Γειά σας φίλοι μου και καλώς σας βρήκα
Τελευταία έχουμε στραφεί πολύ προς τα παραδοσιακά-ρεμπέτικα και μου έχει μπει η ιδέα να αποκτήσω ένα σάζι το οποίο μου φαίνετε πολύ ενδιαφέρον οργανάκι και ξεχωριστό , εχω ψάξει και καποια πράγματα στο ιντερνετ μα εχω πολλές απορίες για αυτο. Εγώ παιζω κιθάρα 3 χρονια και γρατζουνώ μπουζουκια και μπαγλαμάδες φίλων, μα από θεωρία τίποτα, θα καταφερω με αυτό το όργανο; είναι πολύ δύσκολο ;
Πια η διαφορά του με τον ταμπουρά εκτός από την θέση της τρύπας;
Έχει πιασίματα-ακόρντα;
Οι μπερντέδες του έχουν στάνταρ αποστάσεις ανάλογα με το μέγεθος του οργάνου; Τα διάφορα μεγέθη μεταξύ τους έχουν καμία διαφορά; Ή είναι όπως το τρίχορδο μπουζούκι και ο τζουράς π.χ
Πήγα σε ένα μαγαζί να ρωτησω για σάζι και μου έδειξαν ταμπουρά λεγοντάς μου ότι είναι το ίδιο πράμα απλά στο σάζι θα πληρώσω παραπάνω λεφτά για να είναι η τρύπα από κάτω.
Βγαίνοντας από το μαγαζι ερωτεύτηκα και ένα ούτι αλλα δεν είναι για μας αυτό πολύ δύσκολο.
Δεκτή οποιαδήποτε πληροφορία σας .ευχαριστώ
AI-generated summary
Η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τις απορίες και εμπειρίες χρηστών σχετικά με το σάζι, ένα παραδοσιακό μουσικό όργανο. Ο konsgkou ξεκίνησε την αναζήτηση για πληροφορίες σχετικά με το σάζι, συγκρίνοντάς το με τον ταμπουρά και αναφέροντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει λόγω της έλλειψης θεωρητικής γνώσης. Ο pepe προσφέρει συμβουλές αναφέροντας πως το ούτι μπορεί να είναι πιο κοντινό στην παικτική λογική της κιθάρας από ό,τι το σάζι, παρά την απουσία τάστων στο πρώτο. Ο konsgkou, μετά από λίγη έρευνα, αποφασίζει τελικά να αποκτήσει το όργανο. Άλλοι χρήστες, όπως ο George Efsta, ζητούν συμβουλές για συγκεκριμένα τεχνικά ζητήματα του σάζι, όπως οι μπερντέδες και η κατασκευή. Ο Simon Steiner προτείνει τη θέαση ενός ντοκιμαντέρ για το σάζι το οποίο εξερευνά την ιστορία και τις πολιτισμικές του καταβολές. Συνολικά, η συζήτηση αντικατοπτρίζει μια κοινή επιθυμία για μάθηση και κατανόηση του σαζ μέσω ανταλλαγής εμπειριών και γνώσεων.
Καλωσήρθες φίλε.
Γενικώς θα πρέπει να ρίξεις μια ματιά στα θέματα της ενότητας «Παραδοσιακή μουσική -> Όργανα -> Ταμπουράδες, σάζια» (δηλ. αυτής όπου βρισκόμαστε και τώρα), όπου τα ίδια ζητήματα έχουν ξαναερωτηθεί και ξανααπαντηθεί.
Για ένα σημείο όμως που δε νομίζω ότι έχει ξανατεθεί:
Λάθος φαντάζεσαι. Εσύ υποθέτω πως τρομάζεις από το άταστο. Παρόλο που το ούτι είναι άταστο ενώ το σάζι έχει μπερντέδες, εντούτοις το ούτι είναι πολύ πιο κοντά στην παικτική λογική της κιθάρας και των τριχόρδων. Το σάζι είναι εντελώς παράλογο.
Χωρίς τάστα, στο ούτι θα φύγουν μερικά φαλτσάκια*, όσα και όταν τραγουδάμε χωρίς να έχουμε κάνει συστηματικά φωνητική ή να έχουμε φυσικό ταλέντο. (Η πλειοψηφία των ανθρώπων τραγουδάει έτσι και τραγουδάει ευχάριστα.) Όλα τα υπόλοιπα όμως στο ούτι γίνονται -σε κάποιο βαθμό- όπως φαντάζεσαι ότι θα γίνονταν. Στο σάζι η ανάμνησή μου από όταν πρωτομάθαινα (παίζοντας ήδη τρίχορδα καλούτσικα) είναι ότι, αν δε μου έλεγε ο δάσκαλος, δε θα μάντευα στον αιώνα τον άπαντα ότι πρέπει να χτυπήσω αυτή τη χορδή, να βάλω αυτό το δάχτυλο και να κάνω αυτή την πενιά.
