ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ


(AGELOS123) #1

Αγαπητοί Φίλοι,

Ελπίζω να μην κάνω κατάχρηση της καλωσύνης σας και σας παρακαλώ ,αν ειναι δυνατόν,να μου στειλετε μεσω e-mail τα τραγούδια.
α)Τρικαλινή παλιά μου αγάπη (με Νίνου & Τσαουσάκη) του Τσιτσάνη 1950
β)Το βουνό ( με καίτη Γκρευ) του Λουκά Νταράλα 1952
γ) Μεσάνυχτα βαθειά (με Τζουανάκο & Νίνου) του Λαύκα & Κολοκοτρώνη 1954
δ)Τι ομορφη που εισαι οταν κλαις (με Κυριαζή & Ρουμελιώτη) του Χρυσίνη 1955
ε)Τύραννε τι θα κερδισεις (με Ρ.Ντάλια & Μπιθικώτση) των Γκούτη & Μπιθικώτση.1955.
στ)Περπατώ και σφυριζω (με Αναγνωστακη Πετρο.) του Μπακάλη 1963.

Το e-mail μου ειναι:

[email protected]

Σας ευχαριστώ ανεξαρτήτως αποτελέσματος


(Νίκος Πολίτης) #2

Αναζητώντας τραγούδια… Τι άλλο αξιοσημείωτο συμβαίνει την ώρα που ο Άγγελος ή ο όποιος αναζητάει τα τραγούδια του; Τίποτα που να αξίζει να αναφερθεί, νομίζω. Η έκφραση απλά δεν είναι σωστά ελληνικά και έχω την εντύπωση πως παγιώθηκε στη γλώσσα μας από μία λανθασμένη μετάφραση, συγκεκριμένα το “Educating Rita” που κατά τύχην ξαναπαίζεται αυτή την εποχή. Στην αγγλική γλώσσα η έκφραση αυτή χρησιμοποιείται ως ένα είδος ιδιωματισμού και ο Εγγλέζος που τη διαβάζει δεν θα σκεφτεί τίποτα άλλο πέραν της εκπαίδευσης της Ρίτας. Στα ελληνικά η χρήση της απευθείας μετάφρασης προϋποθέτει κάτι επιπλέον, άσχετο με την κυρίως ενασχόληση, την εκπαίδευση της Ρίτας δηλαδή, που να θεωρούμε αξιομνημόνευτο: “εκπαιδεύοντας τη Ρίτα συνέβη και το εξής, κλπ.” Κατά τη γνώμη μου η σωστή μετάφραση θα ήταν “Η εκπαίδευση της Ρίτας” κατά το ίδιο σκεπτικό που το έργο του Σαίξσπηρ “Taming the shrew” ξαναμεταφράστηκε σωστά ως “Το ημέρωμα της στρίγγλας”, για να αντικαταστήσει το όχι ακριβές προγενέστερο “Η στρίγγλα που έγινε αρνάκι”.

Ψύλλους στ’ άχυρα ζητάω, το ξέρω, αλλά αν δεν βάλει ο καθένας ένα λιθαράκι μην παραπονιόμαστε μετά για “το χάλι της γλώσσας μας” και άλλα τέτοια…


(AGELOS123) #3

Αγαπητέ Νίκο,

Εχεις απόλυτο δίκιο στην παρατήρηση σου.
Οι εκφράσεις “εκπαιδεύοντας την Ρίτα”,“αναζητώντας τον χαμένο χρόνο” κττ.,δυστυχώς τείνουν να παγιωθούν στο καθημερινό γραπτό και προφορικό λογο.Οι αιτίες πολλές και δεν δεν ειμαι ειδικός να τις αναλύσω.Πάντως ο δημοσιογραφικός λόγος και ιδιαιτέρως εκείνος της τηλεοράσεως, εχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης,κατά την ταπεινή μου γνώμη.
Οσον αφορά το δικό μου μερίδιο της ευθύνης το αναλαμβάνω εις το ακέραιον.

Φιλικά

Αγγελος


(Νίκος Πολίτης) #4

Δεν το είπα ειδικά για σένα πάντως, Άγγελε, όλοι το κάνουν αυτό το λάθος και θα παγιωθεί τελικά, ώστε να μην είναι πιά λάθος. Όσο για τους τηλεοπτικούς, δημοσιογράφους ή παρουσιαστές, να 'ταν μόνο αυτό… Πρόχειρα μου έρχεται το κλασικό πιά “να μοιραστεί τις γνώσεις του με εμάς”. Αν τις μοιραστεί, θα αναγκαστεί να χάσει το κομμάτι που μετέδοσε σε εμάς και αυτό δεν θα το ήθελε κανείς!