Λοιπόν, θέλω να κάνω μια πολύ σύντομη ανάρτηση με αφορμή κάτι παλιές συζητήσεις στο φόρουμ(sorry που ανοίγω νέο θέμα αλλά δεν τις βρίσκω).
Ουσιαστικά είχε συζητηθεί το θέμα αν η Μαρίκα είχε τα τούρκικα ως δεύτερη μητρική της γλωσσά, αν ήξερε τούρκικα ή ακόμα τραγουδούσε στα τούρκικα χωρίς να τα μιλάει.
Έστειλα μερικά της Μαρίκας σε μια φίλη τουρκάλα και μου είπε πως έκανε αρκετά λάθη στην προφορά της και στην έκφραση της. Η άποψή της είναι πως είναι απίθανο να είχε τα τούρκικα της ως δεύτερη μητρική γλώσσα και αν ήξερε τούρκικα, δεν τα ήξερε σε αρκετά καλό επίπεδο.
Δεν ξέρω κατά πόσο είναι χρήσιμη πληροφορία, αλλά είπα να το αναρτήσω.
ZARAZ
(Κουνάβης Ευώδιος, ποιητής (εκ του προχείρου και εν πλήρει φορμαλισμώ))
2
Λογικό με φαίνεται. Η προφορά των τούρκικων είναι μανίκι, δύσκολα κάποιος που δεν τα έμαθε μικρός με φυσικό τρόπο θα μπορούσε να έχει καλή.
Η Παπαγκίκα ήταν απο την Κω όχι Μικρασιάτισσα ή Πολίτισσα. Η Κως όσο ήταν μέρος της Οθωμανικής αυτορατορίας είχε μονο μια μάλλον μικρή μειονότητα Τουρκόφωνη και το υπόλοιπο νησί ήταν κυρίως Έλληνες, αν δεν κάνω λάθος. Πιθανών λοιπόν να είχε μια επαφή με την γλώσσα αλλά όχι στον βαθμό που θα είχε πχ…η Ρόζα ή μουσικοί που ζούσαν στην Πόλη ή στα παράλια.
Ό,τι υπήρχε από Τούρκους στα 12νησα ήταν στην Κω και στη Ρόδο μόνο. Γι’ αυτό και το '23 κάποιοι άτυχοι ανταλλάξιμοι Τούρκοι βρέθηκαν εκεί (που ήταν Ιταλία τότε), και αργότερα ξαναβρέθηκαν σε ελληνικό έδαφος - αποτυχία 2/2!
Αριθμητικά ναι, δε θα ήταν πολλοί. Πόσο ισχυρή επίδραση είχε η κουλτούρα τους στην κουλτούρα των ντόπιων δεν το ξέρω, καθώς δεν είναι μόνο θέμα αναλογίας πληθυσμού, αλλά συμφωνώ κι εγώ ότι Πόλη δεν ήταν.
ZARAZ
(Κουνάβης Ευώδιος, ποιητής (εκ του προχείρου και εν πλήρει φορμαλισμώ))
5
Και τώρα που το σκέφτομαι, και τα τούρκικα του Καζαντζίδη χάλια δεν είναι;
Το ενδεχόμενο να τα μιλούσε αλλά με προφορά και έκφραση (παλαιϊκά ή ιδιωματικά) που να ξενίζει σημερινό ομιλητή/τρια της τουρκικής γλώσσας; Αν και είναι μάλλον σαφής η απάντηση της τουρκάλας φίλης σου, και σεβαστή φυσικά.
Υγ: στην Κω πάντως υπάρχει ακόμα κοινότητα σε κάποια χωριά αλλά και στη χώρα. Αν πάτε εκεί μην αμελήσετε να επισκεφτείτε τις ταβέρνες, το φαγητό είναι εξαιρετικό!
Γύρω στο 1991-1992, ντόπιος μερακλής με είχε πάει στην εξαιρετική ταβέρνα ενός Τούρκου, σ’ ένα χωριό για το οποίο δεν υπήρχε ούτε μία ταμπέλα! Νομίζω ότι αυτή η συνωμοσία σιωπής έχει σπάσει προ πολλού.
Καμιά δεκαριά χρόνια αργότερα, στη Ρόδο, είχα συναντήσει μια Τουρκάλα κυρία η οποία -δεν ξέρω πώς διάβολο το κατάφερε- σχεδόν δεν ήξερε ελληνικά! Δηλαδή ήξερε, συνεννοούνταν, αλλά σπαστά. Η γραμματική της ήταν ό,τι να 'ναι, όλα άκλιτα.
Εντάξει αυτό είναι το στερεότυπο για τους τουρκόφωνους που εκτίθενται στα ελληνικά χωρίς να είναι πραγματικά δίγλωσσοι ή να τα μελετήσουν συστηματικά, μαθαίνουν λεξιλόγιο χωρίς να μάθουν γραμματική. Έβαζε και το ρήμα στο τέλος της πρότασης;
Δε θυμάμαι πια τόσες λεπτομέρειες, πάντως είχε τη χαρακτηριστική αντινομία αφενός να μιλέι σπαστά και αφετέρου να σου λέει «από εδώ είμαι»! Δεν κάναμε και καμιά μεγάλη παρέα, μάλλον τη ρώτησα οδηγίες στον δρόμο ή κάτι παρόμοιο… Και ότι ήταν Τουρκάλα δική μου υπόθεση είναι, με τη λογική ότι τι άλλο θα μπορούσε να είναι;