Ψάχνω στίχους από μερικά τραγούδια...

Ia sas

proton me sichoreite ia ta grammata alla m afto to computer pou echo simera den ginetai (i den vrisko pos na t allakso) na vallo ellinika grammata

efchomai na min sas talaipori poli

psachno ta stichoi apo ta tragoudia : “iati foumaro kokaini”
" min orkizesai vre pseftra"
“chronia polla stin ksenitia”

echei alla tria tragoudia pour den vriska ta stichoi alla kai pou den ksero ta titla :

to proto lei : sto kafe aman
ax iavrim aman

milaei ia to oti paizei outi oli mera sto kafe aman

to deftero leei : thalassa lipisou ligo pia kai mena
fere tin agapi mou apo ta ksena

to trito einai pou to paizi o ross dailey pano sto album kafe aman, einai se xitzaz kai leei :

zoula zoula…

kai istera na me petakseis…

efcharisto para poli an mporeite na me boithisete

ps: epsaksa pano so youtube kai sto kithara.vu alla den brika tipota

Εδω ειναι το πρωτο http://kithara.vu/ss.php?id=Mjg1ODEyODM1
το δευτερο http://kithara.vu/ss.php?id=MTg5OTUzNTYy
το τεταρτο http://kithara.vu/ss.php?id=MTg0NzYwNDY4

Να προσθέσω:
“Γιατί φουμάρω κοκαΐνη”, ο τίτλος του πρώτου.

Πού 'ναι εκείνα μου τα κάλλη πού 'ναι η τόση εμορφιά
στην Αθήνα δεν είχε άλλη τέτοια λεβεντιά.

Ήμουν κούκλα, ναι στ’ αλήθεια, με μεγάλη αρχοντιά
δε σας λέγω παραμύθια τρέλανα ντουνιά.

Μα μ’ έμπλεξε ένας μόρτης
αχ, ένας μάγκας πρώτης
μου πήρε ό,τι είχα και μ’ αφήνει
Μου πήρε την καρδιά μου
τα νιάτα τα λεφτά μου
κι απ’ τον καημό φουμάρω κοκαΐνη.
-Αχ πανάθεμά σε κοκαϊνη μ’ έφαγες τη φτωχιά.

Μ’ αγαπούσαν αφεντάδες νέοι, γέροι και παιδιά
κι όλοι πρώτοι κουβαρντάδες μεσ’ στην αγορά.

Αχ, τι όμορφα περνούσα με τραγούδια και κρασί
κάθε μέρα εγλεντούσα τι ζωή χρυσή.

Και τώρα η καημένη
γυρίζω μαραμένη
γιατί ο σεβντάς του μάγκα δεν μ’ αφήνει
με τρέλανε ο μόρτης
ο κοκαϊνοπότης
γι’ αυτό κι εγώ φουμάρω κοκαΐνη.

“Είσαι πόντος”

Ζούλα ζούλα το δουλεύεις
νέο νούμερο γυρεύεις
το φαΐ σου για ν’ αλλάξεις
κι ύστερα να με πετάξεις.

Είσαι ψεύτρα και ζηλιάρα
άλφα μάρκα κατεργάρα
το ρεκόρ το έχεις πάρει
από κάθε αλανιάρα.

Το φαΐ σου για ν’ αλλάξεις
κι ύστερα να με πετάξεις.

Ζούλα ζούλα μου το στρίβεις
σε ρωτώ και συ με βρίζεις
είσαι πόντος έξτρα έξτρα
κι ύστερα ζητάς και ρέστα

Το φαΐ σου για ν’ αλλάξεις
κι ύστερα να με πετάξεις.

Ζούλα ζούλα εξηγιέσαι
και μετά μου το αρνιέσαι.
Τώρα πάρε πια τη βόλτα
κι όποια θέλεις κτύπα πόρτα.

Το φαΐ σου για ν’ αλλάξεις
κι ύστερα να με πετάξεις

Έλα γιάλα! Γεια σου, Ρίτα
Γεια σου, Σαλονικιέ μου.