« Du tamboura au bouzouki », 2e édition

La société civile à but non lucratif L’Histoire de la musique grecque (78 tours) a le très grand plaisir de vous annoncer l’achèvement — après plusieurs années de recherches et de rédaction par Stavros Kouroussis — de la deuxième édition de « Du tambouras au bouzouki », dont la première édition, parue en 2013, avait rencontré un grand succès et qui a reçu en 2014 le premier prix Best Discography décerné par l’Association for Recorded Sound Collections (ARSC) des États-Unis.

La deuxième édition est désormais publiée en deux volumes — en raison de l’abondance des informations — et comprend un matériel inédit, nouveau et très riche, consacré à l’histoire et à l’évolution du tambouras au fil des siècles.

Dans le premier volume, le lecteur suivra le parcours de l’instrument de l’Antiquité à l’époque byzantine, à travers des sources historiques difficiles à trouver. Il découvrira les auteurs et intellectuels étrangers qui ont décrit en détail les instruments de la famille du tambouras, du VIIIe siècle apr. J.-C. jusqu’à la fin du XIXe siècle. Plus de 100 témoignages, pour la plupart inconnus, de voyageurs grecs et étrangers, depuis l’époque de la domination ottomane, du XVIe siècle jusqu’au début du XXe siècle.

Parmi bien d’autres éléments, on distingue les références aux combattants grecs de 1821, tels que Kolokotronis, Botsaris, Tsingourakos, Kasomoulis, etc. ; le témoignage inédit d’un voyageur allemand décrivant Nikitaras jouant du tambouras tandis que ses compagnons dansaient ; les commandes de bouzoukis et de tambouras passées par Ali Pacha en 1817 pour les musiciens de sa cour ; ainsi que d’autres documents totalement inconnus qui composent un puzzle de contrastes au cours du fascinant cheminement de notre peuple vers la liberté, à travers ses pratiques musicales. Les éléments rassemblés offrent une image complète du tambouras en tant que moyen d’expression le plus authentique du peuple grec au fil des siècles, ainsi que principal instrument de sa tradition populaire. Écoutez d’où nous venons en tant que peuple musicien et interrogez-vous, vous aussi, avec l’auteur, sur l’impérieuse nécessité musicale de restaurer et de réintroduire le tambouras dans notre tradition populaire contemporaine. Le rare et abondant matériel iconographique (gravures, colorées ou non, ainsi que photographies) accompagne les textes et les enrichit, tout en mettant en évidence la valeur de cet instrument dans la tradition musicale grecque au fil des siècles.

Pour conclure cette présentation, nous ne pouvons passer sous silence la valeur particulière du disque numérique d’accompagnement (CD), qui contient des enregistrements extrêmement importants et particulièrement rares : deux des six enregistrements réalisés à Görlitz, en Prusse, en 1917 sont publiés pour la première fois ; ils constituent les premières captations sonores historiques de l’instrument. Les bouzoukistes Antonios Lingkos et Kostas Kalamaras y participent. Sont également présentés les premiers échantillons sonores de l’instrument dans la discographie commerciale, à travers l’œuvre complète de Konstantinos Kokotis, Manolis Karapiperis et Thanasis Manetas, avec Sotiris Gavalas au chant. Nombre de ces enregistrements n’avaient jamais été diffusés et avaient été inclus — pour la première fois — dans la première édition du présent ouvrage, sous forme de numérisations directes réalisées à partir des matrices originales.

Le deuxième volume, actuellement en cours de publication, est exclusivement consacré au rebetiko et comprend lui aussi des informations et des documents inconnus sur sa naissance et son évolution.


12 « J'aime »

Συγχαρητήρια Σταύρο, περιμέναμε πολύ καιρό αυτή την έκδοση. Αναμένω να την πάρω επιτέλους στα χέρια μου στην τελική της μορφή.
Εδώ και μια δεκαετία, από την πρώτη έκδοση, δεν είχες σταματήσει την έρευνα και την συλλογή στοιχείων. Εν τω μεταξύ το φως που έριξες στα ντουζένια έχει πλέον αποδώσει καρπούς, με πολύ κόσμο να ασχολείται ενεργά με τα κουρδίσματα (μέχρι και ένας εξαιρετικός δίσκος από τον Αντρέα και και τον Ευριπίδη στην Θεσσαλονίκη).
Σε ευχαριστούμε πολύ για την δουλειά και το μεράκι σου, και εύχομαι αντίστοιχη συνέχεια και σε άλλα πεδία έρευνας γύρω από το ρεμπέτικο.

4 « J'aime »

Καλοτάξιδο!
Μήπως γίνει και καμία επανέκδοση της Α’ έκδοσης; Δεν υπάρχει πουθενά, προς αγορά.

Μπράβο Σταύρο. Καλοτάξιδη και η νέα έκδοση.

Καλοτάξιδο Σταύρο.Διαμάντια οι ερευνές και οι εκδόσεις σου.

Κανα μαγαζι γνωριζετε να το παραγγειλουμε? Μονο την α εκδοση βρισκω

Έχουν ανακοινωθεί Πολιτεία και Ιανός, αλλά ακόμα καλύτερα να μιλησετε απευθείας με την εταιρίας που το εξέδωσε:

1 « J'aime »

Που τη βρήκες? Διότι εγώ τη βλέπω παντού εξαντλημένη?

Η πρώτη έκδοση είναι εξαντλημένη εδώ και πολλά χρόνια, αλλά η δεύτερη που βγήκε τώρα περιέχει όλα τα στοιχεία της πρώτης επικαιροποιημένα και εμπλουτισμένα. Πλέον χρειάστηκαν δύο τόμοι για όλο το υλικό που είχε συγκεντρωθεί.

