Δομη ταξιμιων σε δρομους

δρόμοι

(giannis agathopoulos) #1

θα ηθελα να ρωτησω για την δομη των ταξιμιων!τι μπορει να απαρτιζει ενα ταξιμι σε ρε ουσακ(πχ),εκτος απο τις βασικες νοτες του δρομου?μπορουμε να αναλυουμε ακορντα?να κανουμε περασματα σε αλλους δρομους?ευχαριστω


(Νίκος Πολίτης) #2

Φίλε Γιάννη, τέτοιες ερωτήσεις / απορίες δεν μπορούν να απαντηθούν ικανοποιητικά με λίγες πληκτρολογημένες φράσεις. Ακούσματα, ασκήσεις, συνεργασία με εμπειρότερους συναδέλφους, κάτι περισσότερο δεν νομίζω ότι μπορεί να λεχθεί.


#3

Γιάννη οι δρόμοι βασίζονται σε τετράχορδα και πεντάχορδα, δηλαδή μικρότερες δομές φθόγγων με συγκεκριμένα διαστήματα, οι οποίες και δίνουν (σε συνδυασμό και με άλλες παραμέτρους: βασικούς φθόγγους, μελωδική κίνηση, έλξεις, συγκεκριμένες μετατροπίες κτλ) το συγκεκριμένο άκουσμα στην κλίμακα.
Μάλλον αυτά πρέπει να αναζητήσεις/παρατηρήσεις, έστω με το αυτί και το μπουζούκι, ώστε να ψιλιαστείς τί παίζει σε κάθε δρόμο. Αν διαβάζεις νότες, δες τα βιβλία των Μαυροειδή, Βούλγαρη, Τσιαμούλη.


(giannis agathopoulos) #4

εχω ενα βιβλιο του παγιατη (λαικοι δρομοι) με αναλυση σε 4χορδα/5χορδα και ειναι λιγο μπερδεμα!κατι ψιλιαζομαι εκει που δινει μεγαλους και μικρους κυκλους και δεν ξερω αν ειναι σωστος αυτος ο τροπος παιξιματος!μενω δηλαδη στην σειρα των ακορντων που δινει,και εκει πανω κανω ταξιμι!!!


(Νίκος Πολίτης) #5

Γιάννη έχω και εγώ το βιβλίο του Παγιάτη, αλλά την πρώτη έκδοση, με προσέγγιση κλίμακας και όχι τετρα / πενταχόρδων. Δεν την ξέρω την τωρινή έκδοση αλλά δεν φαντάζομαι να είναι και «λανθασμένη». Πάντως, αν σε μπερδεύει αυτή, βιβλία όπως των Τσιαμούλη / Ερευνίδη ή του Μαυροειδή θα σε μπερδέψουν περισσότερο. Μείνε σε αυτό που ήδη κάνεις, με περισσότερα ακούσματα από παραδείγματα της πράξης.


(giannis agathopoulos) #6

ευχαριστω νικο για τις συμβουλες σου πιστευω οτι ειναι απλα τα πραγματα και τα κανω δυσκολα,απλα θελει πολυ και σωστη μελετη!!ο καθενας εχει τον τροπο του και εκει μπερδευτηκα περισοτερο!

— Νέο μήνυμα προστέθηκε στις 19:14 ::: Το προηγούμενο μήνυμα δημοσιεύθηκε στις 19:02 —

νικο μπορεις να μου πεις παιζοντας π.χ ρε χιτζαζ που μπορω να περασω,και να γυρισω να κλεισω παλι χιτζαζ?


(Κώστας Παναγιωτακόπουλος) #7

Ρίξε μια ματιά στην Κλίκα. Υπάρχει άρθρο από το Συγκρότημα Μπουζουκιών “ΔΡΟΜΟΣ” σχετικά με την Χιτζάζ! Θα σου λυθούν αρκετές απορίες.


(giannis agathopoulos) #8

ευχαριστω αυτο εψαχνα ακριβως!υπαρχουν και για αλλους δρομους σε καποιο αλλο site?


(Κώστας Παναγιωτακόπουλος) #9

Σε άλλο site εγω δεν γνωρίζω. Στη Κλίκα θα βρεις όμως και για άλλους δρόμους όπως ο Σαμπάχ ή ο Χιτζασκιάρ.


(Νίκος Πολίτης) #10

Πριν (ξανα-)διαβάσω το ωραίο δημοσίευμα της Κλίκας να σου πώ, Γιάννη, ότι ωραιότατα μπορείς από το χιτζάζ να πάς σε ράστ, από κεί σε χουζάμ και πάλι στο (χρωματικό) χιτζάζ αλλά το πώς, θα το δουλέψεις μόνος σου… Και ο Τούντας, στη Δραπετσώνα, παίζει μεταξύ χρώματος και διατονικού. Πειραματίσου και έχε τα αυτιά και την ψυχή σου σε εγρήγορση. Σου αρέσει; Συνέχισε. Και ακόμα καλύτερα, βάλε και κάποιο φίλο να ακούσει και να σχολιάσει και εκείνος.