*Μόλις το πρωτοπιάσεις βέβαια θα απορήσεις λίγο, αλλά σε λίγες μέρες θα έχεις σηνηθίσει ποιες περίπου είναι οι αποστάσεις πάνω στη χορδή από νότα σε νότα, αυτές που στα ταστωμένα όργανα σ’ τις δείχνουν τα τάστα.
Μιλάω φυσικα΄για το πώς θα πάρεις τον πρώτο αέρα του οργάνου, όχι για το πώς θα γίνεις σαζίστας ή ουτίστας.
ναι φίλε μου αυτό με τρόμαξε, το αταστο και το τυφλό παίξιμο, μα δέν νομίζω να είναι αυτί η επιλογή μου. ίσος να είναι το επόμενο όργανο.
θα κάτσω και θα διαβάσω και άλες σχετικές πληροφορίες για το σάζι και θα δω.
ευχαριστώ για το ενδιαφέρον. όταν αποφασίσω θα σας πώ 
Τελικά αποκτήσαμε το σαζακι και το ερωτευτήκαμε.
Μα εχω ένα προβληματάκι με τους μπερντέδες για το οποίο μάλλον θα ήταν σωστό να ανοίξω ένα καινούριο θεματάκι και τα λέμε εκεί.
Βρες άνθρωπο να παίζει, να σου δείξει μερικά πράγματα. Ας μην είναι δάσκαλος (αν είναι, ακόμα καλύτερα). Ή έστω, κάποιον που να παίζει λάφτα, ούτι, κάποιο τέτοιο όργανο.
Τις απορίες σου άκρες μέσες τις φαντάζομαι. ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΙΟΥΝΤΑΙ! Δεν αφορούν το σάζι αλλά τη μουσική του. Αν δεν έχεις επαφή, τότε καλύτερα να θεωρήσεις ότι πρόκειται να κάνεις ξεκίνημα από το μηδέν στη μουσική. Ξέχνα ό,τι ξέρεις από κιθάρα και τρίχορδα: για δεύτερη φορά νέος! Μόνο όταν φτάσεις σε κάποιο Α επίπεδο κατανόησης θα μπορέσουν όσα έμαθες να συναντηθούν με εκείνα που ήδη ξέρεις από τα άλλα όργανα, και τα δύο νήματα γνώσης να αρχίσουν να γίνονται ένα ενιαίο, μια μουσική παιδεία.
ναι είναι περίεργο όργανο. Θα εννοείς τις τεχνικές και τον τρόπο που παίζεται, ναι απίθανο να τα βρείς αυτά μόνος.προς το παρών εχω βρει και εχω εξοικειωθεί με τις νοτες και τα ενδιάμεσα διαστήματα πανω στην ταστιέρα, βγάζω μελωδίες από παραδοσιακά τραγουδάκια και παίζω με τους διάφορους δρόμους(να του πάρω λίγο τον αέρα βρε παιδί) . Αρχικά (με κουρδισμα G-D-A) μου φαίνεται ότι παιζοντας στη Α ,ηχητικά δεν μου κολλά η D ή η G.
λιγο δύσκολο να βρεις αλον που να παιζει τέτοια οργανα όμως.για δάσκαλο λογο οικονομικών δεν νομίζω, αργότερα ίσως.
Σιγά σιγά ότι μπορούμε μαθαίνουμε.
Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον νάσε καλά.
— Νέο μήνυμα προστέθηκε στις 13:05 ::: Το προηγούμενο μήνυμα δημοσιεύθηκε στις 13:02 —
Κανένα καλό βιβλίο κυκλοφορεί; Μήπως ξέρετε
SAZ — un road movie de l’Europe à l’IRAN
Ce film révèle les secrets du saz
Après une première réussie au festival du film d’Istanbul, la première officielle en Allemagne du documentaire « SAZ – The Key of Trust » de Stephan Talneau a eu lieu à Berlin. La projection inaugurait le festival « #disPlaced – #replaced 2 », un événement interdisciplinaire présentant le travail d’artistes d’origine turque en Allemagne.
