Απ’ όσο ξέρω, στο «απέχει τόσο» το τόσο πάντα με μια σκέτη αιτιατική το λέμε. Είτε δίνουμε ακριβή απόσταση (απέχει πέντε χιλιόμετρα), είτε αόριστη (απέχει χιλιόμετρα), είτε χρόνο διαδρομής (απέχει δυο ώρες), είτε κυριολεκτικά είτε μεταφορικά (απέχει κόσμους ολόκληρους), είτε σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση. Δε βλέπω γιατί με τους παρασάγγες να πάει αλλιώς.
Από Ηρόδοτο είναι :
[6.42.2] ταῦτά τε ἠνάγκασε ποιέειν καὶ τὰς χώρας σφέων μετρήσας κατὰ παρασάγγας, τοὺς καλέουσι οἱ Πέρσαι τὰ τριήκοντα στάδια, κατὰ δὴ τούτους μετρήσας φόρους ἔταξε ἑκάστοισι, οἳ κατὰ χώρην διατελέουσι ἔχοντες ἐκ τούτου τοῦ χρόνου αἰεὶ ἔτι καὶ ἐς ἐμὲ ὡς ἐτάχθησαν ἐξ Ἀρταφρένεος· ἐτάχθησαν δὲ σχεδὸν κατὰ ταὐτὰ τὰ καὶ πρότερον εἶχον.
Νομίζω στην πραγματικότητα, δηλ. η πραγματικά και όχι κωμικά χρησιμοποιούμενη αλλοίωση είναι ακριβώς το “εις παρασάγγας”.
Ένα λάθος περίπου ίσου μεγέθους με το “από ανέκαθεν” και άλλα παρόμοια, όπου το “απέχει εις” υπονοεί “η απόσταση μετριέται σε”.
Και βέβαια και στο κείμενο του Ξενοφώντα λέει “εις παρασάγγας” αλλά ΄σίγουρα όχι σε σύνδεση με το ρήμα “απέχω”. Και άσε, το κυριότερο: το έβγαλε μεν η αναζήτηση, αλλά τώρα που το καλοβλέπω μπορεί να μη λέει καν “εις” παρασάγγας, κι αυτό το δήθεν “εις” να είναι άλλη λέξη (μοιάζει περισσότερο με “ζεις” και περισπωμένη) και μετά από αυτό να υπάρχει και τελεία, όπως τουλάχιστον μου φαίνεται.
Εν πάση περιπτώσει από όταν προ ετών πρωτοάκουσα το τραγούδι, πήγε αμέσως ο νους μου στο “εις παρασάγγας” που το είχε (ο νους μου) ήδη σαν γνωστή έκφραση.
Από ότι καταλαβαίνω το ίδιο συμβαίνει και σε άλλους δυο τουλάχιστον (βλ. τα λινκ στο #1916 πλην Κύρου Ανάβασης) και περισσότερα δεν ξέρω.
Νομίζω με το ρήμα “μετρώ”, ανάλογα με το νόημα ή την απόχρωση, θα ταίριαζε και “κατά” και “ανά” και “εις” και επίσης χωρίς καμιά πρόθεση.
Και σήμερα μπορύμε να πούμε: μετράω κατά μέτρο ή ανά μέτρο.
Ενώ λέγοντας “σε μέτρα” εννοούμε ότι έχουμε το μέτρο σαν μονάδα μέτρησης και όχι πχ τον πόντο ή το χιλιόμετρο.
Δε νομίζω ότι η έκφραση προέρχεται από κανέναν αρχαίο συγγραφέα. Από αρχαίους συγγραφείς, όσους ασχολήθηκαν με τους Πέρσες, προέρχεται η ίδια η λέξη παρασάγγης. Δεν είχε όμως (εκτός αν κάνω λάθος) καμία ιδιαίτερη έννοια πέρα από την κυριολεκτική: μέσα σε περσικό συμφραζόμενο, ήταν σαν να λέγαμε σήμερα «απέχει τόσα βέρστια / περπάτησα τόσα βέρστια / μέτρησε την απόσταση σε βέρστια» μέσα σε ρώσικο συμφραζόμενο (πολύ συχνό σε μεταφράσεις ρώσικης λογοτεχνίας).
Εκτός όμως από τα συγκεκριμένα αυτά εθνολογικά πλαίσια, η λέξη παρασάγγης (όπως και η λέξη βέρστι) είναι άχρηστες, περιττές και οιονεί ανύπαρκτες στα ελληνικά. Ως μεταφορά για να πούμε ότι δύο πράγματα διαφέρουν πάρα πολύ είναι απίθανες λεξιλογικές επιλογές, και γι’ αυτό ακριβώς το μεν «απέχει παρασάγγας» το θεωρούμε έκφραση κι όχι μια απλή ν/ελλ πρόταση, ενώ με τα βέρστια φυσικά δε λέμε τίποτε.
4 „Gefällt mir“
4 „Gefällt mir“
και ένα που του ‘‘μοιάζει’’
1 „Gefällt mir“
2 „Gefällt mir“
απο την ταινία “Τα δερβισοπαιδα” του 1960.
με μουσική Γιάννη Βέλλα.
Μπουζούκι Γιάννης Καραμπεσίνης(της σχολής Χιώτη).
τραγουδά η Πόπη Πόλυ.
2 „Gefällt mir“
6 „Gefällt mir“
Άλλο ένα τραγούδι με αλληγορικούς στίχους του "50.
1 „Gefällt mir“
Βιολι- ογδοντακης, τραγουδι- η γυναικα του
Καριπη.
2 „Gefällt mir“
ειχε συζυγο ο Καρίπης?
αφου δεν εκανε οικογένεια!
1 „Gefällt mir“
Από πρωί πρωί με βαριά διάθεση. Ταιριάζει με το τραγουδάκι που ακούω.
2 „Gefällt mir“
Έχει κάνα κοσαήμερο να μπει καμιά πλάκα.
Από το facebook του Παμφίλιον, οι Τσιγγάνες του Χιώτη (1948), από δύο κοπέλλες στην Θεσσαλονίκη.
Ωραίες.
5 „Gefällt mir“
Ξέρουμε κιθαρίστα για τον λαθρέμπορα;
για τον λαθρέμπορα
τα σολα, τα παιζει ο Περιστέρης (σίγουρα)
τα ακόρντα? Σκαρβέλης? μάλλον οχι.
Καρίπης ίσως. δεν βρήκα καν την ετικέτα
Parlophone B 21811
μάλλον ειναι ο Χρυσίνης, που εχει στην αλλη πλευρά το τραγούδι του,
“Ελενη μικροπαντρεμένη”
και
Ελενη μικροπαντρενενη
1 „Gefällt mir“
Αυτά τώρα είναι έγκυρες πληροφορίες ή καθ’ υπόθεσιν; Υπάρχει ντοκουμέντο της εταιρείας που να γράφει με τόσες λεπτομέρειες τους συντελεστές; Πού τα βρήκαν και τα γράφουν;
(Πόσο θα ήθελα να είχε εμπεδωθεί και διαδοθεί η κουλτούρα της παραπομπής σε πηγές! Να ξεχωρίζουμε τα γεγονότα από τις υποθέσεις. Δεν υποτιμώ τις υποθέσεις, υπάρχουν άνθρωποι με απίστευτο αφτί και πλούσια βάση δεδομένων στο μυαλό τους, στους οποίους χρωστάμε πολλή από τη σημερινή γνώση. Αλλά και η πιο έγκυρη υπόθεση πρέπει να εκτιμάται ως αυτό που είναι, υπόθεση.)
εκει προσπαθούμε να φθάσουμε !