Τα σαντούρια ως…κουφόξυλα! (ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ-ΟΜΟΝΟΙΑ 10/4/1938)
1 «Μου αρέσει»
Επικήδειος για τον Δημήτρη Ρόδιο, που κατά τη γνώμη του Σπύρου Μελά τον “έφαγαν” τα μπουζούκια, οι μπαγλαμάδες και τα σαντούρια…
(ΑΙΓΥΠΤΟΣ 12/7/1957)
1 «Μου αρέσει»
Όλοι στο Wing’s “διά μελέτην και πλουτισμόν των μάγκικων και ρεμπέτικων τραγουδιών”!
(ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ 7/6/1947)
1 «Μου αρέσει»
1 «Μου αρέσει»
Πάνω από 100 χρόνια μετά από το άρθρο, η Λουλούκα (του Ν. Κόκκινου,φαντάζομαι) συνεχίζει να υπάρχει σε τοπικές παραδόσεις. Κατ’ αρχήν, ως οργανικός σκοπος στην Ήπειρο. Εδώ στην Κιμωλο με τα λόγια, πριν 16 χρόνια.
https://www.youtube.com/watch?v=Ml41-jWj9_E
Στην Σίφνο διαπλέκεται με ένα άλλο
(https://rebetiko.sealabs.net/display.php?d=0&recid=17354).
Ενα παράδειγμα εδώ:
Stream Καλαματιανό Ν. Κόκκινου by koutroufi2 | Listen online for free on SoundCloud
1 «Μου αρέσει»
Γεια σου ρε κουτρούφι!!
Πάνε χρόνια που ψάχνω να ξαναβρώ αυτή τη σειρά με τα τρομερά κιμωλιάτικα βίντεο, με τους ωραίους τίτλους («Βίντεο 0053» κλπ.). Έχω χάσει και τις επαφές με την κοπέλα που τα τράβηξε και τα πρωτοανέβασε, την Άγια (ιαπωνοαμερικάνα βιολατόρισσα, που την έχω ακούσει να παίζει άριστα καλύμνικα). Τώρα τα βλέπω από άλλον ανεβάστορα, κάποιον κιμωλιάτικο φορέα, με πολύ χειρότερη ποιότητα ήχου αλλά πάλι καλά.
Και στην Κάλυμνο παίζουν μια Λουλούκα, αλλά δεν τη θυμάμαι, δεν τη βρίσκω στο ΥΤ, δε νομίζω να την έχω σε δίσκο, κι έτσι δεν ξέρω αν είναι η ίδια.
Edit: Λάθος, δεν είναι τα βιντεάκια της Άγιας αυτά, απλώς είναι οι ίδιοι οργανοπαίχτες. Σ’ ένα άλλο, στον σμυρναίικο μπάλο με μανέ, βλέπω στην παρέα τον φίλο μου τον Θοδωρή τον Λιβάνιο από τη Σέριφο. Θα το θυμόμουν. Ωστόσο και της Άγιας είχαν παρόμοιους τίτλους. Άρα εκείνα παραμένουν χαμένα…
Από την πρώτη συγγραφική δουλειά του Σπύρου Μελά “Τα μυστήρια του Πειραιώς” απολαμβάνουμε σκηνικό σε τεκέ με αδέσποτα και μπαγλαμαδάκι και, ίσως, καρσιλαμά (ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ 8/11/1906)
2 «Μου αρέσει»
Ο (ίσως) καρσιλαμάς, από πού προκύπτει; Ενδιαφέρουσα, πάντως, η ορθογραφία «Η σκιές τους»!
(όσο για το «τραγουδάκι», βεβαίως δεν τραγουδούσαν
Χασίσι το φουμάρουμε
Κανένα δεν πειράζουμε
Αλλά:
Χασίσι κι αν φουμάρουμε
Κανέναν δεν πειράζουμε )
Στο τέλος του μυθιστορήματος συναντάμε κι ένα “βραχνόν τραγούδι”, που προσωπικά δεν έχω ξανασυναντήσει και ίσως επινόηση του Μελά:
1 «Μου αρέσει»
Ε, και βέβαια του Μελά επινόηση θα είναι. «- Γιατί δηλαδή», θα μονολογούσε, «επειδή είμαι μορφωμένος, δεν μπορώ να σκαρώνω κι εγώ δημοτικά τραγούδια;».
Τρεις και το λουρί της μάνας 
Το τρισερώτημα είναι η απάντηση…
Να ζήσει ο αδερφός της νύφης, η οποία ούτε όνομα δεν έχει! Εις δε τους νεονύμφους, άντε να τους ευχηθούμε κι αυτούς μην έχουν παράπονο…