Καβγάς μέσα από το διαδίκτυο ξεφεύγει!


(Ειρήνη Ν.) #1

Τον αποκάλεσε «σπασίκλα» στο διαδίκτυο κι εκνευρίστηκε τόσο που ανέβηκε στο αυτοκίνητό του και έκανε 2.000km από τη Βιρτζίνια στο Τέξας για να διδάξει «ένα καλό μάθημα» σε αυτόν που τον πρόσβαλε.

Καθώς ο αξιωματικός του ναυτικού Russell Tavares ταξίδευε από την μία πλευρά της Αμερικής στην άλλη για να συναντήσει το «φίλο» του, τραβούσε φωτογραφίες από τις διάφορες πινακίδες καλωσορίσματος καθώς έμπαινε στις πολιτείες και τις δημοσίευε στο διαδίκτυο ως απόδειξη ότι δεν αστειεύεται.

Όταν τελικά έφτασε στον προορισμό του ο Tavares πυρπόλησε το τροχόσπιτο του άντρα το οποίο κάηκε ολοσχερώς και ο ίδιος κινδύνεψε να καεί ζωντανός.

Αυτή την εβδομάδα ο 27χρονος καταδικάστηκε σε 7 χρόνια φυλάκιση.

«Δεν νομίζω ότι θα ήταν κάποιος τόσο ανόητος ώστε να σκοτώσει το συνάνθρωπό του για έναν καβγά στο ίντερνετ» δήλωσε ο 59χρονος John G. Anderson ο οποίος υπέστη ζημιά από τη φωτιά στα πνευμόνια καθώς και καταστροφή 50.000 δολαρίων λόγω της καταστροφής του τροχόσπιτου και του εξοπλισμού του.

Ο καβγάς ξεκίνησε όταν οι δύο άντρες αντάλλαξαν καυστικές φωτογραφίες και σχόλια με αφορμή τις πολιτικές τους απόψεις σε δημοφιλές site φωτογραφιών.

[FONT=Verdana]Ο Tavares βρήκε τα πραγματικά στοιχεία του Anderson από το δικτυακό του τόπο κι αποφάσισε να τον επισκεφτεί για να λύσουν τις διαφορές τους. Αρχικά είχε σκοπό να πυροβολήσει τον υπολογιστή του με το υπηρεσιακό του όπλο.
Στη συνέχεια ωστόσο αποφάσισε να τον κάψει ζωντανό και να δημοσιεύσει φωτογραφίες του στο διαδίκτυο.
[/FONT]

Ας προσεχουμε λοιπόν, πώς μιλαμε στα φορουμ και στα τσατ… :019::019::019:


(Γιάννης Βαμβακάς) #2

Ισώς λόγω ηλικίας οι περισσότεροι από εσάς δεν γνωρίζουν την πιο πρόσφατη μορφή ψυχαγωγίας με χρήση διαδικτύου: είναι τα λεγόμενα MMORPGs, (Massive Multiplayer Online Role Playing Games). Αν έχετε κανένα πιτσιρικά από 5 εώς 18 χρονών αυτός ξέρει σίγουρα. Σε ελεύθερη μετάφραση, και για να το απεικονίσω όσο πιο απλά μπορώ, φανταστείτε ότι είναι παιχνίδια στο ύφος της ταινίας του άρχοντα των δαχτυλιδιών (φαντάζομαι δεν υπάρχει ένας που να μην την έχει δει): δημιουργείς ένα χαρακτήρα (άνθρωπο ή ξωτικό, νάνο ή ορκ, μαχητή ή μάγο και άπειρα άλλα), βρίσκεις άλλους 5 - 10 ανθρώπους, κάνετε μια παρέα και βγαίνετε παγανιά να σκοτώσετε διαδικτυακά άλλους ανθρώπους, ή τέρατα.
Το θέμα είναι ότι σε ορισμένες περιπτώσεις τα πράγματα δεν σταματούν εκεί. Στην Κίνα, ο Qui Chengwei μαχαίρωσε θανάσιμα στο στήθος τον Zhu Caoyuan όταν ανακάλυψε ότι ο δεύτερος πούλησε το σπαθί που του είχε δανείσει (μέσα στο παιχνίδι Legend of Mir 3) με αντίτιμο 7.200 Yuan (696€). Πληροφοριακά, η πώληση τέτοιων ψηφιακών αντικειμένων από παιχνίδια στο διαδίκτυο είναι μια πολλή διαδεδομένη και κερδοφόρα επιχείρηση. Επίσης πληροφοριακά, στην Κίνα και στην Κορέα κυρίως έχουν ξαναθρηνήσει θύματα από παρεμφερείς λόγους. Εύχομαι να βγω ψεύτης, αλλά δίνω περίπου 2 χρόνια το πολύ μέχρι να συμβεί κάτι τέτοιο στην διπλανή μας πόρτα.

http://news.bbc.co.uk/1/hi/technology/4397159.stm


(Κώστας Κ.) #3

Είναι MMO RPGs ή σκέτο RPGs (στη διαφήμιση του ΟΤΕ που η πιτσιρίκα διηγείται στον πατέρα το πρόβλημά της κι εκείνος της απαντά “Στη μάνα σου τό 'πες;”, αυτή ξεκινά τη διήγησή της με το “Ήμουν στο RPG, φουλ στο mana” όπου mana το επίπεδο ενέργειας του online χαρακτήρα της).
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα online RPG με διαστάσεις μαζικής υστερίας, σε σημείο μάλιστα οι ανά τον κόσμο παίκτες να πουλάν τους χαρακτήρες τους σε εξωφρενικά ποσά είναι το World of Warcraft.


(ikarus260) #4

Αυτά προσωπικά για μένα είναι μαλακίες και δεν αξίζει ούτε καν να μαλώνει κανείς για ένα παιχνίδι ή το διαδίκτιο (στο κάτω κάτω άψυχα πράγματα είναι). Δυστυχώς όμως κάποιοι δεν το καταλαβαίνουνε.


(Γιάννης Βαμβακάς) #5

Μάστορα άλλο τα RPGs και άλλο τα MMORPGs. Ως παιχνίδια είναι στο ίδιο στύλ. Στα μεν πρώτα όμως έχεις αντίπαλο τον υπολογιστή σου, ενώ στα δεύτερα αλληλεπιδράς με άλλους ανθρώπους, και εκεί βέβαια ξεκινάει και το μπέρδεμα.


(Κώστας Κ.) #6

Η διόρθωσή μου πήγαινε στο "MMORPSs" που έγραψες στο πρώτο σου post. Τα Online RPGs είναι η μετεξέλιξη των RPGs. Προ αμνημονεύτων χρόνων είχα λιώσει ένα PC κι ένα Playstation παίζοντας τέτοια παιχνίδια. Θυμάμαι το Elite, που ήταν το πρώτο RPG που χρησιμοποιούσε video sequences με πραγματικούς ηθοποιούς για την εξέλιξη της δράσης (εκπληκτικό για την εποχή του, 10 και βάλε χρόνια πριν) και το Dark Alliance που ήταν και multi-player, το οποίο το είχαμε ξεσκίσει στο ΚΨΜ κάτι ατέλειωτα καλοκαιρινά μεσημέρια, μαζί βέβαια με τα απαράιτητα “ποδοσφαιράκια”. :slight_smile:


(Ισαάκ) #7

Απ’ όλα τα παραπάνω μηνύματα, μόνο τ’ακόλουθα μου λένε κάτι. Μήπως πρέπει να μιλήσω κι εγώ με τη μάνα μου;:019: