Διαφορά ρεμπέτικου και λαικού τραγουδιού


(system) #22

ΚΑΛΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΑΣΧΟΛΗΘΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΣΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΗΣΕΤΕ ΤΟ ΛΑΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ. ΤΟ ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ ΜΑΣ ΤΕΛΕΙΩΣΕ ΤΟ 1955 . ΤΟ ΛΑΙΚΟ ΥΠΗΡΞΕ ΑΠΟ ΤΟ 1955 - 1975 . ΑΠΟ ΤΟ 1975 ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΟΤΡΑΓΟΥΔΑ .ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΙΑ ΑΚΡΗ ΤΗΣ ΜΠΑΝΤΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΑΙΖΕΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ ΜΕΧΡΙ 18 ΧΡΟΝΩΝ .


(system) #23

…και αναρωτιέται ο φουκαράς ο Αρης:
Το “Τι μ’ ωφελούν οι άνοιξες” (1965) τί είναι; Μπαλάντα;
ΑΝ


(system) #24

Οχι Στράτο θα ασχολούμαστε με ΟΤΙ γουσταρουμε σ αύτην την ιστοσελίδα.
Εντάξει???
Οσο για την διαίρεση που κάνεις μάλλον βιάζεσαι.


(system) #25

Κι όταν ο Μάρκος με ρώτησε “εσένα, ποιός δρόμος σ’αρέσει;” του απάντησα βιαστικά γιά να μην πιαστώ αδιάβαστος: Χιτζάζ!
Την άλλη μέρα, στο στούντιο του Σήφη, μου φωνάζει ο Μάρκος από μέσα: Αυτό θα το πούμε γιά σένα! Είναι χιτζάζ!
Κι αρχινάνε να παίζουν και να τραγουδάν¨ε: “Τι μ’ οφελούν οι άνοιξες…”
Αργότερα πολύ, έμαθα πως λέγεται χιτζασκάρ, όπως το χασάπικο μ’αυτό τον τίτλο πούκανε ο Ξαρχάκος γιά το “Ρεμπέτικο”. Ο Μάρκος όμως τόλεγε Χιτζάζ!
Σημαίνει αυτό πω οι “΄Ανοιξες”, είναι λιγότερο μεγαλειώδες τραγούδι απ’ό,τι πιστεύαμε;
Φέρρης


#26

Ο Τσιτσάνης κάλυψε και τα δύο ρεύματα,ο Χιώτης
έφερε τα δυτικότροπα στοχεία και επιτάχυνε τη μετάβαση στη γενικόλογη λαϊκή μουσική.
Τίποτα δεν είναι απορριπτεό,κάθε παραγωγή
έχει θέση στο χρόνο και στις προτιμήσεις
των μουσικοφίλων.


(system) #27

Επειδή μου ήρεσε αυτό που είπε ο Σώτος, ότι - εδώ μέσα - θα ασχολούμαστε με ότι μας γουστάρει, και φαντάζομαι θα ενοούσε όλλους (ακόμα και εμένα που δεν ειμαι “της παρέας”) και επειδή έχω ακούσματα ρεμπέτικων πέρνω το θάρρος να πω την γνώμη μου για την διαφορά ρεμπέτη και λαϊκού.
Ρεμπέτης είναι αυτός που πέθανε φτωχός και δεν τον ένοιαξε και λαϊκός ειναι αυτός που πέθανε φτωχός και τον πείραξε. Εκεί εντοπίζω εγώ τη διαφορά. Και τα τραγούδια τους ήταν αποτέλεσμα αυτής της διαφορετικής σκέψης. 'Οσο για αυτούς που πέθαναν ή θα πεθάνουν πλούσιοι από το τραγούδι δεν είναι παρα business man.

Μετά μεγάλου σεβασμού στις - όσες σωστές - γνώμες των υπολοίπων.

araxtos


(system) #28

to rebetiko einai h mallon htan mia morfh laikoy tragoydioy paliotervn dekaetion.


(system) #29

Ναι.
Βέβαια.
Και ο γύρος κεμπάπ είναι μια μορφή πρώτης ύλης για σουβλάκι - πίτα παλαιότερων δεκαετιών.
Και λοιπόν?


(system) #30

<FONT FACE=“SYMBOL”>Mia kai to fere h koubenta, na pw kai
gw ti akousa apo ton Mpagiantera se mia
palaioterh sunenteuxh, apospasmata thV
opoiaV metedwse to B programma me thn
eukairia tou eortasmou twn 50 tou cronwn;
Gia ton Mpagiantera h diajora <<magkikou>>
(fantazomai Ja ennoouse rempetikou) kai
<<laikou>> brisketai sth <<sticourgia, enw h
mousikh einai h idia>> kai gia na metaferw ta
logia tou, oso pio pista mporw: <<eceiV ena
tragoudaki me mia wraia mousikoula, ama
tou baleiV logia brwmika, Ja eceiV aphchsh
monaca se ena mikro kuklo, giati kai o cwroV
thV magkiaV pou akouge auto to eidoV to
egkateleiye pia, enw an tou baleiV alla logia
logia, wraia, elajra, ennow pou na mh milane
gia casisia kai tetoia, ecei automatwV
aphchsh se olo ton kosmo>>.
Qa hJela na pw oti me polu sebasmo
metajerw thn parapanw apoyh tou
Mpagiantera, thn opoia bebaia den eimai se
Jesh na scoliasw kai polu perissotero na
axiologhsw.

D.G.</FONT>


(system) #31

Dhladi to rembetiko milaei mono gia xasisia kai tin adiki koinwnia “pou allous tous anebazei kai allous tous katebazei sta tartara”?

Nomizw oti den symfwnw me ayta pou eipe o Mpagianteras… Oti mono sto stixo diaferoun ta rebetika apo ta laika… An einai etsi, polla apo ta tragoudia pou nomiza gia rebetika einai laika… Oxi pws einai kako ayto, gia alli mia fora exw mplextei…

Kai kati allo, gia na grapsei kapoios rebetika prepei opwsdipote na proerxetai apo mia sygkekrimeni koinwniki taksi, me sygkekrimena problimata kai na exei mia sygkekrimeni stasi zwis?


(system) #32

Ρε κορίτσια, ψυχραιμία.
Δοκιμάστε μόνες σας να το καταλάβετε και αφήστε τις μαλακίες που λέγανε στα γεράματα οι παλιοί.

Ο Μπαγιαντέρας έλεγε (χωρίς να ντραπεί) οτι ποτέ του δεν έγραψε χασικλήδικο. Ο συνθέτης και εκπληκτικός ερμηνευτής / σολίστ της: “Καπνουρλού μου έμορφή - σ’αρέζει το ντουμάνι”.

Το τί είναι το βαρύ και ελαφρύ (!) λαϊκό είναι κάτι που θα απασχολήσει τους ιστορικούς οταν τούτον το ρημαδότοπο θα τον έχει πιεί η μεσόγειος.

Ως τότε… Ωξω καρδιά.


(system) #33

<FONT SIZE="+2"><FONT FACE=“SYMBOL”>Geia sou re Kourounh eis wraioV!!
Oso gia thn arcaia <<diamach>> wV proV to ti einai rempetiko kai ti laiko ecw na shmeiwsw oti
1on den uparcoun safh sunora (opwV kai se polla alla pedia mousika kai mh) kai
2on o oroV Laikh Mousikh(h mhpwV oi rempeteV den htan Laikoi Mousikoi;) mou tairiazei kalutera kai oso gia ton oro <<rempetiko>> -toulaciston opwV sunhqisame na ton crhsimopoioume-ton briskw dokimo kai oci kaqierwmeno kai apoluta safh.
En katakleidi to rempetiko den einai laiko tragoudi;
Mhn problhmatizesqe toso gia erwthmata pou einai akadhmaikhV kai oci ousiastikhV fushV.
Apolauste ta tragoudia pou saV aresoun kai th zwh saV genikotera.
To eipe kai o KwstaV.
Oxw kardia!
(Kai oxw oleV oi koufaleV apo thn paragka, sumplhrwnw egw kai mh gurisei kaneiV kai mou pei oti to apeuqunw se auton giati katalabainete pwV to ennow.)
S_</FONT></FONT>


(system) #34

<FONT FACE=“SYMBOL”>Nai sumjwnw kai sigoura den einai
ena apo ta problhmata pou eimai se Jesh na
ascolhJw mazi touV. Mono na pw gia th crhsh
twn lexewn <<elajru>> kai <<baru>> apo to
Mpagiantera, oti hentupwsh pou
dhmiourghJhke se mena toulacisto,
einai oti ofeiletai mallon se glwssikh
adunamia na brei alleV katallhleV lexeiV .
Den tiV crhsimopoiei me thn ennoia tou orou.
Oci pali oti ecei kapoia shmasia, alla apla to
anajerw.

Cairetw…
D.G.</FONT>


(system) #35
  1. Να θυμήσω μια παλιότερη φράση του ΚΚ που μου άρεσε ιδιαίτερα " … το λαικό τραγούδι είναι ευτυχώς ακόμα ζωντανό και δεν τοχουν βάλει ακόμα οι λογοίς “ερευνητές - επιστήμονες” στο τραπέζι της ανατομίας"(την γράφω όπως την θυμάμαι αλλά πιστεύω χωρίς αλλοίωση).
  2. Δεν μπορούμε να κουβεντιάζουμε για το λαικό μας τραγούδι έξω απο τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες που αυτό γεννήθηκε και αναπτύχθηκε.Νομίζω οτι αυτή η συζήτηση πρέπει να ανοίξει. Μήπως στην πρόταση για τα νέα topics των βιογραφιών θα έπρεπε να προσθέσουμε και ένα για το πιο πάνω θέμα; Ας μην γίνουν εμπόδιο οι ιδεολογικές αγκυλώσεις των όποιων.

Σ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ


(system) #36
  1. “Μάγκικα” λέγαν οι παλιοί αυτά που ονομάζουμε σήμερα “ρεμπέτικα”.
  2. Ο όρος “λαϊκό” ξεπήδησε στα μέσα της δεκαετίας του 50, γιά να χαρακτηρίσει (δικαιολογήσει) τα ινδο-τουρκογύφτικα και τα χαβαλεδιάρικα τραγούδια (Ατταλίδης, δεύτερη εποχή του Καλδάρα κ.λ.) που είχαν κυριαρχήσει.
  3. Πολύ αργότερα, γύρω στο 70, ο Τσιτσάνης έσπειρε τη σύγχιση, χαρακτηρίζοντας τα δικά του τραγούδια ως “λαϊκά” και όχι “ρεμπέτικα”.
  4. Ωχ! Αδελφέ! που λέει κι ο Κ.Κ.

