ …

μπηκες μεσα στο προφιλ μου
κι εγραψες για λιτανεια
εσυ εισαι αμαρτωλος
και σου παει “μαυρη μαγεια”

παρε τεσσερα κουκλακια
δυο ρουφιανους , δυο πουτανες
καρφωσε τα με καρφιτσες
κι αν δεν εχεις , παραμανες …

δεστα και μ` εφτα σχοινακια
για να πιασουνε τα μαγια
βαλε σταχτες απο “μαυρο”
κι ο,τι μεινει απο παπαγια …

τελος πες και δεκα ξορκια
για να δεσεις τον εωσφορο
στην Ελλαδα μη πατησεις
γιατι θα πληρωσεις φορο …

αλλα αμα το αντεχεις
κι εχεις και μεγαλα φρυδια
ελα πισω στην πατριδα
να σου κοψουνε τ` αρχιδια …:088:


(Kostas(tm)) #50

:019: :019: :019:

Ο Νικολάρας είναι το αντίστοιχο του Ιορδάνη στο μπουζούκι.
Όπως όταν άκουγα τον Ιορδάνη, μετά ήθελα να βάλω φωτιά στο τρίχορδό μου,
έτσι και εδώ, όποτε παρεμβαίνει ο Νικολάρας, θέλω να βάλω φωτιά στο πληκτρολόγιο.
Για άλλη μια φορά:
Γεια σου μεγάλε Νικολάρα, έγραψες!


#51

Γειά σου Κώστα , ευχαρηστήθηκα που μπήκες , και κατάλαβες το πάτερ ημών … τα ήπα ὁλα με τη μία , σαν να τα λεγα στο πνευματικό … και περιμένο συνχόρεση των ἁμαρτήων … γιατί είμαι ἁμαρτολός … Τί λές θα ειδόθούμε στην κόλαση ; Φαίνεσε και εσύ καλώ παιδάκι …


#52

Σαν χριστιανός και ορθοδωχός θα κάνω λιτανεία , μου αρέρει παραπολύ η Μακεδονία , μπρως τον πύργο τον λευκό τα αρχιδια στα δανείζω , μα δυστυχός η γυναίκα μου τα θέλει πάλη πίσω … μην είσαι ακαταδεχτη ουτέ και εγωιστρία , τα αρχιδιαμου μου παραδοσα στην δημοκρατία … (μην το πέρνεις στα σοβαρά διότι ἡ ἡγεία μου δεν το επιτρέπει … :019::019::019: τα έφαγα τα ψομιά μου …) Τελος πάτων μορή , θα μου πιστοποιήσεις κανάμαγαζί στα πέρηξ της Καβάλας να πάρω τις βόλτες μου τον Άυγουστο που είνα παχές οι μύγες ;


(koukidou) #53

Βερα ειμαι Σαλονικια
φιλε μου Νικολαρα
και στην Καβαλα , δεν σκαμπα …
να στρωσω την κ …ρα …:092:

μα αν γουσταρεις Σαλονι …
και μια και εχεις μπεσα
κλεισε τα ματια και ντουγρου
τραβα για ΠΡΙΓΚΙΠΕΣΣΑ …:088:


#54

Για σας καλοπαιδα
:247::247::247:


#55

Γεια σας,

Έχοντας υπόψη τις απορίες του Γρηγορη, σκέφτηκα να παραθέσω μερικά “μαργαριτάρια” ακόμα από τους δημοσιογράφους της εποχής, κυρίως με αφορμή τη συναυλία του Αγγελόπουλου.

Ο Καπράνος στη Καθημερίνη έγραφε ότι τα πράγματα στην συγκεκριμένη συναυλία “ξεπέρασαν κάθε όριο μουσικής χυδαιότητας”.

Η Φωφώ Βασιλάκη στην Ελευθεροτυπία ανακάλυψε καινούρια είδη τσιφτετελιού!

“Ποιος είπε σε αυτούς τους κυρίους ότι μπορεί όλο το ελληνικό κοινό να να αντέξει τόση ώρα σε τούτο το είδος; Το τσιφτετέλι σε όλες τις παραλλαγές του. Το αρχοντοτστιφτετέλι, το κιμπάρικο, το καθαρό τουρκικό, που το χορεύουν μόνο άνδρες, το τουρκογύφτικο.”

