Ο περιηγητής Edmund Innes αναφέρεται στις [b][u]δισκογραφικές εταιρείες στην Ελλάδα του 1930.[/b][/u]
Την έκδοση του βιβλίου αυτού, που υπάρχει ολόκληρο στο σύνδεσμο αυτό, υπογράφει ο Ολλανδός γνώστης του ρεμπέτικου και συλλέκτης, Hugo Strotbaum.
AI-generated summary
Το «Innes Report» είναι έκθεση 160 σελίδων του Edmund Michael Innes, υπαλλήλου της His Master’s Voice, ο οποίος επισκέφθηκε την Ελλάδα για δύο μήνες το 1930, προκειμένου να μελετήσει την αγορά δίσκων και τον ανταγωνισμό της Columbia, καθώς και την καταλληλότητα του αντιπροσώπου Κισσόπουλου. Η έκθεση, που δημοσιεύθηκε διαδικτυακά από τον συλλέκτη Hugo Strotbaum, περιλαμβάνει λεπτομερή στοιχεία για τις δισκογραφικές εταιρείες, τις διευθύνσεις τους, τις παραγωγές, τις πωλήσεις και τις σχέσεις με παράγοντες της αγοράς.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον μεγάλο αριθμό ηχογραφήσεων που δεν κυκλοφόρησαν: από 1.059 τίτλους που ηχογραφήθηκαν μεταξύ 1926 και Μαΐου 1929, εκδόθηκαν μόνο 614, ενώ από 47 ηχογραφήσεις του Αγγελόπουλου κυκλοφόρησαν μόλις 6. Οι συμμετέχοντες θεωρούν την έκθεση σημαντική πηγή όχι μόνο για την ιστορία της δισκογραφίας, αλλά και για την κοινωνική ιστορία της Ελλάδας. Το 2025 αποτέλεσε επίσης αντικείμενο παρουσίασης των Ορδουλίδη και Κοκκώνη.
Δεν είναι κανονικό βιβλίο, ούτε ο Innes περιηγητής. Ήταν υπάλληλος της His Masters Voice και είχε σταλεί στην Ελλάδα, όπου κάθησε δύο μήνες, να γνωρίσει επί τόπου την αγορά εν όψει του εργοστασίου που ετοίμαζε η (τότε) ανταγωνίστρια Columbia, με αντιπρόσωπο τον Λαμπρόπουλο, και να προτείνει αν θα διατηρηθεί ο ανεπαρκής, κατά τη γνώμη της εταιρίας, αντιπρόσωπος Κισσόπουλος ή αν θα επιλεγούν άλλες λύσεις.
Ο Innes έγραψε μία πολυσέλιδη δακτυλογραφημένη έκθεση (160 σελίδες) όπου παρουσιάζεται αναλυτικότατα η κατάσταση της ελληνικής αγοράς δίσκων γραμμοφώνου και γίνονται προτάσεις. Η έκθεση είναι πραγματικά πολυτιμότατο στοιχείο για τον ερευνητή όχι μόνο της αγοράς δίσκων αλλά γενικότερα της κοινωνικής ιστορίας της Ελλάδας την εποχή εκείνη. Την είχα διαβάσει διεξοδικά όταν ο φίλος Hugo Stroetbaum την έβγαλε στο διαδίκτυο.
Edmund Michael Innes
Report on Visit to Greece April-May 1930
μετα απο 12 χρόνια, μετακόμισε εδώ πιο κάτω…
3 Likes
πολυ ενδιαφέρουσα αναφορά για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα (τότε).
που βρήκε ολα αυτα τα στοιχεία?
το τι εγινε στη συνάντηση με τον Δημητριάδη.
τις διευθύνσεις ολων των εταιριών, με οδο και αριθμό!
τι παραγωγές κανουν οι άλλοι κτλ.
ενδιαφέρον εχει το πόσες εγγραφές δεν εκδοθηκαν καν !!!
παραθέτω ενα μικρό απόσπασμα απο τα συμπεράσματα του.
<Το ποσοστό των απωλειών σε τίτλους που καταγράφονται είναι υπερβολικά
υψηλό. Από το 1926 έως τη συνεδρία του Μαΐου 1929, ηχογραφήσαμε 1059 τίτλους και
εξέδωσε(ο υπευθυνος Αθηνών) μόνο 614, χάνοντας έτσι 445 ή 42%. Δεν έχει σημασία για
αν, μεταξύ ενός τέτοιου αριθμού μη εκδοθέντων τίτλων, και ένας σημαντικός
αριθμός των επιτυχιών με τις μεγαλύτερες πωλήσεις έχει χαθεί?(Ηχογραφήσαμε 47 τίτλους
από τον Αγγελόπουλο και πέτυχε μόνο την έκδοση 6!). Χωρίς να μιλάμε για
η εξαιρετική αποτυχία του 1927, αυτό οφείλεται κυρίως σε σφάλματα του
εγγραφέα . Έχω παρατηρήσει ότι δεν έμεινε κανένας από τους καταγραφείς μας πίσω
στην Ελλάδα, ενός ικανού και διεξοδικά ειδικού
χειριστή, με εξαίρεση τον κ. Λόρενς. >
REPORT ON VISIT TO GREECE
APRIL-MAY 1930
by Edmund Michael Innes
Το “Innes Report” είναι ουσιαστικός ογκόλιθος για την έρευνα στην ελληνική δισκογραφία της εποχής, έχει αφήσει εποχή.
1 Like
Innes’s report was the subject of a presentation by Ordoulidis/Kokkonis in 2025:
And the presentation on YouTube:
2 Likes