(system) #37

Αν και συμφωνώ απόλυτα και 1000% με τα όσα είπε ο ΚΚ, δηλαδή καλό είναι να τα χαιρόμαστε τα τραγούδια κι όχι να τα … ψειρίζουμε, επιτρέψτε μου να πω κι εγώ δυο λόγια για το τι έχω στο μυαλό μου για τη διάκριση μεταξύ ρεμπέτικου και λαϊκού. Το λέω μόνο και μόνο για ν’ ακούσω και την άποψη άλλων επ’ αυτού και δεν ισχυρίζομαι καθόλου ότι η δική μου οπτική γωνία είναι η σωστή, είναι απλώς υποκειμενική. Δεν συμφωνώ ότι το ρεμπέτικο είναι το μάγκικο και το χασικλήδικο ενώ το λαϊκό είναι τα υπόλοιπα. Θα πρέπει να υπάρχει κάποιος τρόπος να τα διακρίνεις αυτά τα είδη με βάση τα μουσικά τους χαρακτηριστικά, αλλά ως άσχετος από θεωρία μουσικής που είμαι, δεν θα το επιχειρήσω (μιλάω φυσικά για τα κανονικά λαϊκά κι όχι για τα ινδο-γύφτικα, εκεί η διάκριση είναι προφανής). Η αίσθησή μου είναι ότι το ρεμπέτικο είναι κάπου στο ρυθμό αλλά και στον τρόπο ερμηνείας. Για παράδειγμα αν ακούσω τη “Φραγκοσυριανή” σε νεώτερη εκτέλεση, θα πω ότι πρόκειται για λαϊκό. Ενώ στην πρώτη της εκτέλεση μου ακούγεται ρεμπέτικο. Υπάρχουν κι άλλα πολλά τέτοια παραδείγματα, όπως το “Παράπονο του αλήτη” ας πούμε. Χωρίς ν΄αλλάζει ούτε ο στίχος αλλά ούτε και η μελωδία, το τραγούδι παίρνει άλλη εντελώς χροιά μόνο και μόνο από την αλλαγή του ρυθμού. Έπειτα, παίζει ρόλο και το ποιός το λέει το τραγούδι. Πιστεύω ότι αν ο Καζαντζίδης έλεγε ένα παλιό ρεμπέτικο, πιθανότατα θα το άκουγα σαν λαϊκό. Το αντίστροφο ισχύει π.χ. με τον Παγιουμτζή. Και για να κάνω τη σκέψη μου πιο ξεκάθαρη, θα το πάω και λίγο παραπέρα και θα φανταστώ πώς θ’ακουγόταν ένα ρεμπέτικο τραγουδισμένο από τον ΛεΠα (φτου, φτου, πιπέρι στο στόμα!). Με λίγα λόγια, ο διαχωρισμός που κάνω εγώ βασίζεται στο πώς το ακούω το τραγούδι, και χωρίς να θέλω σε καμιά περίπτωση να κατηγορήσω το λαϊκό (ούτε σκέψη για κάτι τέτοιο), πολύ δύσκολα έως ποτέ θα χόρευα ένα τραγούδι που δεν είναι ρεμπέτικο. Κι αυτό για μένα έχει τη σημασία του, γιατί το περιεχόμενο ενός κομματιού φαίνεται κι από το αν και πόσο σε σηκώνει για χορό. Φυσικά ανάλογα με τη διάθεσή μου μπορεί κάποτε να θέλω ν’ ακούσω Μάρκο κι άλλοτε (σπανιότερα)Τζουανάκο ή Καζαντζίδη. Συνεπώς έχει το κάθετί τη θέση του και το ρόλο του. Μόνο που η θέση του ρεμπέτικου στην καρδιά μου είναι πιο ξεχωριστή, πώς να το κάνουμε;

Λευτέρης


(system) #38

“Ένας μάγκας στο Βοτανικό” με τον Καζαντζίδη, είναι λαϊκό;


(system) #39

Κώστα,

Για να μην υπάρξουν παραξηγήσεις, ξαναλέω ότι όσα είπα περί ρεμπέτικου/λαϊκού είναι καθαρά υποκειμενικά και δεν μπορεί να εκληφθούν ως σοβαρά επιχειρήματα. Μ’ απλά λόγια, έτσι μου ακούγεται εμένα, για άλλους μπορεί τα πράγματα να είναι εντελώς διαφορετικά. Έτσι, για το τραγούδι στο οποίο αναφέρεσαι, θ’ απαντήσω ναι, εμένα αυτό δεν μου ακούγεται ρεμπέτικο, και θα το ακούσω μια φορά το πολύ, δεν μου κάνει κέφι να το ξαναβάλω να παίξει, πόσο μάλλον να το χορέψω. Κατά τη γνώμη μου, δεν έχει καμία σχέση με την εκτέλεση από τους Κασιμάτη-Περιστέρη. Εκείνο είναι να το ακούω μια ζωή συνέχεια, έχει άλλη γλύκα.


(system) #40

Εν τέλει, έχεις δίκιο, Λευτέρη, και χαίρομαι που μ’ έπεισες. Προπάντων γιατί χρησιμοποίησες το όπλο της εκτέλεσης “Κασιμάτη-Περιστέρη”. Πόσο μάλλον αν χρησιμοποιούσες το βαρύ πυροβολικό, τ’ ορχηστρικό “Ταξίμ Ζεϊμπέκικο” του Μάρκου! Να ένα από τα ΚΟΡΥΦΑΙΑ κομμάτια που ξεχνάμε…


(system) #41

Κάποτε ρώτησα τον Κάρολο Μιλάνο ποιό είναι το λαϊκό τραγούδι. “Λαϊκό, παιδί μου”,μου είπε, " είναι ό,τι τραγουδάει ο απλός κόσμος".