Η δεύτερη έκδοση είναι διαθέσιμη τώρα στις 78strofes.gr

Το site ομως αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα που μαλλον θα επιλυθεί Δευτέρα η Τρίτη, οπότε δεν εμφανίζει την τιμή και δεν δίνει επιλογή αγοράς μέσω καλαθιού.

Το βιβλίο κοστίζει 30€ με τα μεταφορικά του μέσα.

Μπορεί όποιος θέλει να το αγοράσει με μεταφορά σε τράπεζα Πειραιώς (αν γινει πληρωμη απο αλλη τραπεζα τα έξοδα συναλλαγής πρέπει να βαρύνουν τον αγοραστή, περιπου 2 ευρω).

Αλλιώς απο εβδομάδα με όλους τους γνωστούς ηλεκτρονικους τροπους (κάρτες, κ.τ.λ.).

Επίσης μπορεί να επικοινωνήσει απευθείας με την εταιρία ή τον συγγραφέα.

Σωστή η σημείωση του Νίκου, επίσης να πω οτι όλα οσα αναφέρω πιο πάνω ειναι κατόπιν επικοινωνίας με την εταιρεία που είχα σήμερα για να το παραγγείλω.

Για την ιστορία επέλεξα την μεταφορά μέσω τραπέζης.

Ναι εχεις δικιο, δεν ειδα τα “εξαντλημένο”

Καλησπέρα και καλή χρονιά στην παρέα,
Να ενημερώσω ότι το βιβλίο είναι πλέον διαθέσιμο και στην Πολιτεία: ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΑΜΠΟΥΡΑ ΣΤΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ (ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΜΟΣ +CD) / ΚΟΥΡΟΥΣΗΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

2 « J'aime »

Ωραία, θα το ξεφυλλίσω σε πρώτη ευκαιρία.

Βλέπω στα στοιχεία που παραθέτει το σάιτ της ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ:
“Επιμέλεια και διόρθωση κειμένων: Μάνθος Μανιός, Ελένη Σπυροπούλου
Τελική επιμέλεια κειμένων: Γιώργος Πολίτης”

Η απορία μου είναι:
Οι δύο πρώτοι επιμελητές/διορθωτές το πήγαν μέχρι κάπου το έργο τους και μετά συνέχισε ο “τελικός επιμελητής” ή ολοκλήρωσαν την επιμέλεια/διόρθωση και μετά το ξανακοίταξε ο “τελικός επιμελητής”;

Βρέθηκα σήμερα στην ΠΟΛΙΤΕΙΑ και ξεφύλλισα το βιβλίο.

Ωραίο τυποτεχνικά αλλά μεγάλη η γραμματοσειρά. Μπράβο για τα νέα κειμενικά ευρήματα (κάποια αντλημένα και από τα «Αστικολαϊκά παραλειπόμενα» εδώ στο Φόρουμ, χωρίς ακριβόλογη παραπομπή, μια και γράφεται απρόσεχτα «Αστικολαϊκά-παραλειπόμενα»…).

Όσον αφορά τη γλωσσική φροντίδα του βιβλίου, μια και είναι το πρώτο που προσέχω, από ένα πρώτο αλλά εκτενές ξεφύλλισμα θα έλεγα ότι η τριάδα των διορθωτών/επιμελητών δεν ανταποκρίθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Λάθη αρκετά και καραμπινάτα. Όσον αφορά μάλιστα τα πάμπολλα παραθέματα παλαιών κειμένων σε πολυτονικό, αλλού λείπουν τόνοι, αλλού μπαίνουν τόνοι αχρείαστοι, αλλού είναι παρατονισμένες οι λέξεις, αλλού είναι γραμμένες ανορθόγραφα κλπ

Το βιβλίο δεν το έχω παραλάβει ακόμη και σε καμία περίπτωση δεν είμαι σε θέση να το αξιολογήσω όπως εσύ, αλλά μου έκανε εντύπωση ενα βιβλίο που διαβάζω αυτή την περίοδο που έχει παραπομπή στο φόρουμ.
Κλασικα θα ανοίξω το αντίστοιχο νήμα οταν το τελειώσω (αν δεν υπάρχει ήδη).

1 « J'aime »

Όσον αφορά τα πολυτονικά κείμενα τηρήθηκε η ορθογραφία των πρωτότυπων κειμένων στις αρχικές πηγές.

Δηλ. για παράδειγμα, στη σελίδα 149, όπου αναδημοσιεύεται το πασίγνωστο κομμάτι από το «Τριφυλιακόν Ημερολόγιον» του 1908, η ορθογραφία είναι αυτή;

«της ωραία κωμοπόλεως»
«προμυθοποθούνται»
«διλίας»,
«φυλατικής υπηρεφανείας»
«χίρας»
«συγχρόνων» (αντί «συγχρόνως»)

2 « J'aime »

Κι άλλα παραδείγματα, για να δούμε εάν “τηρήθηκε η ορθογραφία των πρωτότυπων κειμένων στις αρχικές πηγές”:

Σελ. 118: τι είναι «οικοωθέντες»; Το σωστό είναι… «οικειωθέντες»!
Σελ. 126: τι είναι αυτό το «περίσματος»; Το σωστό είναι… «πείσματος»!
Σελ. 151: έγραψε ο Χατζόπουλος βιβλίο «Ο πύργος του Ασπροπόταμου»; Όχι…. «του Ακροπόταμου» έγραψε
Σελ. 173: τι είναι το «Αρχιδούκος»; Το σωστό είναι… «Αρχιδουκός»…
κλπ κλπ

3 « J'aime »