Le film est un documentaire impressionnant consacré au voyage de Petra Nachtmanova à la recherche des racines du saz. Son périple la conduit à Khorassan, dans l’est de l’Iran, où la musicienne berlinoise suppose que se trouvent les origines de l’instrument.
En chemin vers sa destination, Nachtmanova nous emmène dans un monde musical et nous montre les multiples facettes de cet instrument mystérieux. Dans les récits des personnes qu’elle rencontre, le son du saz exprime la mélancolie, la nostalgie et la révolte. On attribue à l’instrument une profonde sagesse et une grande spiritualité, ainsi que le pouvoir de bâtir des ponts et de créer des liens entre les êtres humains. Le film dépeint ces liens avec une grande sensibilité et laisse une profonde humilité face aux mystères de cet instrument, ainsi qu’une envie encore plus grande de découvrir les sonorités de sa musique.
Traduit avec DeepL.com (version gratuite)
Traduit avec DeepL.com (version gratuite)
Bonjour à tous !
Même si le sujet est ancien, je profite de celui-ci pour poser quelques questions afin de ne pas en ouvrir un nouveau.
J’ai acheté il y a quelques jours un saz d’occasion à manche court (19 frettes), mais son ancien propriétaire ne connaissait presque rien de l’instrument. Je vous serais donc reconnaissant de bien vouloir m’aider !
Du point de vue de la construction, ce qui m’a impressionné, c’est qu’il n’a absolument aucun barrage sous la table d’harmonie.
Voici mes questions…
-
À l’endroit où le manche rejoint la caisse, il y a deux frettes au même emplacement, c’est-à-dire au dernier… Quelqu’un sait-il pourquoi ?
-
À l’arrière du manche, au niveau des ligatures des frettes, les extrémités dépassent légèrement et sont gênantes lorsque la main monte et descend…
C’est peut-être une manie de ma part, mais j’aimerais avoir votre avis. Elles dépassent si peu que je n’arrive pas à les attraper avec de petits ciseaux (j’ai même pensé à les brûler avec un briquet).
Tous vos conseils sont les bienvenus…
Mon accordage est ré-sol-do 0 ; il n’est peut-être pas adapté à un saz court, mais j’apprends en ce moment un morceau traditionnel bien précis.
Merci beaucoup.. !
Même si je n’y connais rien en lutherie, en général, le saz a des cordes bien plus détendues qu’un bouzouki, par exemple. Il n’a donc peut-être pas besoin de barres d’âme, du moins du point de vue de la statique. Je crois que, de toute façon, la table est généralement dépourvue de barres d’âme.
Quand on dit qu’il y a 19 frettes, quelle note donne la dernière frette du Ré ? Pour les instruments tempérés, on dit « tant de frettes » et on se comprend, mais pour le saz, c’est plus flou. L’octave peut compter 14 ou 15 frettes, voire davantage ; il n’y a pas de règle absolue. Enfin, quelle que soit la note, je suppose qu’on t’a laissé une frette en réserve pour que tu puisses obtenir un micro-intervalle au milieu du dernier demi-ton, si tu le souhaites. Sinon, tu la colles contre la suivante.
Pour la douleur causée par le nœud, je n’ai rien à proposer, si ce n’est de te mettre un peu au creusement ou à l’aviron pour te faire durcir la peau ! 
Entre l’avant-dernier et le dernier fretté, j’ai un ré dièse.
Distance de 72 cm entre les deux chevalets.
Cet instrument avait été confié à l’école de musique de Corinthe, donc je n’ose pas faire beaucoup de changements sans savoir ce que je fais, à part une ou deux petites modifications de l’accordage.
Voilà, tu as donc une octave + encore un demi-ton. Je ne sais pas, je n’ai jamais joué d’un saz comme ça, mais logiquement, tu n’as pas besoin de la note entre le ré à l’octave et le ré♯ à l’octave.
En fait, tu as simplement une frette supplémentaire à placer là où tu penses qu’elle pourrait être nécessaire. Tu peux donc déplacer les frettes une par une vers l’arrière, de façon à ce que les deux frettes adjacentes soient d’abord sur le ré, puis sur le do♯, et ainsi de suite, jusqu’à atteindre l’endroit où tu veux la note supplémentaire ; là, tu sépares la première des deux frettes côte à côte et tu la places au milieu du demi-ton que tu veux diviser.
Quel bazar… Laisse plutôt tomber. Ou garde-la en réserve au cas où l’une d’elles viendrait à se casser.