Και ο Ζήσης Τσιριγκούλης στην Αυριανή:

Βουρ λοιπόν! Αφού ο πολύς λαός δεν μπορεί να πάει στα… σκυλάδικα, θα πάνε τα σκυλάδικα στο λαό! Αυτό είναι ο σοσιαλισμός…

Οπότε χαλάει το σύμπαν στο Λυκαβηττό:

-Γαβ, γαβ, γαβ…

Και δώστου τσιφτετέλια και δώστου συγκίνηση με βαριά… καψούρα, να πέφτει το δάκρυ σύννεφο, πιο συννεφιασμένο από το σύννεφο…του Τρίτση.
Όλοι οι…γύφτοι και οι τσίγγανοι και οι τσίγγανες οι τουρκιγύφτισσες, προσφέρουν ακρόαμα και θέαμα…υψηλής ποιότητος από το Λυκαβηττό.
-Όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνωωωωω".

Τέλος των τσίτατων. Αυτό που με κάνει εντύπωση είναι πώς μια ελληνική εφημερίδα εν έτει 1983 μπορούσε να δημοσιεύσει ένα κείμενο που ουσιαστικά όχι μόνο καταβρίζει ένα μέρος των πολιτών της χώρας (οι “γύφτοι”) αλλά και έναν τραγουδιστή και το (οπωσδήποτε μεγάλο) κοινό το. Και να μη μιλάμε για τους μουσικούς και τους συνθέτες με τους οποίους συνεργάζονταν ο Αγγελόπουλος και οι άλλοι λαϊκοί τραγουδιστές της εποχής του …ας πούμε, ο Καλδάρας.
Και αναρωτιέμαι-όταν λέει ένας “έντεχνος” όπως ο Νταλάρας το “Καλή τύχη”, γίνεται άραγε πιο “ποιοτικό”;

Ωραίες οι πλάκες περί των “σκύλων”, αλλά όπως λέει και ο Κώστας (τμ) ταμπέλες όπως “σκυλάδικο”, “τουρκογύφτικο” κ.τ.λ. κρύβουν και μια όχι και τόσο ευχάριστη κοινωνική πραγματικότητα…

Εύα


#56

:106::106::106: Τί δύσκολα είναι να μην μπορώ να σε ευχαρηστήσω ανάλογα … για το καλόπεδο … και με ξαναπίασει η λογοκρισία , και με βάλουν φροντιστήριο :016: είναι μεγάλος ξευτιλισμός … Ξέρεις … μην νομήζεις πως επειδή είστε καλοπετσομένος :089:εχείς το δικαίομα … Γειά σας !!! Μην νομήζεις πως τσατήζομαι , μου αρέσει να λογορφέρω και το καλαμπουρι … μα δέσανε την γλῶσσα μου …


#57

Δεν θα σας κουράσω άλλο με τον Αγγελόπουλο, απλώς ήθελα να παραθέσω ένα “καψούρικο” (κατά τον κύριο Τσιριγκούλη), όπου δίνει ρεσιτάλ:

Εύα


#58

Nicolara
Θελοντας να κανω Χιουμορ
χρησιμοποιησα αυτη τη φραση την οποια συνηθιζουμε στην γειτονια μου,
στον Κορυδαλλο.
Φαινεται οτι,ειμαστε σε αλλο μηκος κυματος.
Τελικα μαλλον τσαντιστηκες.
Αν σε προσβαλα,η σε εθιξα
δεν ηταν στις προθεσεις μου, και σου ζηταω συγνωμη.


#59

:063:
Όρκο στον λουλά σου καααανώ :
Ομορφή σαλονικιά .
Την σκαδάλη θα τραβηηηήξω
στα δικάμου τα μυαλά,
αν συμβεί και δεν πατηηηήσω
στο δικόσου μαχαλά
αν συμβεί και δεν πατηηηήσω
στο δικόσου μαχαλά , όπα !!!
Στα κουτούκια θα σε ψαααάξω
για τα μάτια σου να ειδῶ
στα μπουζούκια θα σε πιαααάσω
επειδή σε αγαπώ
είσε μόρτισα τσαχπιιιίνα
που αλήν δεν είδα πληό

στον Παιρέα στην Αθηηηήνα

σε κανενα καπιλειό .
Φαντάσου τους στίχους σου και τους δικούς μου , δυφωνήα Χάρη Αλεξείου και Νταλάρα στο Ωδείο του Ἡρόδη του Ἀτικού … Μαγκιόρο έ ; Τέλος πάντων , εάν κανείς βάλει την μελοδεία γιατι οι στιχοι είναι έτυμοι …


(koukidou) #60

:063:

ωχ κι αμαν αμαννννννννν

πριν προλαβεις για να βαλεις
στην σκανδαλη σου το χερι
θα σε στειλει στα θυμαρια
της κυρας το γουδοχερι …:092:

( αμανες , ηχος πλαγιος , ερμηνευομενος μονο μεσα σε “μεντρεσε”
κατα προτιμηση απο πλανοδιο ιεροψαλτη , μη χειροτονημενο …)