Ζητώ συγνώμη από τον Gilles που παρεμβαίνω και η πρώτη μου εμφάνιση στο forum γίνεται λίγο ξεκάρφωτα. Αλλά αυτά συμβαίνουν όταν δεν γίνονται σωστά οι συστάσεις. Και φταίει ο επιλοχίας (tsiotri) που δεν πήρε σωστά τις παρουσίες.
Χθες ήμασταν παρόντες και δυο τύποι από τη Νάουσα (ο φίλος μου ο Γιώργος με την κιθάρα και εμουά). Η αφορμή, το ¨σπρώξιμο¨ για να έρθουμε, ήταν ότι μέσα από το forum βρήκα, όλως τυχαίος μετά από 20 χρόνια, έναν παλιό φίλο και ¨συμπολεμιστή¨, τον tsiotri. Δεν έχω μεγάλη εμπειρία σε συγκεντρώσεις αυτού του τύπου ώστε η γνώμη μου να έχει και βάρος. Αλλά η ατμόσφαιρα ήταν μαγευτική. Και λίγα λέει ο Gilles. ¨Θεός¨ ο theos. Γλυκύτατος (στο παίξιμο) ο kourtoumis. Μεγάλος μάγκας και ο Γιάννης με το καπέλο. Δυστυχώς δεν είμαι καλός στα ονόματα και δεν θυμάμαι τους υπόλοιπους (Δεν ήταν και λίγοι). Χάσανε όσοι ήταν να έρθουν και δεν τα κατάφεραν. Για εμάς όμως το πιο όμορφο ήταν η αγάπη και ο σεβασμός με τον οποίο υποδεχτήκατε δυο ¨ξένους¨ (με την έννοια των αγνώστων και ασχέτων). Σας ευχαριστούμε για την όμορφη βραδιά. Μας ανοίξατε την όρεξη να οργανώσουμε και στη Νάουσα κάτι παρόμοιο. (Μόλις μαζέψουμε τη ¨μαγιά¨ θα σας καλέσουμε όλους)
Ως τότε καλά να περνάτε!
Υ.Γ.: Το παρακάτω κείμενο το είχα ετοιμάσει κατόπιν παρότρυνσης του Κώστας Λαδόπουλου για μεγαλύτερη συμμετοχή στο forum
αλλά δεν το έστειλα τότε (για όλους τους γνωστούς λόγους που αναφέρονται παρακάτω). Σας το παραθέτω όμως για να γίνει η αρχή:
Χαιρετώ την μεγάλη παρέα του forum.
Είναι η πρώτη φορά που γράφω (και ίσως η τελευταία) και δεν θέλω να τρώω το χρόνο σας άδικα.
Είμαι και εγώ ένας από τους ¨σιωπηλούς¨ του forum, όπως αναφέρθηκε παραπάνω. Για αρκετό καιρό (έχει χρόνια) παρακολουθώ τις συζητήσεις σας (ως ανώνυμος guest). Μόλις πρόσφατα ¨γράφτηκα¨ και εγώ για να έχω πρόσβαση στα προφίλ σας, μήπως και εντοπίσω κάποιον για να ¨βρεθούμε¨ μουσικά.
Δεν θα αντιδρούσα στο κάλεσμα του Κώστα Λαδόπουλου (δεν έχω να προσθέσω και τίποτα το σημαντικό) αν δεν μου τύχαινε το παρακάτω περιστατικό:
Όλως τυχαίος (από τρίτο πρόσωπο εκτός forum) έμαθα (έμαθε και ο φίλος) ότι ένας καλός φίλος μου (και για χρόνια συνεργάτης σε άσχετο χώρο) είναι μέλος του forum και παίζει από μικρός μπουζούκι σε εξαιρετικό επίπεδο αν και ερασιτέχνης. Δεν έτυχε ποτέ να αναφέρει ο ένας στον άλλο αυτό το “κρυφό” ταλέντο (τρομάρα μας). Ήταν άνθρωπος της διπλανής πόρτας και δεν το γνώριζα. Σωστή η παρότρυνση για μεγαλύτερη επικοινωνία μεταξύ μας. Ο κυριότερος λόγος που παρακολουθώ αυτό το forum (δεν σας κρύβω ότι τα περισσότερα δεν βλέπονται) είναι ότι οι κανόνες του τηρούνται όχι μόνο από τους διαχειριστές (και μπράβο τους) αλλά κυρίως τηρούνται από όλα τα μέλη (και μπράβο και σε αυτά). Ο σεβασμός με τον οποίο αντιμετωπίζονται και οι πιο αδαείς μας κάνει να αισθανόμαστε ασφάλεια. Μακάρι και στις άλλες εκδηλώσεις της ζωής μας (κοινωνικές, πολιτικές κλπ) να είχαμε ως Έλληνες την ίδια σοβαρότητα.
Ας παρουσιαστώ λοιπόν: Ονομάζομαι Λούκας Κωνσταντίνος. Είμαι δάσκαλος (όχι στο μπουζούκι αλλά σε δημοτικό σχολείο). Παίζω (λέμε τώρα) τρίχορδο μπουζούκι (αν και ξεκίνησα με τετράχορδο, επέλεξα τρίχορδο γιατί δεν έχω μουσική παρέα και παίζω μόνος μου). Η αγάπη μου για το όργανο είναι πολύ μεγαλύτερη από την δεξιοτεχνία μου σε αυτό. Ίσως και γι΄ αυτό η συμμετοχή μου στο forum ήταν μηδενική. Όχι ότι πρόκειται να αλλάξει κάτι δραματικά. Άντε να σας ρίχνω κανένα μπράβο. Προχωράτε εσείς και εμείς θα σας ευχαριστούμε με την εκκωφαντική σιωπή μας.