Ολλανδέζα παίζει Τσιτσάνη με το βιολί της

Στην κλασική μουσική, όπου το πώς παίζεις το καθετί είναι λεπτομερώς προαποφασισμένο, η διασκευή θεωρείται ξεχωριστό έργο. Αν πάρεις π.χ. ένα έργο για ορχήστρα και να το μεταγράψεις για πιάνο, ή έναν λαϊκό σκοπό και να τον επεξεργαστείς σε λόγϊα μορφή, μπαίνουν στην εργογρφία σου.
Εδώ η διασκευή είναι καποιανού ή της ίδιας της βιολονίστριας, ξέρει άραγε κανείς;

Σε μια από τις πολλές αναρτήσεις του video το yt υπάρχει ένα ενδιαφέρον σχόλιο στο οποίο η ίδια η κοπέλα φέρεται να απαντά κάπως στο ερώτημα πώς έμαθε το κομμάτι.

Μπράβο στη κοπελα!!!
Η απάντηση της αποδεικνύει έναν άνθρωπο ώριμο, ευαιςθητο, και βαθειά σκεπτόμενο ,αφού γνωρίζει πέρα πολύ καλά τη μεγάλη σημασια που παίζει η παραδοσιακή μουσική για την ταυτότητα μιας χώρας και ενός έθνους !

Το σχόλιο είναι πράγματι ενδιαφέρον. Η κοπέλα είναι και μουσικά και άλλως ευαισθητοποιημένη.

Βέβαια την απορία μου δεν τη λύνει, ευθέως τουλάχιστον (φυσικά, αφού δεν τη ρώτησα!). Εμμέσως, υποθέτω ότι αν η μεταγραφή ανήκε στην επίσημη εργογραφία καποιανού, θα το ανέφερε. Άρα μάλλον το πέρασε ο Έλληνας βιολονίστας, ο οποίος το ήξερε επειδή ακούει ελληνικά.


Λέει η Έμυ Στορμς: «… it is really important that people should keep playing this music. For Holland there’s no hope any more: our instrumental folk music disappeared long ago. But for Greece it’s not too late!» Και το λέει αυτό με αφορμή ένα κομμάτι καμιά 60ριά-70ριά χρόνων (σωστά;), που στον καιρό του ανήκε σε μια παράδοση που τότε ίσα ίσα άνθιζε. Τι θα έλεγε αν άκουγε πραγματικά παλιά, ζωντανή, παραδοσιακή ελληνική μουσική; Έχουμε πράγματα πολλών αιώνων που τα δουλεύουμε ακόμα. Όχι πως είμαστε βέβαια οι μόνοι στον κόσμο, αλλά για την κεντρική και δυτική και βόρεια Ευρώπη φαίνεται ότι αυτό είναι αδιανόητο.

Φαντάσου Πέπε, να έβλεπε και όλο το φάσμα της αιωνόβιας παραδοσιακής μουσικής των ελλήνων…Ποντιακά, ηπερώτικα, μακεδονίτικα, θρακιώτικα, νησιώτικα, μικρασιάτικα, τη διαφορά ιωνίου-αιγαίου και τόσα άλλα… Είναι ,εδώ που τα λέμε, μερικώς τύχη να γεννιέται κανείς ελλάδα, γιατί ο πολιτισμός τόσο ό νεώτερος όσο ο παλαιώτερος, για όσου ασχοληθούν, είναι συντριπτικός! Πάντα έχεις κάτι καινούργιο!

Υ.Γ. θα’θελα να δώ αντίδραση έμμυ στόρμς, όταν το άκουγε χτυπημένο από τον τσιτσάνη τη δεκαετία του 40’…