ΚΑΛΗΜΕΡΑ


(Κώστας Φέρρης) #1

Ύστερα από πολύμηνη αθέλητη απουσία, επιστρέφω δρυμύτερος, κι ας λείπουν οι περισσότεροι…
Καλημέρα σας…

Χαμένος είμαι από καιρό
ψάχνω το στίγμα σου να βρω
τσιφτετελού μου αγύρτισα
Ελλάδα τουρκογύφτισα.

Να σε στριμώξω στη γωνιά
φωτιά να βάλω στο ντουνιά
και να τους πιάσει η μπέμπελη
μες στη ζωή τη ρέμπελη.

Ύπνε βαθύ κι απόκοσμε
παλιοζωή παλιόκοσμε
και παλιοκοινωνία σου
**** την αδικία σου.

Μα σαν την πέτρα που κυλά
δεν πιάνεις ρίζα πουθενά
την άλλη κλαις τη μιά γελάς
του ξύπνου και του ονείρου Ελλάς.

Φ.


(Νίκος Πολίτης) #2

Καλώς σε βρίσκουμε Κώστα, οι όποιοι πιστοί απέμειναν… Κιʼ εγώ την (ξανα-) κάνω αύριο – μεθαύριο!

Μια και, όπως βλέπω, είσαι δόκιμος και άπειρος ακόμα, φαντάζομαι σιγά σιγά να αποκτήσεις κάποια πείρα (πού να συγκριθεί ένα μήνυμα με 355!!!). Δύσκολη και με κακοτοπιές η ζωή στο φόρουμ…


(Νίκος Φρονιμόπουλος) #3

Και πάνω που σε σκεφτόμουνα βρε Κώστα…
Τι χαμπάρια ;
Εγώ δε λείπω, δεν έχω φύγει γιά διακοπές γιατί όπως ξέρεις εδώ δε μου πολυχρειάζονται, είναι σα νάχω πάει σε διακοπές …διαρκείας !
Το πήρες το κείμενο ; Σου το`χω στείλει εδώ κσι κάτι μήνες.
Νάσαι καλά, τα λέμε σύντομα και τηλεφωνικά


(Κώστας Φέρρης) #4

Νίκο και Νίκο, ευχαριστώ.

Έχω κι εγώ διακοπές… συγγραφικής διαρκείας, και δεν μου λείπει η θάλασσα.

Νίκο, υπέροχο το κείμενό σου, έχει ήδη μπει στον 4ο τόμο (Πειραιάς προ του 1922).
Με την επιφύλαξη, πως αν ο Πειραιάς βγει πολύ μεγάλος, θα πάει στον 8ο μαζί με τ’ άλλα (επώνυμα) παραρτήματα.

Επίσης, μέχρι στιγμής, έχω χρησιμοποιήσει το κείμενο του Κουρούση γιά τα ντουζένια, του Κοντογιάννη γιά τους δρόμους του Μάρκου, και του Φραγκίσκου γιά τα “Πέριξ”. Φλερτάρω και μ’ άλλα, αλλά γιά την ώρα έχω πέσει με τα μούτρα στο ψητό.