Μάλλον Αλέξανδρε. Ήταν πολύ ωμό για να το εκλάβει κάποιος ως αστείο.
Αχός βαρύς ακούγεται πολλά μολύβια πέφτουν,
τα πληκτρολόγια σιωπούν και τα ποντίκια τρέμουν.
Ποιος ειν’ αυτός που έρχεται και κουρνιαχτό σηκώνει;
Μην είν’ ο Γιάννης ο φονιάς; Μην είν’ ο γιος του Δράκου;
Δεν είναι ο Γιάννης ο φονιάς, μήτε ο γιος του Δράκου,
είναι ο μέγας Ποιητής, των λέξεων ο πλάστης.
Που κριτική δεν δέχεται, την σάτιρα ξορκίζει
μονάχα αυτός θα κανονά, τι λέμε θα ορίζει.
Κι αν όμως κάποτε κανείς, σκεφτεί να πάει κόντρα
Σ’ αυτούς που συντονίζουνε χτυπάει σιγά την πόρτα.
Δεν είναι δω για πάλεμα δεν είναι δω για γλέντι.
Εδώ 'ναι η τέχνη η ψηλή, οι στίχοι που θα μείνουν.
Εδώ είν’ ο μόχθος του μυαλού και της ψυχής το άχθος,
Συντακτικό, Γραμματική, τι να μας πει κι ο Μάρκος.
Οι οθόνες τρεμοπαίξανε, τα φώτα χαμηλώσαν,
το μοιρολόϊ άρχινησε, τα μάτια εβουρκώσαν.
(Μέχρι το “μην ειν” ο γιος του Δρακου" το λέει γυναικεία φωνή με αγωνία. Μετά συνεχίζει βαριά αντρική φωνή).
Εγώ θα το έφτιαχνα
Μα όχι στην τέχνη πάνου
οπότε και θα μπορούσε το όνομα του Μπαρμπαγιάννη να ακολουθήσει ολόκληρο, όχι κουτσουρεμένο…
Θεωρώ απαραίτητο να επισημάνω πως η συγκεκριμένη συζήτηση έχει ξεφύγει σε ορισμένα σημεία από την κριτική επί της ουσίας και έχει πάρει χαρακτήρα προσωπικής αντιπαράθεσης.
Ανεξάρτητα απο τις προθέσεις του, θεωρώ ότι ο Άνθιμος έχει δεχθεί δυσανάλογη προσωπική επίθεση. Παράλληλα, θεωρώ πολύ πιθανό η Νεφέλη να έχει επισης πληγωθεί.
Όλοι έχουν δικαίωμα να διαφωνούν έντονα και να ασκούν κριτική. Δεν έχουν όμως θέση εδώ οι προσωπικές αιχμές, οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί και η στοχοποίηση.
Παρακαλώ λοιπόν από εδώ και πέρα η συζήτηση να περιοριστεί στην ουσία του θέματος.
Αλέξανδρε θα ήθελες να εξηγήσεις ποια είναι η “ουσία” του θέματος;
Και αν θέλεις βοήθησέ με να καταλάβω πώς “λερώνει” κάποιος ένα νήμα με στίχους; Άσχετα αν είναι πετυχημένοι ή όχι;
Για μένα άλλο το να ζητήσει ευγενικά κάποιος να διαγραφεί ένα ποστ από τον συντάκτη του και άλλο να χαρακτηρίζεται “λέρωμα” αυτό που έχει γράψει.
Προσπάθησα να αποφύγω το όποιο κομφουζιο με Άκη Πάνου κύριε Νίκο, αλλά από κάθε ηθική πλευρά και να το δεις, δεν κόβεις από Μπαρμπαγιάννη, συμφωνώ
Παρακαλώ πολύ, ας μη νομίσει κανείς ότι θέλω να ρίξω λάδι στη φωτιά. Απλώς δεν μπορώ να μην εκφράσω τον ενθουσιασμό μου για την έξοχη δημοτική παρωδία του Λουκά!
Ποιο κομμάτι παρωδεί ο φίλος; Δεν το έπιασα καν
Το όλο στυλ των δημοτικών τραγουδιών.
Πλάκα πλάκα, ένα δισκάκι στίχοι το φκιασαμε. Μανι μανι. Γτ είμαστε και πολύ ρεμπέτικο φόρουμ ναουμε
Ο χρόνος είναι τρίμμα
Τριάντα χρόνια επιτυχίες
Περισσότερο χαίρομαι για την επιδημία ποιητικού οίστρου που ξέσπασε, παρά λυπάμαι για τις τριβές (που είναι αναπόφευκτες, τόσος κόσμος, τόσον καιρό, ε, μια στα τόσα θα συμβεί και κάτι - δεν πειράζει, καλή καρδιά).
Καθόλου δεν πληγώθηκε η Νεφέλη - ελεύθερος ο καθείς να γράφει ό,τι έχει !
Κι αν είχε τόνους θα το έκανε πιο ευκολοδιάβαστο!![]()
Ιδού το περί ού ο λόγος:
Αχός βαρύς ακούεται, πολλά τουφέκια πέφτουν.
Μήνα σε γάμο ρίχνονται, μήνα σε χαροκόπι;
Ουδέ σε γάμο ρίχνονται, ουδέ σε χαροκόπι,
η Δέσπω κάνει πόλεμο με νύφες και μ’ αγγόνια.
Αρβανιτιά την πλάκωσε στου Δημουλά τον πύργο.
«Γιώργαινα, ρίξε τ’ άρματα, δεν είν’ εδώ το Σούλι.
Εδώ είσαι σκλάβα του πασά, σκλάβα των Αρβανίτων.
Το Σούλι κι αν προσκύνησε, κι αν τούρκεψεν η Κιάφα,
η Δέσπω αφέντες Λιάπηδες δεν έκανε, δεν κάνει»,
Δαυλί στο χέρι νάρπαξε, κόρες και νύφες κράζει:
«Σκλάβες Τούρκων μη ζήσομε, παιδιά μ’, μαζί μου ελάτε».
Και τα φυσέκια ανάψανε κι όλοι φωτιά γενήκαν.
Τουλάχιστον επικό το κείμενο.. μου σηκώθηκε η τρίχα.. κάτσε να την παίξω να πέσει που έλεγε και ο σχωρεμενος ο τζιμακος ![]()
![]()
![]()
Αλλά όντως επικ
Να σου πω την αλήθεια δεν σκέφτηκα την 'Δέσπω". Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν το κλασικό “Τρία πουλάκια κάθονταν”. Απλά αυτές είναι εκφράσεις που απαντούν συχνά σε ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο.
Όπως είπε και ο Περικλής πιο πολύ αναφερόμουν στο συνολικό στυλ των δημοτικών τραγουδιών.
Στους δικούς μου ΄στίχους αναφέρεσαι;
Οϊ ρε, στα τελείως κακίστου επιμέλειας κείμενα μου αναφέρεται. Τα δικά σου είναι εκδοσιμα χαχαχα