Μουσική στόν Θερμαστή του Μπάτη

#1

Προχτές ακουγα τον Θερμαστή απο τον Βραχνά,και ελεγα μέσα μου οτι , κι αυτός επαιζε την μισή εισαγωγή διπλή ανάμεσα στα κουπλέ οπως κι ο Μπάτης στον δίσκο.Αυτό που οι περισσότεροι μουσικοί σήμερα δεν το κάνουν
Κι εκεί ανακάλυψα κάτι που δεν το είχα μέχρι τώρα παρατηρήσει.Ανάμεσα στο τρίτο και τέταρτο κουπλέ,λίγο μετά την επιφώνηση Γειά σου Μπάτη με τον μπαγλαμά σου,2.17 ,ενώ ξεκινάει πάλι να την κανει διπλή,το γυρνάει και το αλλάζει!!
Δεν εχω ιδέα αν το εχουν προσέξει κι αλλοι φίλοι,πάντως αν εχει γραφτεί κι αλλού κάτι τέτοιο ας το σβήσουν οι συντονιστές…

2 Likes

(Νίκος Πολίτης) #2

Φοβάμαι Κώστα πως το τί ακριβώς συνέβη, δεν θα το μάθουμε ποτέ. Ναι, κάτι γίνεται στο 2.17 αλλά αν ο Μπάτης ξεκίνησε για δεύτερη εισαγωγή και άλλαξε γνώμη, ή ήταν απλά ένας λανθασμένος δακτυλισμός, δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Η συνήθης πάντως πρακτική της εποχής ήταν να μην ξοδεύουν και πολλή φαιά ουσία προσυμφωνώντας πόσες διπλές και πόσες ημίδιπλες εισαγωγές θα παίξουν, πού, κλπ: ξεκίναγαν και όπου τους βγάλει. Αν κάτι πάει λίγο στραβά, θα τους «ξυπνήσει» ο μηχανικός ήχου, που βλέπει ότι με το επιπλέον κουπλέ που ξεκίνησαν δεν θα χωρέσει με άνεση η ηχογράφηση. Είναι οι απότομες επιταχύνσεις στο τέμπο, που πολλές φορές έχουμε συζητήσει. Εδώ όμως, στο 2.17, έχουμε ακόμα άνετα χώρο και δεν τίθεται τέτοιο θέμα. Πάντως, και σε αυτήν την ηχογράφηση έχουμε την κλασική σταδιακή επιτάχυνση του τέμπο.

2 Likes

(Νίκος Σαρηγιάννης) #3

γενικά ο μπάτης είναι λίγο χύμα στο πώς θα μπει και πώς θα βγεί. στο συγκεκριμένο όμως έχει σαφή δομή, απλά φαίνεται να μπλέχτηκε στο επίμαχο σημείο.
πάντως στις παρέες πετυχαίνω όλους τους δυνατούς συνδυασμούς, μιας που είναι από τα κομμάτια που μαθαίνουν πολλοί στο ξεκίνημα και άρα το ξέρουν οι περισσότεροι.

2 Likes

#4

Νομίζω ότι δεν είναι ίδιον του Μπάτη αλλά της ίδιας της μουσικής. Η αυστηρά προδιαγεγραμμένη -από τη σύνθεση- δομή, τόσες εισαγωγές, τόσες στροφές κλπ., ενώ υπήρχε ήδη σε πιο περίτεχνα σμυρναίικα κομμάτια, στα πειραιώτικα ακόμα δεν είχε επικρατήσει.

Θα έλεγα ότι απ’ όλες τις ρεμπέτικες φόρμες, αυτή που κατεξοχήν δε στέκει χωρίς αυστηρή δομή είναι το αργό ζεϊμπέκικο. Ο Μπάτης δεν ξέρουμε να έπαιζε τέτοια. Πέρα από αυτό, στα σμυρναίικα υπήρχε και πιο οργανωμένη ενορχήστρωση, με κατανεμημένους ρόλους, ενώ ο Μπάτης διατηρεί ακόμη το στυλ του one man band που κάνει ό,τι θέλει αδέσμευτος από άλλους (όπως το βλέπουμε σε ακραία μορφή στον Κατσαρό). Δεν έπαιζε βέβαια μόνος του, αλλά το να συμμετέχει σε οργανωμένη κομπανία ήταν κάτι που βρισκόταν στα πρώτα του βήματα εκεί.

1 Like

(Νίκος Σαρηγιάννης) #5

ακριβώς έτσι, ο μπάτης είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. θα είχε πολύ ενδιαφέρον να ακούγαμε τις απορριφθείσες μήτρες, όπως του καραπιπέρη που κάποιες έχουν μεγάλες διαφορές.

1 Like