Λοιπόν η εντύπωση μου στην Αγγλία που έχει παράδοση στις μπάντες χάλκινων, είναι ότι από παλιά θεωρούνταν ελαφρά μουσική και όχι σοβαρή. Ενορχηστρωμένη, γραμμένη σε παρτιτούρες, με μαέστρο κλπ όπως συμβαίνει και με την οπερέττα και τις χορευτικές μουσικές, αλλά ελαφρά μουσική, που την ακούς στο πάρκο ένα καλοκαιρινό απόγευμα εν μέσω μάσας
. “Την Κυριακή θ’ ακούσουμε τη μπάντα”. Σε αντίθεση με τη συμφωνική μουσική ας πούμε που είναι σοβαρή μουσική: και από άποψη διάρκειας, και από άποψη συνθετικής πολυπλοκότητας, “απαιτητικότητας” προς τον ακροατή, και για τον τόπο και τον χρόνο στον οποίο “καταναλώνεται”
Για τον τότε δήμαρχο του Πειραιά πάντως, ήταν σοβαρή μουσική…
Τον Φεβρουάριο του 2016 ο Δήμος Πειραιά έθεσε υποψηφιότητα για τον θεσμό της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2021. Εδώ ένα φυλλάδιο υποστηρικτικό της υποψηφιότητας
https://piraeus.gov.gr/wp-content/uploads/2018/06/PIRAEUS-2021-Bid-Book-GR.pdf
Αντιγράφω ένα απόσπασμα:
«Ο Πειραιάς είναι και παραμένει η πρωτεύουσα του ρεμπέτικου, του μεσοπολεμικού μουσικού ιδιώματος που συναρπάζει ανθρώπους από όλον τον πλανήτη.»
Στις σελίδες του φυλλαδίου διαβάζουμε για δράσεις που θα ενταχθούν στο πρόγραμμα του θεσμού:
«Το ρεμπέτικο, ήχος και εποχή. Με στόχο την επιχειρούμενη ένταξη του ρεμπέτικου στην άυλη κληρονομιά της Unesco, μια περιδιάβαση στη γέννηση, στη ζωή και στην επιβίωση ενός τρόπου ζωής. Με την ευκαιρία της ίδρυσης μουσείου για το ρεμπέτικο. Με καλεσμένα συγκροτήματα από όλον τον κόσμο και «πρεσβείες» του ρεμπέτικου στην Ευρώπη.»
Αυτά από τον Δήμαρχο Πειραιά το 2016. Ας συγκριθεί με τις δηλώσεις του Δημάρχου Πειραιά, 63 χρόνια νωρίτερα (Δήμαρχος Πειραιά το 1953 πρέπει να ήταν ο Γ. Ανδριανόπουλος).
Πώς το λένε Πασαλιμανιώτικα; Karma is a bitch.
Δε βλέπω ρε παιδιά ποιο είναι το πρόβλημα με τον δήμαρχο του Πειραιά του 1953. Είναι κι αυτός άλλη μια ψηφίδα πληροφορίας στην ιστορία της πρόσληψης του ρεμπέτικου, που είναι σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του ίδιου του ρεμπέτικου. Δηλαδή αν προκύψει ότι κι ο δήμαρχος του 1954 έλεγε τα ίδια, πάλι θα ξεσπαθώσουμε; Άλλη δουλειά δε θα κάνουμε!
Kαι γι αυτό ακριβώς σχολιάζουμε. Από εκεί και πέρα, ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του. Τίποτα παραπάνω, αλλά και τίποτα λιγότερο.
εμένα ο τύπος με την τραγιάσκα (έτσι λέγεται αυτό το καπέλο; ) μου θυμίζει κάπως αυτή τη φώτο του Σκριβάνου που δημοσιεύει ο Πετρόπουλος
Α, επιτέλους, χοντρός: το γράψανε και μια φορά ανθρωπινά. (Άκου Τζίμης ο χονδρός!! Δημήτριος ο παχύς, ίσως;)
Μάλλον δεν είναι τόσο γνωστό ότι το πρότζεκτ του Πετρόπουλου το 1968 φαίνεται πως ήταν σε συνεργασία με τον Ξαρχάκο (ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ 26/4/1968)



