(giannis agathopoulos) #11

σου ειναι ευκολο να μου αναλυσεις το χρωματικο χιτζαζ???ευχαριστω για τις πολυτιμες συμβουλες


(Νίκος Πολίτης) #12

Κατʼ αρχήν, δεν υπάρχει μη χρωματικό χιτζάζ: χρωματικοί (στην ανατολική μουσική) είναι όλοι οι δρόμοι που περιέχουν μόνιμο τριημιτόνιο, που δηλαδή το τριημιτόνιο δεν σχηματίζεται από προσωρινή έλξη. Αλλά αν συνεχίσουμε έτσι, θα χρειαστούν αρκετές σελίδες, λοιπόν:

Το κύριο χαρακτηριστικό του χιτζάζ (εδώ, από ρε) είναι το χρωματικό τετράχορδο ρε – μι ύφεση – φα δίεση – σολ στη βάση του. Δηλαδή της μορφής Ημιτόνιο – τριημιτόνιο – ημιτόνιο. Στην Κλίκα πάντως (αλλά και αλλού, αν πας) θα δείς ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, έχουμε και έλξεις και διαφοροποιήσεις ανεβαίνοντας ή κατεβαίνοντας στη μελωδία, που δεν εξηγούνται τόσο εύκολα στο χαρτί.


#13

Συγνώμη που ξεθάβω παλιό θέμα αλλα δεν ήθελα να ξεκινήσω καινούργιο χωρίς λόγο.

Μια μάλλον άστοχη ερώτηση:
Χαζεύοντας τα βιντεάκια του φόρουμ διαπιστώνω το εξής: ενώ τα περισσότερα όμορφα ταξίμια είναι απλά ένας αυτοσχεδιασμός πάνω στον δρόμο και τονικότητα του τραγουδιού που πρόκειται να ακολουθήσει, κάποιες φορές οι μουσικοί συμπεριλαμβάνουν υλικό απο το ίδιο το τραγούδι, προετοιμάζοντάς μας για το τι ακολουθεί. Καλό παράδειγμα είναι το ταξιμάκι πρίν την Συνεφιασμένη Κυριακή…η και κάποια του τρομερού Τατασόπουλου.
Υπάρχει λοιπόν κάποιο σύστημα; Πόσο θέλουμε να " μαρτυρήσουμε" το τραγούδι που ακολουθεί στο ταξίμι μας;

ευχαριστώ


(Σαράντος) #14

Δεν ξέρω αν μπορούμε να το πούμε “σύστημα” το παρακάτω…

Προσωπικά έχω “χωρίσει”(και έτσι τους αντιλαμβάνομαι παίζοντας)
τους αυτοσχεδιασμούς σε 2 ειδών:

1ον αυτοί οι οποίοι είναι ένα “ανεξέλεγχτο” ταξίδι πάνω σε έναν δρόμο και σε συγκεκριμένες
κοινές(με έναν άλλο δρόμο ή και συγχορδία) νότες, γίνεται “αλλαγή πορείας” του
αυτοσχεδιασμού.

2ον αυτοί οι οποίοι είναι προσχεδιασμένοι να ακολουθούν τις συγχορδίες του τραγουδιού
και έτσι μας “προϊδεάζουν” για το τραγούδι…

Δεν ξέρω αν η περιγραφή μου γίνεται αντιληπτή γιατί δεν έχω θεωριτικές μουσικές γνώσεις.
Το γράφω όπως το νιώθω και ελπίζω να μην μπερδέψω κανέναν!:230:


(Δημήτρης Ν.) #15

Σύστημα δεν υπάρχει αφού πρόκειται για έμπνευση της στιγμής. Είναι όμως βασικό το ταξίμι να έχει…“ειρμό” και να ταιριάζει με το τραγούδι. Εκεί έγκειται, εξάλλου, και η δυσκολία κατά την ταπεινή μου άποψη.
Όπως και στη δημιουργία φούγκας, μιας και είσαι της κλασικής μουσικής, δανειζόμαστε μοτίβα εάν θέλουμε, έτσι κάνουμε και στο ταξίμι.

Το ταξίμι είναι σαν ένα ταξίδι. Σε ενδιαφέρει να φτάσεις στο προορισμό σου. Υπάρχουν όμως, πολλοί δρόμοι και παράδρομοι να διαλέξεις. Όχι μόνο ο κεντρικός:089:


#16

Ο Μάρκος στη αυτοβιογραφία του λέει ότι το ταξίμι είναι μια κίνηση στο δρόμο του τραγουδιού που ακολουθεί για να συνηθίσει το αυτί μας (όχι ακριβώς αυτά τα λόγια αλλά με αυτό το νόημα). Κάτι τέτοιο κάνουν και οι ψάλτες πρίν απο κάθε ύμνο και απαραίτητα πάντα όταν αλλάζουν ήχο, λένε το απήχημα (μια σειρά φθόγγων στη κλίμακα τη ήχου που ακολουθεί), για να μπορέσουν νμα αποδώσουν σωστά το κομμάτι.